'Graag Gelezen', mijn boekenblog

zaterdag 2 maart 2019

In de brievenbus: Het is goed, het is mooi & De berg. Twee romans geschreven door Ivica Prtenjača en vertaald door Sanja Kregar van Uitgeverij KLIN

Het is goed, het is mooi & De berg

Kroatische literatuur in Nederland 12

twee romans

Unieke kans om uitgebreid kennis te maken met deze veelgeprezen Kroatische schrijver en dichter van de jongere generatie. Het proza van Ivica Prtenjača is nu voor het eerst te lezen in het Nederlands.

'Het is goed, het is mooi' is een compacte, intieme roman vol humor en zelfspot. De hoofdpersoon is een schrijver van vierendertig die aan zijn eerste baan begint: hij gaat aan de slag als verkoper in een boekwinkel. Zijn frustratie en fijngevoeligheid helpen hem niet bepaald in het dagelijks leven, maar hij is een ras optimist die schoonheid ziet in onverwachte details. Bovendien houdt hij van verboden vruchten. Hij gaat behoorlijk over de schreef, maar komt weer sterker terug. Voortaan zal hij zijn verlangens weten te beteugelen, verleidingen beter weerstaan. Een goed en een mooi verhaal.

'De berg': drie maanden lang alleen in de wildernis op de top van een berg met slechts een ezel, slangen en everzwijnen als gezelschap. De hoofdpersoon van deze roman zoekt de eenzaamheid om zichzelf en zijn plek in de wereld te hervinden. Het is geen meditatieve retraite; hij waakt over een eiland om het te behoeden voor verwoestende zomerbranden. Als het er op aankomt, zal hij moeten handelen. Dit subtiele, actuele verhaal over identiteitsverlies, angst en weldoen speelt zich af in Kroatië, maar het schetst een universeel beeld waarin menigeen zich kan herkennen.

Ivica Prtenjača kreeg er in 2014 de V.B.Z. (uitgevers-)prijs voor, als beste Kroatische roman van dat jaar.

De auteur:

In februari kwam een nieuw boek uit met daarin twee korte romans van Ivica Prtenjača (1969). Deze uitzonderlijk goede schrijver begon als dichter: op zijn twintigste kreeg hij zijn eerste literaire prijs en sindsdien zijn tientallen verzamelingen uit zijn poëzie-oeuvre gepubliceerd.

Lees meer op de website van Uitgeverij KLIN.

Het is goed, het is mooi & De berg koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens

Titel: Het is goed, het is mooi & De berg

Auteur: Ivica Prtenjača

Genre: roman

Uitgave: hardcover, 232 pagina's

Uitgever: Uitgeverij KLIN, februari 2019

ISBN: 978 94 92160 14 0

Vertaald uit het Kroatisch door Sanja Kregar

Met dank aan Uitgeverij KLIN voor het toezenden van een exemplaar.

woensdag 27 februari 2019

Ik las: Het Cheeta-mysterie - Han Peeters

Het Cheeta-mysterie

Het boek:

Robin de Graaf en zijn ouders verheugden zich op een leuk dagje uit. Helaas liep het anders en belandden ze in een nachtmerrie. Voor hun neus stapten mensen uit de auto. Ze waren zich er ogenschijnlijk niet van bewust dat jachtluipaarden gevaarlijke roofdieren zijn.

Robin maakte er een filmpje van en zette het op zijn youtube-kanaal. De verbijstering was groot en het filmpje ging viral.

De familie belegde een persconferentie om alle vragen zoveel mogelijk in één keer te beantwoorden. Wereldwijd werd het een hot item en in de media werd het aan veel talkshowtafels besproken. Het had grote impact en er werden zelfs doodsbedreigingen geuit.

Het werd Robin kwalijk genomen dat hij het filmpje had gemaakt en de verbazing over de wandeling tussen de cheeta’s verlegde zich naar verontwaardiging ten opzichte van de filmer, wat meer bizar was dan het voorval zelf.

Slechts één man, schrijver Han Peeters, zag het als een promotiestunt en kwam ermee in het Brabants Dagblad, waarna de moeder contact met hem opnam met tot gevolg: een verrassende speurtocht naar het verhaal achter het incident.

(bron info: ClusterEffect)

Mijn mening:

Het is spannend om Lex Arenberg - Lotharingen weer terug te zien in een boek van Han Peeters. Hij is een lid van de illuminati en ik kwam al hem eerder tegen in een faction-thriller van deze auteur. Dat is het woord dat de auteur gebruikte voor de spannende thriller. Want wat is feit en wat is fictie?

Diezelfde vraag kun je jezelf hier ook weer stellen.

Want moeten we alles wel geloven wat we op internet zien, of zou het kunnen dat de situatie geënsceneerd is uit winstbejag?

Bovendien lees je een waarschuwing in 'Het Cheeta-mysterie': pas goed op met wie je wilt vertrouwen. Een ander zou zomaar aan de haal kunnen gaan met jouw inbreng om zelf in de schijnwerpers te kunnen staan. Hij of zij zou zelfs jouw naam kunnen bezoedelen, zonder dat dat in eerste instantie de bedoeling is. Maar dan is het leed al geschied.

De hoofdpersonen worden duidelijk beschreven en de dialogen klinken natuurlijk waardoor het verhaal lekker leest.

De wisselende verhaallijnen zijn niet storend.

Het spreekwoord 'De ene hand wast de andere' is in dit verhaal van toepassing. Bovendien zul je verbaasd zijn over de lange arm van een groep personen die de toppen van wijsvinger en duim tegen elkaar plaatsen, waardoor ze te herkennen zijn in het openbaar.

Humor ontbreekt hier zeker niet, maar dat is hoe ik Han Peeters ken; in zijn boeken kom je fiction, facts, humor en spanning tegen. We moeten bovendien de persvrijheid blijven omarmen!

Ik heb 'Het Cheeta-mysterie' graag gelezen.

De auteur:

Op de website van Han Peeters:

"Ik heb in mijn leven veel meegemaakt. Teveel om daar in een korte tekst weergave van te doen. Mijn verhaal is te vinden in mijn autobiografie 'Afscheidsboek'. Als je dat boek gelezen hebt, dan weet je precies wie ik ben."

Eerder las ik van deze auteur

De laatste profeet - deel 1

De laatste profeet en de giganten - deel 2

Het Cheeta-mysterie koopt u via uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens

Titel: Het Cheeta-mysterie

Auteur: Han Peeters

Genre: fictie

Uitgave: paperback, 172 pagina's

Uitgever: ClusterEffect, augustus 2018

ISBN: 9789462171046

ISBN: 9789462171053 (eBook)

NUR: 340

Met dank aan ClusterEffect voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

dinsdag 26 februari 2019

Ik las: Kroniek van een verzonnen leven - Charles Ducal

Kroniek van een verzonnen leven

Het verhaal:

In 'Kroniek van een verzonnen' leven komt in een van godsdienst en plichtsgevoel doordrenkt milieu op het Vlaamse platteland een zesjarige jongen thuis met zijn eerste rapport: honderd op honderd.

Die prestatie wordt de drijfveer van zijn leven: de beste zijn, altijd en overal.

Maar een andere ervaring is minstens zo bepalend voor zijn verdere leven: hij is getuige van een verkrachting die eindigt in doodslag. Het daardoor ontstane trauma tekent hem voorgoed in zijn omgang met de vrouw en zijn worsteling met seksualiteit. Lichamelijkheid en seks zijn van een verboden, lagere orde.

Pas als ouder wordende man komt hij via een aantal confronterende situaties en ontmoetingen in het reine met zichzelf.

Deze roman schetst via een ragfijn netwerk van draden tussen de wereld van het kind en die van de oude man een mensenleven van de vroege jeugd tot de dood.

(bron: Atlas Contact)

Mijn mening:

Voor in het boek lees je een gedeelte uit het gedicht 'Wie' van Rutger Kopland. Hoe toepasselijk kan iets zijn?

'(...) het kind in mijn jeugd,

de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als

ik het niet ben? (...)'

Met 'Kroniek van een verzonnen' leven mag je een kijkje nemen in het leven van de auteur. Hij gunt je een terugblik naar het Vlaanderen rond de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw; Vlaanderen was wellicht nog strenger dan Noord-Brabant in het strak houden van de kinderen en het geloof hoog in het vaandel dragen, maar er was voor mijzelf veel herkenbaar in het eerste deel van deze roman dat de toepasselijke naam 'Het kind' heeft.

In het tweede deel met al titel 'De oude man' lees je de overpeinzingen van de hoofdpersoon wanneer hij afscheid neemt van het beroep leraar op school:

"Haast veertig jaar heeft hij hier voor het bord gestaan...

Twintig keer, dertig keer en meer dezelfde stof in dezelfde weken van september, november, februari of mei. Zo zijn de jaren voorbijgevlogen.

Toen hij de eerste keer als leraar op de speelplaats stond, vroeg een jongen hem in welke klas hij zat. Die jongen keerde ieder jaar in september terug, altijd zestien of zeventien, eeuwig jong."

In het tweede deel krijg je door de vele herinneringen van Remi een goed idee hoe het leven van de hoofdpersoon geweest moet zijn in de jaren die liggen tussen 'Het kind' en 'De oude man'.

Doordat hij als kind getuige was van een verkrachting die uiteindelijk de dood ten gevolg had en het feit dat hij niemand iets kon vertellen over deze gebeurtenis groeit Remi bijzonder gefrustreerd op.

"Hij weet wie het heeft gedaan. Hij alleen weet het."

Remi kan ook niet goed overweg met zijn eigen seksualiteit wanneer die tot ontwikkeling komt en dat blijkt gevolgen te blijven hebben in zijn verdere leven.

'Kroniek van een verzonnen' leven heeft lekker korte zinnen, goede dialogen en geeft een duidelijke kijk op het leven van de hoofdpersoon en zijn vriendschappen en liefdes. De macht van de kerk en de grondeigenaren wordt goed beschreven en je voelt de onmacht van de gelovigen en pachters.

De auteur:

Charles Ducal (geboren als Frans Dumortier in Leuven op 3 april 1952) debuteerde als dichter in 1987. Zijn verzamelde gedichten werden in 2012 uitgegeven onder de titel Alsof ik er haast ben.

In 2014-2016 was hij de eerste Belgische Dichter des Vaderlands.

Zijn werk werd onderscheiden met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, de vijfjaarlijkse Guido Gezelleprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, de Herman de Coninckprijs en de driejaarlijkse Karel van de Woestijneprijs.

Neem ook een kijkje op zijn auteurspagina bij Atlas Contact.

Kroniek van een verzonnen leven koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens

Titel: Kroniek van een verzonnen leven

Auteur: Charles Ducal

Genre: literaire roman

Uitgave: gebonden met stofomslag, 176 pagina’s

Uitgever: Atlas Contact, maart 2018

ISBN: 978 90 25452 24 7

ISBN: 978 90 25452 25 4 (eBook)

NUR: 301

Met dank aan Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

zondag 24 februari 2019

In de brievenbus. Lees hier nu al het eerste hoofdstuk, maar het boek is natuurlijk ook te reserveren: Uiterste dagen - Ferdinand Lankamp.

Uiterste dagen

In Uiterste dagen van Ferdinand Lankamp zijn fictie en werkelijkheid niet te onderscheiden, maar helpen elkaar een verhaal te vertellen.

Een jonge historicus komt tot de conclusie dat de universiteit geen plek voor hem is. In zijn hoofd krijgt een geschiedenis uit de familie vorm: zijn overgrootvader Edvard werd voor de keuze gesteld om al dan niet zijn land te dienen tijdens het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Finland.

De historicus zet de gebeurtenissen op papier en bereist het gebied waar zijn familie nog altijd woont. Maar in welke mate houdt hij zich aan de historische feiten? Wat verzint hij erbij, wat is geoorloofd, wat gaat te ver – en waarom?

(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

LEES HIER HET EERSTE HOOFDSTUK

De auteur:

Ferdinand Lankamp (1989) groeide op in Voorschoten en studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Daarna was hij drie jaar lang redacteur bij digitaal-cultureel magazine 'De Optimist'.

Proza van zijn hand verscheen onder andere in 'Mare', 'Kluger Hans' en 'deFusie'. De verhalen van zijn Finse grootmoeder vormden een belangrijke inspiratiebron voor zijn debuutroman 'Uiterste dagen', die 28 februari 2019 verschijnt.

Uiterste dagen reserveert u bij uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens

Titel: Uiterste dagen

Auteur: Ferdinand Lankamp

Genre: roman

Uitgave: paperback, 176 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, verschijnt 28 februari 2019

ISBN: 978 90 25449 16 2

ISBN: 978 90 25449 17 9 (eBook)

NUR: 301

Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

WE HEBBEN EEN WINNAAR!

In de winactie van 18 februari konden jullie meedoen voor een exemplaar van Elandsoog, geschreven door Esther Quatfass.

Elandsoog is een ijzingwekkend sterke thriller van de hand van Esther Quatfass. Quatfass doorgrondt haarscherp mensen, emoties en motieven en Elandsoog is daar het mooiste bewijs van...

Met dank aan Uitgeverij Lannoo voor het mogelijk maken van deze winactie.

‘Geen ooggetuigen’, klonk het als een

echo in Ivans hoofd. Hij zag de jongen

in het water ploeteren. Hij had hem geraakt.

Nog slechts een, of hooguit twee

schoten en er was een probleem minder

om op te lossen. Zelfs als geen van de

schoten dodelijk was. In het water liep

bloed snel uit het lichaam. Door de pijn

zou de jongen niet snel genoeg de kant

bereiken. Het ijskoude water zou hem

onderweg verlammen. Daarnet was hij

al kopje onder gegaan. Er was niet veel

meer nodig...

Lees in mijn blog over het verhaal en de auteur.

Pierre Peters

Van harte gefeliciteerd!
Pierre, stuur je gegevens naar me toe zodat het boek door Uitgeverij Lannoo naar je toe gezonden kan worden.
Heb ik op 1 maart niets van je gehoord, zal de naam van een andere winnaar geloot worden.

We hadden veel deelnemers voor deze actie.
Behoor jij deze keer niet tot de winnaars? Niet getreurd want binnenkort volgt hier een nieuwe winactie. Volg daarom mijn boekenpagina Miekes blog: 'Graag gelezen' op Facebook.

Het volgen van mijn blog op Bloglovin' levert dan ook weer een extra lootje op!

Iedereen hartelijk dank voor het meedoen.

Warme groet,
Mieke Schepens

Elandsoog koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

Met dank aan Uitgeverij Lannoo voor het mogelijk maken van deze winactie.

zaterdag 23 februari 2019

Ik las: Onze dode wereld - Liliana Colanzi. Terwijl ik dit schrijf hoor ik op de achtergrond: Kannibaal (26) Madrid eet eigen moeder op

Onze dode wereld

Een kannibaal in Parijs, het boze oog van een moeder, die op haar dochter neerkijkt wanneer die haar vriendje in de bioscoop bevredigt, de wrede opmerkingen van kinderen bij de dood van hun vriendje, een mysterieuze golf die bezit neemt van een universiteitscampus en studenten tot zelfmoord drijft.

Het literaire spectrum van Liliana Colanzi staat onder invloed van horrorfilms, fantastische literatuur en Latijns-Amerikaanse volksvertellingen. Met Onze dode wereld houdt ze met een heel frisse stem de Zuid-Amerikaanse verteltraditie hoog en sluit zo aan in het rijtje van hedendaagse verhalenschrijvers als Carmen Maria Machado, Lesley Nneka Arimah en Samanta Schweblin.

(bron info: Uitgeverij Karaat)

Mijn mening:

Na het lezen van deze bundel korte verhalen borrelen de volgende woorden op: sinister, geheimzinnig, rituelen, magisch, schokkend, traditie, horror, terugkeren, surrealisme, leven, liefde.

Ik heb Onze dode wereld verdeeld over acht dagen gelezen en hierdoor heeft elk verhaal mijn onverdeelde aandacht gekregen.

Stuk voor stuk zijn het indringende korte verhalen waar toch plaats is gevonden voor een soort van liefde die zich vermengd heeft met de donkeren diepten van de mens.

De lezer zal veel van de beschreven gevoelens herkennen.

Het moment dat voor het eerst door mijn moeder aan mij persoonlijk verteld werd dat iemand overleden was, is mij altijd bijgebleven. Zo verging het ook de hoofdpersoon in 'Alfredito'.

'Mijn grootvader zei altijd dat elk woord een zekere kracht bezit, en dat een juist gekozen woord de aarde kan doen beven. Een woord is een bliksemschicht, een tijger, een orkaan, zei hij, terwijl hij me woest aankeek en een glaasje medicinale alcohol inschonk, maar wee diegene die een woord lichtvoetig gebruikt. Weet je wat er met leugenaars gebeurt, vroeg hij.'

Deze eerste woorden uit 'Chaco' zijn tekenend voor de sfeer in dit verhaal.

De personages worden zo duidelijk beschreven in de korte verhalen dat je een band met ze op kunt bouwen. Je hoeft niet van ze te houden om ze te kunnen begrijpen, maar het is helder over wie het verhaal gaat.

In de voetnoten worden uitdrukkingen en woorden verklaard; dat is heel behulpzaam tijdens het lezen van deze verhalen die alle aandacht en begrip verlangen en verdienen.

In het verhaal met dezelfde titel als de bundel lezen we over een verblijf in een kolonie met onderzoekers op Mars en wat daaraan voorafging. Was het een begin of de start van het eind?

Liliana Colanzi heeft met Onze dode wereld een pracht van verhalenbundel afgeleverd; haar schrijfwijze is wispelturig te noemen maar de inhoud van de acht verhalen laat je zeker nadenken over het leven en de liefde. - Graag Gelezen

De auteur:

Liliana Colanzi (Bolivia, 1981) werd in 2017 opgenomen in de nieuwe lijst van Bogotá39, de selectie van de talentvolste jonge Latijns-Amerikaanse schrijvers van dit moment, samen met Valeria Luiselli, Diego Zúñiga en Samanta Schweblin.

Onze dode wereld werd inmiddels vertaald in het Engels en Frans en werd genomineerd voor de Premio Gabriel García Márquez en bekroond met de Premio Aura Estrada. Liliana Colanzi woont en werkt in Ithaca, New York.

‘Zoek Liliana Colanzi’s werk, lees haar. Bolivia heeft een nieuw juweel, de beste literatuur die ik in lange tijd las: fris, mooi en gewelddadig.’ Julián López

(bron info: Uitgeverij Karaat)

LEESFRAGMENT

Onze dode wereld koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

Webwinkel Uitgeverij Karaat

Boekgegevens:

Titel: Onze dode wereld

Auteur: Liliana Colanzi

Verhalenbundel

Uitgave: paperback met flappen, 136 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Karaat, januari 2019

ISBN: 978 90 79770 38 0

NUR: 304

Oorspronkelijke titel: Nuestro mundo muerto

Vertaling P. Menard

Met een voorwoord van Diego Zúñiga

Met dank aan Uitgeverij Karaat voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

woensdag 20 februari 2019

Ik las: Al onze gisterens - Natalia Ginzburg

Met een nawoord van Arjan Peters

Al onze gisterens

Het verhaal en mijn mening:

Voor in het boek een quote:

And all our yesterdays have lighted fools

The way to dusty death.

Macbeth, V, v. 22-23

Hoe toepasselijk dit is, leer je tijdens het lezen van dit indrukwekkend verhaal over het beleven van het leven met al zijn (on)hebbelijkheden waarvan je misschien denkt dat het jou niet zal gebeuren.

In Al onze gisterens lees je over Anna, haar familie, vrienden en kennissen vlak voor en tijdens het uitbreken van WO II. Het verhaal speelt zich af in Italië en het fascisme viert hoogtij.

Je leest over dagelijkse gebeurtenissen en proeft de eenzaamheid waarin de beschreven personen stand proberen te houden tegen een nog groter isolement; niemand durft echt eerlijk te zijn in deze situatie en praat liever niet tegen een ander om zich niet onnodig bloot te geven.

Steeds lees je over gedachten van een personage tegen terwijl deze terugdenkt aan wat is geweest. Toch blijft hier de beschrijving van gevoelens achterwege; het is alsof de mensen er niet toe doen. Zo spreekt Anna over haar dochter als het kind. Een naam wordt niet genoemd.

Wat hier heel sterk gebracht wordt is het verschil tussen arm en rijk, het verschil tussen aristocratie en de landarbeider en de aanhangers van fascisme en anti-fascisme, hoewel dat laatste snel kan veranderen.

Wanneer Ippolito's lijk wordt gevonden zoeken de omstanders en familieleden in hun herinnering naar woorden die hij had gezegd. Hier spreekt cynisme uit; want tijdens het leven had niemand echt naar hem willen luisteren, ze wilden het eigenlijk niet weten.

Anna wordt zwanger van een vriendje, die niets van haar zwangerschap wil weten. Dan komt een huisvriend die heel veel gereisd heeft naar haar toe wanneer hij haar ziet huilen en aan hem kan ze alles vertellen wat haar dwars zit; dat was ongekend voor haar.

'Hij vroeg haar hoe oud ze was en zij zei dat ze zestien was. Hij zei dat iemand van zestien zo langzamerhand moest weten hoe hij wilde leven. Zij zei dat ze haar leven wilde wijden aan het maken van revolutie. Toen begon hij hard te lachen, hij had kleine tanden, maar niet als een vos, hij had vrolijke uit elkaar staande tandjes, net allemaal rijstkorrels. Hij zei haar dat de revolutie er nu niet toe deed.'

Natalia Ginzberg heeft in Al onze gisterens beeldend verwoord hoe het leven er in de besproken tijd in Italië op het platteland aan toen ging. De vader van Anna was advocaat en schreef zijn memoires, die niet door iedereen gelezen mochten worden omdat er gepeperde dingen in zouden staan over de fascisten en de koning. Hij besloot zijn memoires te verbranden.

Ginzburg laat Anna aan één stuk door aan het woord; het is alsof je luistert naar een klein meisje dat nog niets weet van het leven en dat alles vanzelfsprekend vindt. Ze praat halsoverkop over van alles en nog wat en neemt nauwelijks tijd om adem te halen. Als je goed luistert hoor je haar zelfs opgewonden ademhalen.

Je moet als lezer even wennen aan de schrijfstijl van Ginzburg maar neem daar zeker de tijd voor want je waant jezelf daarna in Italië tussen de Italianen. De omgeving en de personages worden heel gedetailleerd beschreven; het is alsof het verhaal zich voor je ogen afspeelt.

"Ik heb Al onze gisterens graag gelezen. Er gebeurt heel weinig terwijl toch een heleboel gaande is."- Graag Gelezen

De auteur:

Natalia Ginzburg (1916-1991) behoort tot de belangrijkste naoorlogse schrijvers van Italië.

Ze behoort tot dezelfde generatie als Primo Levi, Leonardo Sciascia, Alberto Moravia en Italo Calvino.

Terugkerende thema’s in haar werk zijn familierelaties, de politieke situatie na de fascistische jaren en filosofie. Ook haar Joodse achtergrond en ervaringen met de Holocaust beïnvloedden haar schrijven.

Natalia Ginzburg publiceerde vele romans, essays en toneelstukken die wereldwijd zijn vertaald en bekroond met prijzen.

Inkijkexemplaar Al onze gisterens

Al onze gisterens koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens

Titel: Al onze gisterens

Auteur: Natalia Ginzburg

Genre: roman