Ik las 'De mythe van Tamarix' geschreven door Wouter ter Braake. Lees hier mijn recensie

 een modern epos over haat, lust en liefde

De mythe van Tamarix

Een odyssee van de ziel

In zijn nieuwste werk, 'De mythe van Tamarix', neemt Wouter ter Braake ons mee naar het ruige Griekse landschap, maar de werkelijke reis vindt plaats in de krochten van de menselijke psyche. Dit is geen doorsnee roman; het is een modern epos dat klassieke archetypen gebruikt om de universele strijd tussen licht en duister bloot te leggen.

De protagonist, Mikos, is een man die gebukt gaat onder de littekens van een ontspoord gezin. Zijn wereld is er een van ongetemde agressie en rauwe begeerte. Wanneer hij de levenslustige Tamarix ontmoet — een vrouw die niet alleen in de natuur leeft, maar de natuur is — lijkt er een kans op verlossing.

Echter, de weg naar geluk is zelden een rechte lijn. Mikos’ eigen demonen drijven een wig tussen hem en Tamarix, waarna zij zich terugtrekt in de eenzaamheid van de bergen. Wat volgt is een fysieke en spirituele 'odyssee'.  

Als Mikos de dag erna bij het huis bij de helling komt, hoort hij door het mekkeren van de geiten dat Tamarix thuis is. Als hij het stenen pad oploopt ziet hij Georgios aan het blauwe tafeltje zitten, een boek lezend. Georgios kijkt op en roept: ‘Daar hebben we onze springbok! Kom zitten jongen. Je zult, denk ik, nog spierpijn hebben van jouw atletische dans.’ 

Tamarix komt uit het huis gesneld. ‘Mikos. WOW. Ik heb je gemist. Je bent ook zo druk met je werk.’ Ze vliegt hem om de hals. Hij verstart een kort moment. Tamarix doet net of ze dat niet merkt.

Ter Braake dwingt Mikos (en daarmee de lezer) om over barre paden te gaan, waar elke rots en elke afgrond een weerspiegeling is van zijn eigen innerlijke strijd. Het boek blinkt uit in het neerzetten van contrasten. Ter Braake speelt met het idee dat wij allemaal zowel een 'Mikos' als een 'Tamarix' in ons dragen. 

Hij categoriseert deze ervaringen bijna tastbaar: je leest over de duistere zijde en de lichte zijde, ongetemde agressie en woede, onvoorwaardelijke liefde en vrede, grensoverschrijdende begeerte, verbinding met natuur en essentie, pijn en traumatisch verleden, vergeving en zuivering. Het is een barre tocht om rust in hart en ziel te bereiken.

Wat 'De mythe van Tamarix' zo krachtig maakt, is de focus op archetypen. Mikos is niet zomaar een personage; hij is het oerbeeld van de zoekende mens die worstelt met zijn lagere instincten. Ter Braake schuwt het lijden niet, maar geeft er betekenis aan.

Als hij de boomgaard voorbij is draait Mikos zich om en ziet hoe Georgios het huis binnengaat. Het bokje trippelt moeiteloos de helling op. Zijn springen en huppelen doen hem denken aan Tamarix. Zo wil ik ook zijn, als Tamarix. Hij voelt vuur en verlangen die deels overschaduwd worden door bezorgdheid. Zijn conditie is de afgelopen tijd door de emotionele spanningen en de beperkte slaap verre van optimaal.

Dit boek neemt je mee naar jezelf. De auteur nodigt je uit om niet alleen Mikos te observeren, maar om je eigen angsten en verlangens in de ogen te kijken. Het proces van zuivering van de ziel en daarmee de loutering van het hart, wordt hier niet gepresenteerd als een makkelijke uitweg, maar als een noodzakelijke transformatie.

'De mythe van Tamarix' is een hoopvol en diepzinnig werk. Het is een literair spiegelpaleis dat je dwingt om stil te staan bij de vraag: hoe vind ik rust in mijn eigen ziel? Wouter ter Braake is erin geslaagd om existentiële vragen over schuld, boete en liefde te verpakken in een meeslepend verhaal. Het is een aanrader voor iedereen die niet bang is voor een beetje zelfreflectie en die gelooft dat er, zelfs na de meest duistere tocht, altijd een vorm van transformatie mogelijk is.

Je zult er net zoals ik dat deed, tot en met de laatste bladzijde van het laatste hoofdstuk van genieten.

De auteur

Wouter ter Braake (1949) laat zien dat de mens ten diepste een naar betekenis zoekend wezen is. Betekenis moet jezelf vormgeven. Hij is coach in zijn praktijk 'Zin en Zen'. 

Hij trad op tweeënzeventigjarige leeftijd naar buiten als schrijver. Zijn werk is speels en neemt de lezer op een toegankelijke wijze mee in levensthema's en levensvragen. Hij put voor zijn verhalen uit een ruime levenservaring en uit reiservaringen door Tibet en Nepal. 

Uitgebreide informatie over de auteur en zijn boeken is te vinden op de website: Zin en Zen.

Eerder las ik van Wouter ter Braake:

Waar een wil is, is een omweg

Dichter bij de ziel

Annigje Opdevelde

Arthur's pelgrimage

Het begon op Paaspop

De feministische dominee

De mythe van Tamarix koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

webshop Uitgeverij Van Warven

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: De mythe van Tamarix

Auteur: Wouter ter Braake

Genre: spiritualiteit

Uitgave: paperback, 150 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Van Warven, april 2026

ISBN: 9789493349889

NUR: 728 

Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Van Warven)

Vandaag in de schijnwerpers 'Hoop & Vrees' geschreven door Gijs van Engelen. Lees hier meer

 1859

Hoop & Vrees 

Halverwege de negentiende eeuw schrikt Rusland wakker uit een duizendjarige slaap, gewekt door het gedonder en gebliksem over de grens. Van de ene dag op de andere is Europa veranderd in een nieuwe wereld, een wereld van stoom, staal en (vooral) explosieve ideeën. Sint-Petersburg, de stad die kolkt van hoop en vrees voor de toekomst, moet kiezen: doen we mee, of kiezen we een eeuwige, eenzame slaap?

Ook Maksim is in de ban van die ene vraag. Wanneer hij gaat werken bij het hipste tijdschrift van Sint-Petersburg, wordt hij mee de wakkere wereld ingesleurd. Daar ziet hij energie, revolutie, oeverloos geklets en decadentie. Hij kijkt zijn ogen uit: feest, misdaad en straf, krotten en koffiehuizen, aanslagen, nieuwe smaken en geuren van over de hele wereld, de grote Tolstoj en Toergenjev, paleistuinen en achterbuurten, geheime kelders gevuld met bokswedstrijden en samenzweringen, achtervolgingen door steegjes en over spitse daken... Het is het lawaai van verandering.

Wat kiest Maksim? Toekomst of verleden? Hoop of vrees? 

Dit eerste deel van het tweeluik Hoop & Vrees is een historische roman, maar ook weer niet. Het is een komedie over de generatiestrijd tussen toen en (misschien nog wel meer) nu, over verzet tegen en de dreiging van autocratie, en over een dromerige wereld waarin fictie en werkelijkheid niet meer uit elkaar te halen zijn.

De auteur

Gijs van Engelen (1996) is historicus, literatuurwetenschapper en podcastmaker. Hij studeerde in Leiden, Parijs en Oxford, en publiceerde onder meer boekrecensies en opiniestukken voor EW Magazine, de Volkskrant en Hard Gras. Bij het grote publiek werd hij bekend als presentator van Geschiedenis Inside, de veelbeluisterde podcast met meer dan een halfmiljoen luisteraars waarin hij samen met cabaretier Thomas van Luyn historische figuren onderzoekt en hardnekkige mythes fileert. Eerder werkte hij mee aan de succesvolle podcast Taalpolitie. 

Hoop & Vrees koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Hoop & Vrees

Tweeluik Hoop & Vrees #1

Auteur: Gijs van Engelen

Genre: historische, literaire fictie

Uitgave: paperback met flappen, 228 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Brooklyn, april 2026

ISBN: 9789492754813

NUR: 342

Met dank aan Uitgeverij Brooklyn voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Brooklyn)

Ik las en genoot van 'Tot we elkaar weerzien' geschreven door Aline van Wijnen. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Hamburg, 1941. Als de Joodse Anna met haar familie naar het getto van Minsk wordt verbannen, moet ze vechten voor haar bestaan.

Tot we elkaar weerzien 

Een hartverscheurende reis naar een verleden dat niet vergeten mag worden.

Aline van Wijnen heeft met Tot we elkaar weerzien een roman geschreven die je niet alleen leest, maar die je ook echt ondergaat. Waar veel oorlogsromans zich concentreren op de bekende locaties in West-Europa, neemt Van Wijnen ons mee naar een minder belicht, maar gruwelijk hoofdstuk uit de geschiedenis: het getto van Minsk.  

De roman hanteert een krachtige dubbele verhaallijn. 

In het jaar 2000 maken we kennis met de tachtigjarige Anna van Buuren in Amstelveen. Ze leidt een rustig leven, totdat haar kleindochter voor een schoolproject vragen begint te stellen over de oorlog. De jarenlang zorgvuldig weggestopte herinneringen komen in alle heftigheid naar boven, wat Anna tot een impulsief besluit dwingt: ze keert terug naar Minsk.

Tegenover het heden staat het hartverscheurende relaas van de achttienjarige Anna in 1941. Vanuit het mondaine Hamburg wordt zij met haar familie gedeporteerd naar het oosten. De hoop op een beter leven slaat razendsnel om in een bittere overlevingsstrijd in het overvolle, ijskoude getto van Minsk. We volgen haar transformatie van een onschuldig meisje naar een moedige jonge vrouw die zich aansluit bij het verzet.

Ik kan het gewoonweg niet opbrengen om de waarheid aan mijn broer te vertellen. Als verdoofd kijk ik hoe Mishjka de twee gele sterren die ik op de begraafplaats achterliet uit zijn zak haalt en op de tafel legt.

Het huis is stil. Geen gehuil van de baby van de buren, geen geruzie van het stel achter de muur, geen rennende voetstappen van de Oostenrijkse kinderen in de bovenwoning. Alleen de stilte. De zware, drukkende stilte zonder mama’s stem die ons vraagt om onze handen te wassen, onze kleren op te hangen of het weinige eten te delen. De stem die zegt dat ze van ons houdt.

Wat deze roman zo sterk maakt, is de historische gelaagdheid. Van Wijnen heeft zich gebaseerd op waargebeurde verhalen, en dat voel je aan alles. Het is duidelijk dat de auteur onderzoek heeft gedaan. De beschrijvingen van de ontberingen in Minsk zijn rauw en confronterend. Je voelt de ijzige kou, de constante angst en de onzekerheid.

Toch is het boek niet louter duisternis. De auteur weet een knappe balans te vinden door ook ruimte te geven aan menselijke verbinding: de kracht van vriendschap en een ontluikende eerste liefde te midden van de chaos.

Lees over de tederheid in het heden: de band tussen grootmoeder en kleindochter brengt een broodnodige zachtheid in het verhaal.

Ondanks de zware thema's leest het boek ontzettend vlot. Van Wijnen schrijft beeldend, waardoor je de wandelingen door het moderne Minsk samen met gids Lina bijna zelf meemaakt.

Het centrale thema van de roman is misschien wel de impact van trauma op de lange termijn. Hoe ga je om met herinneringen die te pijnlijk zijn om te delen? De worsteling van de oude Anna om haar verhaal eindelijk woorden te geven, is herkenbaar en ontroerend. Het laat zien dat een oorlog nooit echt voorbij is zolang de verhalen nog niet zijn verteld.

'Tot we elkaar weerzien' is een eerbetoon aan de veerkracht van de menselijke geest en een noodzakelijke herinnering aan een stuk geschiedenis dat we nooit mogen vergeten.

Bereid je voor op een brok in de keel, een paar tranen, maar bovenal een diepe bewondering voor de moed van Anna. Een verhaal dat nog dagenlang in je hoofd blijft nazingen.

INKIJKEXEMPLAAR

De auteur

Aline van Wijnen debuteerde in 2016 met de roman Halsoverkop. Van haar eerste historische roman, Het geheime kistje van Elle, werden ruim 42.000 exemplaren verkocht en het werd bekroond met de Valentijnprijs 2021. Daarnaast schreef ze De verloren dromen van Valeria, Rachels wens en meerdere feelgoodromans, waaronder Het eetcafé op de hoek, dat een nummer 1 audiobestseller werd.

Eerder las ik van Aline van Wijnen

Bestemming geluk

De verloren dromen van Valeria

Tot we elkaar weerzien koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Tot we elkaar weerzien

Auteur: Aline van Wijnen

Genre: roman

Uitgave: paperback, 336 pagina’s

Uitgever: Boekerij, maart 2026

ISBN: 9789049208974

ISBN: 9789402328240 (eBook)

ISBN: 9789049210502 (luisterboek)

NUR: 301

Met dank aan Boekerij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Boekerij)

Vandaag in de schijnwerpers 'Een huis vol dochters' geschreven door Juliet Nicolson. Lees hier meer

 Vertaald door Meta Gemert

Een huis vol dochters 

Biografie/autobiografie over de families Sackville-West en Nicolson

Alle families hebben hun mythes en geheimen. Juliet Nicolson heeft die van de vrouwen in haar familie lange tijd niet in twijfel getrokken: haar betovergrootmoeder, Pepita – flamencodanseres – zou een gevaarlijke schoonheid zijn geweest; haar overgrootmoeder een manipulerende flirt; haar beroemde grootmoeder, Vita Sackville-West, een excentriekeling. Over haar eigen moeder wist ze überhaupt niet veel. Nadat Juliet zelf moeder en grootmoeder was geworden, begon ze vragen te stellen over de vrouwen die haar waren voorgegaan en ging vervolgens op zoek naar antwoorden. Daarbij scheidde ze feit van fictie en bracht details en geheimen aan het licht die lang verborgen waren gebleven.

Een huis vol dochters leidt ons vanuit de 19e eeuwse sloppen van Málaga naar de salons van Washington tijdens het fin-de-siècle; naar een Engelse kostschool in de Tweede Wereldoorlog en naar Chelsea in de jaren zestig.

Nicolson schetst een fascinerend beeld van de veranderingen in de positie van vrouwen in het algemeen en hoe de vrouwen in haar familie – ieder op hun eigen manier – probeerden om zich te bevrijden uit het keurslijf van het patriarchaat. 

‘Het boek van Juliet Nicolson zal hart en geest van dochters én zonen zeker aanspreken. Door haar ben ik gaan nadenken over veel aspecten van mijn leven en ik heb veel bewondering voor haar helderheid en zachtmoedigheid.’

– Vanessa Redgrave

‘Dit is een boek over hoe een familie emotionele drama's en moeilijkheden generaties lang overleeft, en tegen welke prijs […] In dit zeer onderhoudende verhaal toont zij een uitzonderlijke emotionele veerkracht.’

–  The Spectator

‘Schokkend en moedig […] Nicolsons woede, gevoeligheid en inzicht hebben geresulteerd in een buitengewoon ontroerend boek.’

–  Daily Telegraph

‘Origineel en verhelderend […] het boek is soms grappig, soms pijnlijk, maar altijd eerlijk.’

–  The Guardian

De auteur

Juliet Nicolson werd geboren in Bransgore, Engeland, als dochter van schrijver en uitgever Nigel Nicolson en zijn vrouw Philippa Tennyson-d'Eyncourt.

Juliet is de kleindochter van de schrijvers Vita Sackville-West en Harold Nicolson en groeide op in Sissinghurst, in het grote huis waar ook haar grootouders ooit woonden. 

Juliet studeerde Engelse literatuur aan St Hugh’s College in Oxford, waarna ze bij verschillende uitgevers werkte, waaronder Grove Atlantic Publishers in New York. Toen ze in 1994 terugkeerde naar Engeland, werd ze eerst literair agent bij Ed Victor Ltd. en vanaf 2000 werkte ze als freelancejournalist voor publicaties als de Sunday Telegraph, The Guardian, The Spectator en Harper’s Bazaar.

Juliet schreef vijf boeken, waaronder drie werken over sociale geschiedenis, een roman en de familiebiografie A House Full of Daughters – door Uitgeverij Van Maaskant Haun uitgegeven onder de titel Een huis vol dochters – over zeven generaties vrouwen in haar eigen familie, beginnend bij haar overgrootmoeder, Pepita de Oliva, een Spaanse flamencodanseres, geboren in Malaga in 1830, en eindigend met haar kleindochter die in 2013 in Londen het levenslicht zag.

Een huis vol dochters koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Een huis vol dochters 

Auteur: Juliet Nicolson 

Genre: biografie, non-fictieproza

Uitgave: paperback met illustraties, 344 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Van Maaskant Haun, april 2026    

ISBN: 9789083551159

ISBN: 9789083551166 (eBook) 

NUR: 681

Oorspronkelijke titel: A House Full of Daughters 

Vertaald door: Meta Gemert

Met dank aan Uitgeverij Van Maaskant Haun voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Van Maaskant Haun)

Ik las 'Bewegingsmogelijkheden' geschreven door Sytske Frederika van Koeveringe. Lees hier mijn recensie

 gedichten

Bewegingsmogelijkheden

Een dans op de grens van lichaam en geest

In haar poëziedebuut Bewegingsmogelijkheden slaat Sytske Frederika van Koeveringe een weg in die even kwetsbaar als krachtig is. Waar ze in haar eerdere proza al liet zien dat ze de menselijke psyche tot op het bot kan fileren, gebruikt ze hier de gecomprimeerde kracht van poëzie om de lezer direct onder de huid te kruipen.

De bundel is een diepgaand onderzoek naar het vrouw-zijn. Van Koeveringe stelt de vraag hoe je autonoom blijft in een wereld die je voortdurend probeert te labelen en te vormen. De gedichten voelen als een "voortdurende onderhandeling".

Aanpassing vs. autonomie: hoeveel van jezelf geef je op om in het plaatje te passen?

Verwachting vs. verlangen: wat wil het lichaam zelf, en wat wil de omgeving van dat lichaam?

Haar taalgebruik is trefzeker. Ze heeft geen overbodige franje nodig om de spanning tussen "goed willen doen" en "jezelf blijven" voelbaar te maken.

Een cruciaal en aangrijpend element in deze bundel is de thematiek rondom kanker. Van Koeveringe stelt de confronterende vraag: ga jij om met de ziekte, of gaat de ziekte met jou om? Het lichaam, dat voorheen misschien een vanzelfsprekend voertuig was, wordt in deze gedichten een strijdtoneel. De "bewegingsmogelijkheden" uit de titel krijgen hierdoor een dubbele lading. Het gaat niet alleen over fysieke mobiliteit, maar ook over de mentale ruimte die je nog hebt als je wereld door een diagnose plotseling heel klein wordt.

Bewegingsmogelijkheden ervaar je als een Speelse Puzzel.

De opbouw van de bundel is eigenzinnig. Onderverdeeld in de delen ‘mogelijkheden’ en ‘beweging’, daagt Van Koeveringe de lezer uit. De hoofdstukken volgen geen logische nummervolgorde. Dit is geen slordigheid, maar een bewuste keuze.

Er fietst een vrouw zichzelf voorbij ze

recht haar rug, verplaatst haar voeten

op de trappers

Als mijn familie alles is zouden mijn opa’s

en oma’s trots kunnen zijn op de kleindochter

die ik geworden ben?

Op de vrouw zonder nageslacht met

tenminste nog de bal van haar voeten

elegant op haar trappers geplaatst

Het leven – en zeker een ziekteproces – laat zich niet in een rechte lijn dwingen. De wanorde in de nummering dwingt de lezer om actief te zoeken, te bladeren en de lineaire logica los te laten.

Bewegingsmogelijkheden is geen bundel die je even snel tussendoor leest. Het is een zintuiglijke ervaring die schuurt en troost tegelijk. Van Koeveringe slaagt erin om zware thema’s zoals ziekte en maatschappelijke druk te vangen in beelden die speels en licht blijven, zonder aan diepgang in te boeten.

Het is een krachtig pleidooi voor dankbaarheid. Na het dichtslaan van deze bundel besef je dat kunnen bewegen — in welke vorm dan ook — een geschenk is dat we veel te vaak voor lief nemen. Een indrukwekkend poëziedebuut dat de poëtische kaders flink oprekt.

De auteur

Sytske Frederika van Koeveringe (1988) is beeldend kunstenaar en schrijver. Ze debuteerde met de roman Het is maandag vandaag (2017), gevolgd door Dag nacht licht toch (2020), dat genomineerd werd voor de Jan Hanlo Essayprijs 2021. Daarna verschenen nog een essaybundel en een roman.

Ze publiceert in De Revisor, De Groene Amsterdammer, Mister Motley en NRC.

Bewegingsmogelijkheden koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Bewegingsmogelijkheden

Auteur: Sytske Frederika van Koeveringe

Genre: Poëzie

Uitgave: paperback, 64 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, april 2026

ISBN: 9789025478247

NUR: 306

Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

Ik las en genoot van 'Plant een zaadje' geschreven door Lidion Zierikzee. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Samen moestuinieren en natuur beleven

Plant een zaadje  

Een must-read voor wie de wereld een stukje groener (en mooier) wil 
achterlaten voor onze kinderen.

In een wereld die steeds digitaler wordt, voelt het stevige boek 'Plant een zaadje' van Lidion Zierikzee als een verfrissende teug buitenlucht. Hoewel de titel doet vermoeden dat het enkel over tuinieren gaat, ontdek je al snel dat Lidion een veel grotere missie heeft: het herstellen van de fundamentele verbinding tussen kind en natuur. 

Wat dit boek onderscheidt van de gemiddelde handleiding voor de moestuin, is de holistische insteek. Zierikzee kijkt verder dan de oogst. Ze nodigt opvoeders uit om de natuur te gebruiken als een 'klaslokaal zonder muren'. Het gaat om de verwondering: hoe een klein zaadje uitgroeit tot voedsel, hoe de seizoenen ons ritme bepalen en hoe insecten onmisbare bondgenoten zijn.

Hieronder lees je waarom dit boek een aanrader is.
De toegankelijkheid: of je nu een enorme achtertuin hebt of drie potten op een balkon, de tips zijn schaalbaar en realistisch.
De inspiratie voor het hele jaar rond: de natuur stopt niet in de winter, en dit boek ook niet. Het biedt activiteiten voor elk seizoen, waardoor natuurbeleving een dagelijkse gewoonte wordt in plaats van een eenmalig project.
Plant een zaadje is praktisch en creatief: de mix van heldere instructies, DIY-projecten en persoonlijke verhalen maakt het een zeer leesbaar 'doe-boek'. Je krijgt direct zin om je laarzen aan te trekken.
Lees over focus op biodiversiteit: in plaats van de natuur te willen controleren, leert Lidion je hoe je kunt samenwerken met de natuur.
Een 'natuurlijke' moestuin is een levend ecosysteem, en dat leerproces is voor kinderen (en volwassenen!) ontzettend waardevol.

"Verbinding met de natuur, de dieren en je eigen eten zorgt voor echte verbondenheid. En als we dat weer voelen, gaat de wereld er heel anders uitzien."

– Een kerngedachte uit het boek die de spijker op zijn kop slaat.

Lidion richt zich op een brede doelgroep. Het is een prachtig handvat voor:
ouders en grootouders die kwaliteitstijd willen doorbrengen met hun (klein)kinderen, voor leerkrachten en pedagogisch medewerkers die natuuronderwijs op een laagdrempelige manier willen integreren en niet op de laatste plaats voor iedereen die verlangt naar een meer zelfvoorzienend en bewust leven.
‘Met veel samen doen en samen maken’

'Plant een zaadje' is een prachtig vormgegeven, groen gezinsboek dat urgentie combineert met optimisme. Lidion Zierikzee bewijst dat je geen 'groene vingers' nodig hebt om een zaadje te planten; een gezonde dosis nieuwsgierigheid is genoeg.

Dit boek is niet alleen een gids voor een gezonde moestuin, maar ook voor een gezonde generatie die begrijpt waar hun eten vandaan komt en waarom we de aarde moeten koesteren. Plant een zaadje is een boek dat je vast wilt houden en een absolute aanwinst voor iedereen die de volgende generatie weer met beide voeten in de aarde wil zetten. 

INKIJKEXEMPLAAR

De auteur

Lidion Zierikzee is docent en theatermaker, geeft workshops en lezingen en organiseert natuurbelevingen voor kinderen en ouderen met dementie. Mensen, groot en klein, spelenderwijs kennis laten maken met de wonderlijke wereld van Moeder Natuur is haar drijfveer in al haar projecten.

Volg ook de videocursus op de moestuinschool van Lidion Zierikzee. 

Plant een zaadje koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:
KNNV Uitgeverij
De Moestuinschool
bol.
Bruna.nl
Libris
Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Plant een zaadje
Auteur: Lidion Zierikzee
Genre: tuinieren
Uitgave: hardcover, 256 pagina’s full colour
Uitgever: KNNV Uitgeverij, maart 2026
ISBN: 9789050119924

Met dank aan KNNV Uitgeverij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: KNNV Uitgeverij)

Ik las 'Voorbij de volgende bocht' - essays geschreven door Anne Lever. Lees hier mijn recensie

 essays

Voorbij de volgende bocht  

De schoonheid van de aarzeling

In een wereld die schreeuwt om harde feiten en onwrikbare meningen, is de essaybundel Voorbij de volgende bocht van Anne Lever een verademing. Lever nodigt de lezer niet uit om de kortste weg naar de waarheid te nemen, maar juist om te vertragen, te twijfelen en te dwalen. Want, zo stelt ze: in de wrijving en de aarzeling schuilt de echte verwondering.

Voorbij de volgende bocht is overzichtelijk opgebouwd uit 29 hoofdstukken, verdeeld over vier delen, startend met de betreffende titel op een daar passende illustratie die de sfeer van het thema direct neerzet: Brein / Landschap / Geluk / Bovenaards.

Brein: over identiteit en de werking van onze grijze cellen.

Landschap: van onze bemoeizucht met strakke gazons tot wat het betekent om ergens écht te 'zijn'.

Geluk: een nuchtere doch diepgaande blik op ons streven naar welzijn.

Bovenaards: over spiritualiteit en de zaken die ons verstand te boven gaan.

Lever schrijft deze essays niet in een vacuüm. Ze gaat actief in dialoog met uiteenlopende filosofen, wetenschappers en dichters. Dit geeft de bundel een intellectueel gewicht zonder dat het ooit zware kost wordt. De voetnoten onderaan de bladzijden zijn hierbij een fijne gids; ze bieden context over eerdere publicaties en bronnen zonder de leesflow te onderbreken.

Wat opvalt, is de balans tussen abstracte reflectie en maatschappelijke relevantie. Lever koppelt existentiële vragen (zoals de verhouding tussen tijd en identiteit) moeiteloos aan economische en sociale kwesties. Haar opinies zijn stevig onderbouwd door eigen en andermans onderzoek, wat de teksten een zekere autoriteit geeft. 

Het knappe aan Voorbij de volgende bocht is de toegankelijkheid. Waar essays soms de neiging hebben om te verzanden in jargon, blijft Lever helder en direct. Ondanks de diepgang raak je als lezer niet afgeleid. De observatie over de 'liefde voor strakke gazons' is een treffend voorbeeld van hoe ze alledaagse menselijke dwangmatigheden fileert.

Dankzij het alfabetische namenregister is het boek ook uitstekend te gebruiken als naslagwerk voor wie bepaalde denkers nog eens wil opzoeken.

Voorbij de volgende bocht is een boek voor de moderne zoeker. Het is een pleidooi voor het niet-weten, verpakt in scherpe analyses en poëtische mijmeringen. Anne Lever bewijst dat de antwoorden op onze grote vragen misschien niet in de eindbestemming liggen, maar net om de hoek, daar waar we even durven stil te staan.

Fragment uit ‘andere hersens, ander hoofd, ander lichaam’:

Verscheidene mensen in mijn omgeving hadden als kind allerlei diepzinnige gedachten. Over het leven. Over zichzelf. Over anders-zijn. Ze weten dat nog, ze leefden en leven ermee. Als ze erover vertellen voel ik me altijd een beetje oppervlakkig. Hoe was ík dan? Wie was ik? Eigenlijk de vragen dus die zij zich als kind al stelden (schrijf ik met een lachje).

Het enige wat ikzelf wel vergelijkbaar vind met dat wat die mensen over de reflectieve kant van hun jeugd vertellen, is mijn fantasie over de hersenen. Ik heb geen idee waar het vandaan kwam en ook weet ik niet hoe oud ik precies was toen het begon, maar vanaf een bepaald moment fantaseerde ik zo nu en dan over de vraag wat er zou gebeuren als je de hersenen van mensen kon verwisselen – en daarbij dacht ik vooral aan die van mijzelf.

De essays van Anne Lever zijn naar mijn mening steeds goed beargumenteerde opinies over maatschappelijke of economische kwesties op basis van haar eigen of andermans onderzoek. Hierdoor leest het lekker vlot en raak je niet afgeleid. Ik heb ‘Voorbij de volgende bocht’ graag gelezen. 

De auteur

Anne Lever studeerde sociologie en planologie. Na haar studie werkte ze meer dan 25 jaar voor diverse non-profitorganisaties. Maatschappelijke betrokkenheid en de ontwikkeling van mensen & organisaties vormen, samen met schrijven en redigeren, een rode draad in haar leven. 

Voorbij de volgende bocht koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Voorbij de volgende bocht

Auteur: Anne Lever

Genre: literaire essays

Uitgave: hardcover met illustraties, 181 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026

ISBN: 9789492241955

NUR: 323

Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Magonia)