donderdag 28 mei 2026

Ik las 'Terugkeer' geschreven door Michael Berg. Lees hier meer over het eerste deel van 'De Mergellandmoorden'. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 De Mergellandmoorden 1


Terugkeer 

Een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke
 thriller op Limburgse bodem

Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert rechercheur Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboortegrond in Zuid-Limburg. Hij gaat daar aan de slag als leidinggevende van het coldcaseteam. Veel tijd om te acclimatiseren krijgt hij niet: een oud-klasgenoot benadert hem over de vermissing van zijn zus Kelly, die inmiddels een jaar kwijt is. Alex bijt zich in de zaak vast, maar loopt al snel tegen een muur van frustratie en een gebrek aan aanknopingspunten op. Wat begint als een hopeloos onderzoek naar een jonge moeder, verandert al snel in een bloedstollende jacht op een seriemoordenaar wanneer er in een Limburgse groeve menselijke botten worden gevonden.

Michael Berg kiest voor een structuur met twee duidelijke verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we Kelly in het verleden. Deze hoofdstukken grijpen je als lezer direct naar de keel; er hangt vanaf de eerste pagina een voelbare dreiging in de lucht en je wordt getrakteerd op prangende vragen die pas heel geleidelijk worden beantwoord.

Aan de andere kant is er het verhaal van Alex in het heden. Hier neemt Berg beduidend meer de tijd. De auteur gebruikt het begin van het boek om Alex uitgebreid te introduceren en zijn trauma en beweegredenen te schetsen. Deze opbouw is noodzakelijk voor de introductie van een nieuwe trilogie.

“Alex heeft er de helft van de erfenis van zijn moeder doorheen gejaagd. Het heeft niks opgeleverd, behalve een paar dagen hoop.
De jacht op de moordenaar van Sarah heeft zijn tol geëist. Avonden en nachten doorhalen. Concerta-pillen om wakker te blijven, bier en korenwijn om een paar uurtjes te kunnen slapen en ‘s ochtends weer pillen om de werkdag op het politiebureau door te komen. Zijn eenzame oorlog, zijn boetedoening. Zonder iemand ooit in vertrouwen te nemen.”

Alex Nievelsteijn is een hoofdpersonage van vlees en bloed. Zijn trauma vormt hem, al legt de auteur er bij momenten nét iets te veel nadruk op, wat soms even kan storen. Toch overtuigt hij als personage, net als zijn twee collega’s in het coldcaseteam. Zelfs de dader achter de verdwijning van Kelly wordt neergezet als een intrigerend en bijzonder personage. 

Het absolute pluspunt van ‘Terugkeer’ is echter de sfeertekening. Berg slaagt er meesterlijk in om het Zuid-Limburgse landschap tot leven te wekken. De levensechte beschrijvingen van de omgeving en de mergelgroeven zorgen ervoor dat je het landschap zo voor je ziet, wat perfect bijdraagt aan de duistere sfeer van het boek.

Wie houdt van een milde thriller, is bij Berg aan het verkeerde adres. ‘Terugkeer’ is bij vlagen behoorlijk luguber en gruwelijk. De details zijn soms zo expliciet dat je het boek even aan de kant moet leggen om op adem te komen.

“Hij neemt een slok wodka en steekt een sigaret op, tevreden dat hij de slettebak verbannen heeft naar waar ze hoort: de kleine cel.
Geen badkamer, geen keuken, geen privileges. Hij heeft haar opnieuw aan de ketting gelegd. Als ze moet poepen of plassen mag ze op de emmer. Ze moet haar plek weten. Nog een kleine week en dan...”

Hoewel de spanning in het begin dus even op zich laat wachten, schiet het tempo in de tweede helft van het boek flink omhoog. De puzzelstukjes vallen op hun plek, het aantal spannende scènes stijgt en het boek mondt uit in een zinderende ontknoping. Het einde is tegelijkertijd bevredigend én onbevredigend: het sluit het mysterie deels af, maar laat de lezer achter met een enorme cliffhanger. Dit eerste deel legt de lat direct erg hoog voor de rest van de Mergelland-trilogie.

‘Terugkeer’ is een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke thriller op Limburgse bodem. Michael Berg weet de spanning ijzersterk op te bouwen naar een zinderende finale. Een absolute aanrader voor thrillerfans die wel tegen een stootje kunnen!



In de serie 'De Mergellandmoorden' laat Michael Berg een ander Zuid-Limburg zien dan dat van de toeristenfolders. Achter het lieflijke heuvellandschap gaat een wereld schuil van vriendjespolitiek, corruptie, seksueel misbruik en moord.

'De Mergellandmoorden'-serie bestaat uit de volgende delen:
1. Terugkeer 2. Vergelding 3. Finale

De auteur

Na een succesvolle carrière bij de publieke omroep koos Michael Berg voor het schrijversbestaan en verhuisde naar Frankrijk. Hij schreef tien thrillers. Met ‘Nacht in Parijs’ won hij in 2013 de Gouden Strop.
‘Hôtel du Lac’, ‘Het meisje op de weg’ en ‘Broertje’ belandden op de shortlist van de Gouden Strop en de Diamanten Kogel.
Inmiddels woont Michael Berg weer in Nederland, in Zuid-Limburg.
Neem ook een kijkje op zijn website.

Winnaar Hebban Thrillerprijs 2026: 
'Een ijzersterke en meeslepende thriller door de goede combinatie van Zuid-Limburgse sfeer, de spannende verhaallijnen die langzaam bij elkaar komen en de zeer knap neergezette personages.' 
- Jury Hebban Thrillerprijs over ‘Terugkeer’.

Eerder las ik van Michael Berg

Terugkeer koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Terugkeer
Serie: De Mergellandmoorden (1)
Auteur: Michael Berg
Genre: literaire thriller
Uitgave: paperback, 448 pagina's
Uitgever: Ambo|Anthos uitgevers, juni 2025
ISBN: 9789026346750
ISBN: 9789026346767 (eBook)


Met dank aan Hebban.nl voor het toezenden van mijn gewonnen exemplaar.
(bron info: Ambo|Anthos uitgevers)

Vandaag in de schijnwerpers 'Wie zijn we morgen' geschreven door Babs Gons. Lees hier meer (inclusief inkijkexemplaar)

 


Wie zijn we morgen  

De poëzie van Babs Gons is urgent en betrokken, maar ook zorgvuldig en muzikaal van toon. In heldere, ritmische taal verweeft zij het persoonlijke met het politieke en laat zij zien hoe identiteit, afkomst en macht hun sporen nalaten in het alledaagse. Haar gedichten openen ruimte voor wat vaak buiten beeld blijft, voor stemmen die zelden gehoord worden. 

Met scherpe, soms ontregelende observaties onderzoekt zij zichtbaarheid en uitsluiting, verzet en geschiedenis, zonder het kwetsbare uit het oog te verliezen. Tussen de regels door klinkt ook zachtheid: over liefde, herinnering en de behoefte om gezien te worden. 

Haar poëzie nodigt uit tot vertragen, tot werkelijk kijken en luisteren. Ze zoekt de lezer op als gesprekspartner, en laat de taal ademen als een plek van ontmoeting. In die beweging schuilt hoop – niet als belofte, maar als een werkwoord: een zoektocht naar hoe we met elkaar in de wereld kunnen staan, naar wie we morgen willen zijn.

‘Babs Gons is een van de meest aansprekende dichters die Nederland nu heeft, met een stem vol vuur, brandend en warm, zowel op het podium als op papier.’
Selectiecomité Dichter der Nederlanden

‘Babs Gons’ werk kenmerkt zich door een grote maatschappelijke en menselijke betrokkenheid. Met haar bedachtzame en integere stem vertelt ze een eigen verhaal, dat bovendien waardevol is in een wereld van gepolariseerde meningen en grote woorden.’
Gouden Ganzeveer


De auteur

Babs Gons was hét gezicht van spoken word voor haar gelauwerde poëziedebuut ‘Doe het toch maar’ verscheen.
Ze verbindt spoken word en poëzie, treedt wereldwijd op en haar werd o.a. De Johnny en de Gouden Ganzenveer toegekend.
Van 2023 tot 2025 was zij Dichter der Nederlanden en haar gedichten vormen bij uitstek een poëtische soundtrack van een bewogen tijd waarin ze niet alleen het nieuws bracht in haar poëzie, maar ook de poëzie in het nieuws.

Eerder las ik van Babs Gons: Alles wat je liefhebt wordt mooi.

Wie zijn we morgen koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Wie zijn we morgen
Auteur: Babs Gons
Genre: poëzie
Uitgave: paperback, 96 pagina's
Uitgever: uitgeverij Atlas Contact, mei 2026
ISBN: 9789025479244
ISBN: 9789025479251 (eBook)
NUR: 306


Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: uitgeverij Atlas Contact)

woensdag 27 mei 2026

Graag uw aandacht voor 'Het lied van heel de wereld' geschreven door Tamarin Norwood. Lees hier meer

 Over verdriet, moederschap en poëzie


Het lied van heel de wereld

‘Poëzie in volzinnen. Filosofie in flarden. Beeldende kunst op een blad.’  
–  Uus Knops

In rijke, doorvoelde en poëtische taal schrijft Tamarin Norwood het verhaal van haar zoon Gabriel. Reeds vroeg in de zwangerschap vertellen de artsen haar gezin dat hun tweede kind niet levensvatbaar is. Samen met haar man en hun driejarig zoontje Anatole beslist ze om haar zwangerschap uit te dragen en Gabriel zijn geboorte te schenken. Deels geschreven tijdens haar zwangerschap, deels in de maanden nadien, geeft Tamarin Norwoord op ontroerende en bloedmooie wijze gestalte aan de 72 minuten die Gabriel leefde.
Norwood en haar gezin stellen alles in het werk om het leven van Gabriel volwaardig en helemaal het zijne te maken en vinden daar, samen met de lezer, troost in. Ze zoeken houvast in poëtische taal, geboorte- en afscheidsrituelen en de volwaardigheid van een pijnlijk kort leven.

'Het lied van heel de wereld' is een pijnlijk boek dat verrassend veel schoonheid en troost bevat. Een relaas over hoe zelfs ervaringen waar we amper tegen opgewassen zijn een plaats kunnen krijgen.

Een verhaal over weerbaarheid en de essentie van het leven zelf: geboorte en dood, soms veel te kort op elkaar, maar daarom niet minder waardevol. 

De auteur

Dr. Tamarin Norwood is schrijver en academicus en heeft een achtergrond in de beeldende kunsten. Ze schreef eerder over illustratie, herdenken en rouw, vanuit haar niet aflatende belangstelling voor rituelen. The Song of the Whole Wide World is Norwoods tweede boek. 
Haar getekende memoires The Mourning Lines verschenen in 2021 bij Ma Bibliothèque. Momenteel werkt ze aan haar derde boek over hoe we in onze vroege kindertijd kennis oppikken en omgaan met verwondering en dreiging.

Ze werkt als academicus samen met nationale organisaties rond babysterfte en onderzoekt zo mee hoe ouders betekenis en rituelen scheppen rondom verlies bij de geboorte wanneer onze bestaande culturele verhalen tekortschieten. Haar essays werden bekroond met de Lancet Wakley Essay Prize en de Vice-Chancellor’s Award for Impactful Research and Innovation aan de Loughborough University. 

Tamarin Norwood woont met haar gezin in Northamtonshire.

Het lied van heel de wereld koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Het lied van heel de wereld
Auteur: Tamarin Norwood
Genre: literaire non-fictie
Uitgave: paperback, 164 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Weerwoord, mei 2026
ISBN: 9789493456167
Originele titel: The Song of the Whole Wide World 
Vertaald door: Veerle De Bruyn
NUR: 320
Met dank aan Uitgeverij Weerwoord voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Weerwoord)

Vandaag in de schijnwerpers 'Mogen we nog een beetje leven?' geschreven door Arnon Grunberg. Lees hier meer (inclusief inkijkexemplaar)

 



Mogen we nog een beetje leven?

Een klop op de deur: Grunberg over religie, politiek en verlossing

We leven in een tijd waarin de universele mensenrechten niet alleen minder worden nageleefd, maar zelfs steeds minder met de mond worden beleden. In dit essay gaat Arnon Grunberg op zoek naar de wortels van het universalisme en komt uit bij Jezus’ Bergrede. Hoewel hij de aantrekkingskracht ervan begrijpt, observeert hij ook dat deze leer vanaf het begin weerstand opriep. Jezus appelleerde aan een universeel verlangen naar verlossing van lijden, maar stelde er een opdracht tegenover – namelijk het liefhebben van je vijand – die misschien wel te veel van de mensen vroeg. 
Toch zijn we nog niet van religie af, juist ook in het politieke domein. Zoals alleen Grunberg dat kan, verbindt hij in dit essay het verhaal van Abraham met de inzichten van de psychoanalyticus Winnicott en de legende van Don Juan met de filosofie van Nietzsche.


De auteur

Arnon Grunberg (1971) is schrijver van romans, verhalen, essays, reportages en columns. Tot de vele prijzen die aan hem zijn toegekend, behoren de Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre in 2009, de P.C. Hooft-prijs voor zijn romans en verhalen en de Johannes Vermeerprijs, beide laatste in 2022.

Mogen we nog een beetje leven? koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Mogen we nog een beetje leven?
Auteur: Arnon Grunberg
Genre: Essay, Mens & Maatschappij
Uitgave: hardcover, 128 pagina's
Uitgever: uitgeverij Atlas Contact, mei 2026
ISBN: 9789045052731 
ISBN: 9789045052748 (eBook)
NUR: 740/323/715


Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: uitgeverij Atlas Contact)

dinsdag 26 mei 2026

Ik las 'De raaf' geschreven door Lina Bengtsdotter. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Geheimen eindigen in een brute moord in Stockholm…


De raaf

Nordic noir zoals het bedoeld is: duister en spannend. 
Ga mee naar Stockholm, huiver en geniet...

Met ‘De raaf’ trapt de Zweedse succesauteur Lina Bengtsdotter een gloednieuwe Scandinavische thrillerserie af. Na haar eerdere successen introduceert ze met rechercheur Sakka Pienni een intrigerend nieuw personage in een verhaal dat klassieke whodunit-elementen mixt met diepe psychologische spanning. Het resultaat? Een rasechte pageturner die smaakt naar veel meer.

Midden in een lentenacht wordt een jonge moeder doodgeschoten aangetroffen in haar villa in een chique buurt in Stockholm. Rechercheur Sakka Pienni en haar onderzoeksteam krijgen de zaak toegewezen en belanden al snel in een complex web van familiegeheimen, leugens en onbetrouwbare alibi’s. Terwijl de moordenaar meer slachtoffers maakt en het team geen stap dichterbij lijkt te komen, vecht Sakka tegen haar eigen demonen. Ze wordt achtervolgd door herinneringen aan haar jeugd in het hoge noorden en probeert uit alle macht een groot trauma te verbergen. Een geheim dat, als het uitkomt, zowel haar carrière als haar persoonlijke leven volledig kan verwoesten.

Bengtsdotter blinkt uit in het neerzetten van gelaagde personages, en dat is met Sakka (Sarahka) Pienni niet anders. Sakka is een ontzettend boeiend en menselijk karakter; ze is een capabele, scherpe rechercheur met een groot hart voor haar werk, maar tegelijkertijd worstelt ze met duidelijke persoonlijke problemen. Juist die imperfectie maakt dat ze direct onder je huid kruipt. Haar innerlijke strijd en de angst dat haar geheim ontdekt wordt, spelen haar gaandeweg het onderzoek steeds meer parten. Als lezer leef je intens met haar mee en wil je maar één ding: haar beschermen en begrijpen waar haar pijn vandaan komt.

“Ze dacht eraan hoe ze elkaar die nacht waren tegengekomen, tijdens de laatste wanhopige uren in een club waarvan ze de naam was vergeten. Frederik had om haar grapjes gelachen en had gezegd dat hij hield van vrouwen met een scherpe tong. Daarna had hij een stap naar achteren gedaan en had naar haar gekeken alsof ze een auto was die hij overwoog te kopen…
...Later toen ze in bed lagen, had hij het litteken in haar hals gestreeld en gevraagd wat er was gebeurd. Ze had geantwoord dat ze had geprobeerd zichzelf op te hangen...”

Het boek ademt de beste noordelijke tradities: de setting is koud, donker en doordrenkt van een dreigende, onderhuidse sfeer. Bengtsdotter kiest voor een fijne dynamiek door het verhaal te vertellen vanuit twee tijdlijnen. Het heden wordt afgewisseld met intrigerende hoofdstukken met de boventitel ‘Toen’. In deze flashbacks wordt in kleine, zorgvuldige stukjes onthuld wat er in Sakka's verleden is gebeurd. 

De schrijfstijl is vlot en de hoofdstukken zijn kort, waardoor de vaart er goed in blijft. Toch is ‘De raaf’ geen thriller die het puur moet hebben van non-stop actie. De kracht zit hem in de psychologische opbouw, de geheimzinnige sfeer en de bizarre, slimme wendingen. De auteur heeft oog voor detail — soms zó verrassend dat je je als lezer afvraagt hoe ze het bedenkt.

“Toen de agenten vertelden dat Carl niet was gevonden, alleen Hanna, begon hij te trillen.
Er zijn grenzen aan hoeveel pijn een mens kan verdragen, dacht Sakka terwijl ze zag dat Gustav een deken rond zijn schouders kreeg en zich gewillig liet meenemen.”

‘De raaf’ voelt als een ijzersterke fundering voor een veelbelovende serie. De moordzaak zelf krijgt een bevredigende en verrassende ontknoping waarbij alle puzzelstukjes netjes in elkaar vallen, zodat je niet met frustrerende, onbeantwoorde vragen achterblijft. De echte spanning voor de toekomst zit hem echter in de persoonlijke verhaallijn van Sakka. Het boek sluit af met een prikkelende cliffhanger die je achterlaat met prangende vragen over haar toekomst.

Lina Bengtsdotter heeft hiermee een overtuigend eerste deel afgeleverd dat het vertrouwen van de thrillerlezer absoluut wint. Deel twee kan niet snel genoeg komen!

INKIJKEXEMPLAAR


De auteur

Lina Helena Bengtsdotter Gustavsson is geboren in 1977 in Zweden.
Ze groeide op in Gullspång, een dorp op het Zweedse platteland waar een groot deel van haar boeken zich afspeelt.
Lina begon haar literaire loopbaan met het schrijven van korte verhalen die verschenen in Scandinavische kranten en tijdschriften.
Het eerste deel in de 'Charlie Lager'-reeks ‘De vrouw die terug moest’, werd in Zweden verkozen tot beste thrillerdebuut én was het bestverkochte debuut van dat jaar. Het debuut werd internationaal verkocht en in meer dan twintig landen vertaald. Haar boeken hebben ook in het buitenland meerdere nominaties gekregen.
Haar werk valt onder de populaire Scandinavische politie- en psychologische thrillers, ook wel Nordic noir genoemd.
‘De raaf’ is het eerste deel in een nieuwe reeks rond rechercheur Sakka Pienni.

De raaf koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: De raaf
Auteur: Lina Bengtsdotter
Genre: thriller, Nordic noir
Serie: Sakka Pienni (1)
Uitgave: paperback, 352 pagina’s
Uitgever: HarperCollins Holland, januari 2026
ISBN: 9789402718652
ISBN: 9789402775969 (eBook)
NUR: 330
Originele titel: Korpen
Vertaling: Corry van Bree


Met dank aan Hebban.nl voor het toezenden van mijn gewonnen exemplaar.
(bron info: HarperCollins Holland)

zondag 24 mei 2026

Ik las 'De zoon' geschreven door Anne van Zwieten. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Een zoektocht naar herkomst, liefde en wie je werkelijk bent.


De zoon

Een indrukwekkende biografische roman over identiteit, verlangen 
en de zoektocht naar herkomst

Hoe vormt het verleden wie we zijn, en kun je werkelijk ergens landen als je niet weet waar je wieg heeft gestaan? In ‘De zoon’ snijdt Anne van Zwieten een universeel, maar diep persoonlijk thema aan: de psychologische impact van adoptie en de levenslange zoektocht naar identiteit. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, schetst Van Zwieten het levensverhaal van Winalt, een man die ogenschijnlijk alles heeft, maar vanbinnen verscheurd blijft door onbeantwoorde vragen.

Winalt wordt als baby geboren in Oostenrijk en belandt via een weeshuis in Wenen als driejarige peuter bij een liefdevol Nederlands adoptiegezin. Hoewel zijn adoptieouders werkelijk het beste met hem voorhebben en hem met alle zorg omringen, blijft er een diep geworteld gevoel van onthechting aan hem knagen. Vragen zoals "Waarom ben ik afgestaan?", en "Op wie lijk ik?" werpen een constante schaduw over zijn jeugd en volwassen leven.

Om te ontsnappen aan deze innerlijke onrust en het sluimerende gevoel van afwijzing, kiest Winalt als volwassen man voor de zee. Op de grote vaart, omringd door het oneindige water, vindt hij een tijdelijke vorm van vrijheid en troost. Maar de fysieke afstand lost zijn emotionele blokkades niet op. Zelfs in zijn relatie met zijn grote liefde Eline blijft hij worstelen. Hoewel hij snakt naar geborgenheid, zorgt een diepnegatief zelfbeeld en bindingsangst ervoor dat hij altijd een zekere afstand bewaart.

“In de auto sloeg Eline haar benen over elkaar en wipte ongedurig met haar voet. Hij wist dat zij het liefst zou bespreken hoe hij het dacht aan te pakken bij het kindertehuis. De waarheid was dat hij geen idee had. Hij stond zichzelf niet toe een heel scenario uit te denken. Hoe meer hij dat zou  doen, hoe groter de desillusie was als het allemaal op een mislukking zou uitdraaien.”

Wanneer het verlangen naar de waarheid te groot wordt, start Winalt een intensieve zoektocht naar zijn biologische ouders. De antwoorden die hij in Oostenrijk vindt, zijn echter niet de romantische hereniging waar hij op hoopte; de realiteit is pijnlijk, verwarrend en complex. Pas wanneer Winalt zelf vader wordt van een zoon, bereikt het verhaal zijn emotionele climax. Hij komt voor de ultieme uitdaging te staan: kan hij de cirkel van trauma en afwijzing doorbreken?

Wat ‘De zoon’ zo sterk maakt, is het enorme inlevingsvermogen van Anne van Zwieten. Ze kruipt feilloos in de huid en het gekwelde gevoelsleven van de protagonist in deze biografische roman. De lezer voelt Winalts radeloosheid wanneer de zoektocht stokt, zijn plotselinge woede en onzekerheid, maar uiteindelijk ook de pure, louterende vreugde bij de geboorte van zijn eigen kind.

De auteur heeft de belangrijkste personages prachtig uitgediept. We kijken niet alleen mee met de getormenteerde Winalt, maar voelen ook intense empathie voor zijn partner Eline. Met haar oneindige geduld en liefde blijft ze naast hem staan, hoewel haar eigen stem soms ondergesneeuwd dreigt te raken door het onvoorspelbare gedrag en de geheimen van Winalt. Tussen de regels door proef je de subtiele, onbenoemde ontreddering van hen samen. Dat getuigt van groot literair vakmanschap.

Daarnaast is de narratieve structuur slim opgebouwd. Van Zwieten doseert de onthullingen over de biologische ouders zorgvuldig over het boek. Hierdoor blijft de spanning continu voelbaar en word je als lezer – net als Winalt – meegesleurd in de honger naar antwoorden. 

De schrijfstijl van Van Zwieten is fijn, direct en beeldend, maar tegelijkertijd doordrenkt van een voelbare emotionaliteit. Ze schuwt de rauwe randjes van trauma en afwijzing niet, maar verliest nooit de menselijke tederheid uit het oog. Bepaalde scènes – zoals de emotionele ontmoeting tussen twee volwassen mannen die hun tranen niet kunnen bedwingen – zijn zo levendig en herkenbaar beschreven dat ze gegarandeerd voor vochtige ogen zorgen (houd de tissues dus bij de hand).

“Terwijl Andrej belde, stond Winalt aan de andere kant van de brug. Hij zou het gevoel dat hij nu had langer vast willen houden. Vrij zijn, gaan met de wind. Het was geen nieuw gevoel, toch leek er iets veranderd. Het was geen vlucht meer voor wie hij was of wat hij zocht. Dat was een gelopen pad, een bevaren zee. Er lagen nieuwe vaarroutes voor hem open.”

Bovendien stijgt het boek hiermee uit boven louter entertainment; het zet de lezer actief aan het denken over actuele, maatschappelijke vraagstukken. Hoe verhouden de privacyrechten van biologische ouders zich tot het fundamentele recht van een adoptiekind om te weten waar het vandaan komt? 

‘De zoon’ is een prachtige, gelaagde en psychologisch diepgravende roman die direct onder je huid kruipt. Het is een universeel verhaal over de zoektocht naar verbondenheid, liefde en de moed die nodig is om je eigen geschiedenis onder ogen te zien. Anne van Zwieten heeft met dit op waarheid gebaseerde verhaal een indrukwekkend, levensecht debuut neergezet dat nog lang na het dichtslaan van de laatste pagina doorijlt in je gedachten.


De auteur

Anne van Zwieten is auteur, columnist en maatschappelijk ondernemer. In 2019 verscheen haar debuutroman ‘Keerpunt’, gevolgd door ‘De setarspeler’ en de psychologische thriller ‘Vleugellam’. Daarnaast bracht ze twee verhalenbundels uit over haar meervoudig gehandicapte dochter.


De zoon koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: De zoon
Auteur: Anne van Zwieten
Genre: roman
Uitgave: paperback, 238 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij September, maart 2026
ISBN: 9789493244702
ISBN: 9789493244795 (eBook)
ISBN: 9789465410883 (digitaal luisterboek)
NUR: 301


Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij September)

vrijdag 22 mei 2026

Ik las 'Wat ongezegd blijft' geschreven door Elizabeth Strout. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Van de auteur van Olive Kitteridge, De Burgess-broers en Ik heet Lucy Barton


Wat ongezegd blijft

Het leven wordt niet bepaald door grote gebeurtenissen, maar vooral 
door alles wat daartussenin ligt

In haar nieuwste roman ‘Wat ongezegd blijft’ bewijst Elizabeth Strout opnieuw dat zij een meester is in het vangen van de essentie van het menselijk tekort. Met een haast terloopse precisie legt ze de onderstromen bloot van levens die op het eerste gezicht doodgewoon lijken, maar onderhuids bruisen van onuitgesproken emoties en verborgen waarheden.

De roman draait om Artie Dam, een man wiens leven is opgebouwd uit de solide bouwstenen van de Amerikaanse middenklasse: een carrière als gerespecteerd leraar, een passie voor zeilen en een ogenschijnlijk stabiel gezinsleven. Toch is er die hardnekkige eenzaamheid die Artie van binnenuit verteert. Strout slaagt erin om dit gevoel van vervreemding invoelbaar te maken zonder te vervallen in melodramatiek; ze laat zien hoe eenzaamheid juist kan gedijen in de nabijheid van anderen.

De motor van het verhaal is een familiegeheim van enorme proporties, ontdekt via zijn zoon Rob. Wanneer dit geheim aan het licht komt, verwacht de lezer misschien een explosieve confrontatie of een catastrofale breuk. Maar Strout kiest voor een veel interessantere, menselijker weg. In een wereld waar we vaak hopen op 'de waarheid die bevrijdt', kiest zij voor de rauwe realiteit: de personages kiezen ervoor om te blijven zwijgen.

“Vanzelfsprekend had het ongeluk niet alleen Rob veranderd, maar het hele gezin. Het was alsof ze met z’n drieën over hun gazon langs het water slenterden, kalm, onbekommerd, nietsvermoedend, en de zee plotseling omhoog was gekomen, alsof de hele wereld een zee was geworden met enorme golven die hen verzwolgen en mee de diepte in trokken, en ze nu alle drie hoestend en happend naar adem in het water lagen.”

Dit is waar het boek werkelijk onder de huid kruipt. De keuze om niet te spreken is hier geen teken van zwakte, maar van een complexe, fragiele balans. Het laat zien dat mensen in staat zijn tot een bijna bovenmenselijk uithoudingsvermogen om hun fragiele wereldbeeld overeind te houden.

Wat Strouts schrijfstijl zo krachtig maakt, is haar vermogen om de 'stiltes' in een gesprek net zo veel gewicht te geven als de dialogen zelf. Ze observeert haar personages zonder oordeel. De lezer wordt als het ware een intieme getuige van hun dagelijkse handelingen, hun kleine twijfels en hun diepgewortelde angsten.

Haar proza is sober, bijna onopvallend, maar daardoor juist zo scherp. Je krijgt het gevoel dat je deze mensen persoonlijk kent – hun gebreken voelen als de jouwe, hun verwarring is herkenbaar.

‘Wat ongezegd blijft’ is geen boek voor wie op zoek is naar snelle plotwendingen of sensationele onthullingen. Het is een boek voor de aandachtige lezer die waarde hecht aan psychologische diepgang en de subtiliteit van menselijke interactie.

“En toen dacht hij weer aan Ken Moynihan, dat dat toch zo’n sympathieke man was. Een man aan wie Artie spontaan het geheim over zijn zoon had verteld. Maar hij bedacht dat hij voortaan voorzichtiger zou zijn bij Ken; ze zouden het gewoon nooit over politiek hebben. Daar had niemand het over tegenwoordig, tenzij je wist voor wie de ander was. Het kwam hem voor dat alles, en Artie leunde voorover toen hij zich realiseerde, dat alles in de wereld vervuld was van verborgen werkelijkheden.”

Strout herinnert ons eraan dat het leven niet wordt bepaald door de grote gebeurtenissen alleen, maar door alles wat daartussenin ligt: de woorden die we inslikken, de geheimen die we koesteren en de kracht die we opbrengen om – ondanks alles – verbonden te blijven. Een indrukwekkend en diepmenselijk portret dat nog lang blijft nazinderen. 


De auteur

Elizabeth Strout is de geliefde bestsellerauteur en schrijver van onder andere Olive Kitteridge, Ik heet Lucy Barton, Het verhaal van William en Vertel me alles. Voor Olive Kitteridge won ze in 2009 de Pulitzerprijs.
In september 2025 verscheen De Burgess-broers. Van het werk van Elizabeth Strout zijn in Nederland en Vlaanderen ruim 50.000 exemplaren verkocht.


Wat ongezegd blijft koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Wat ongezegd blijft
Auteur: Elizabeth Strout
Genre: vertaalde literaire roman
Uitgave: paperback, 224 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, mei 2026
ISBN: 9789025478650 
ISBN: 9789025478667 (eBook)
NUR: 302
Oorspronkelijke titel: The Things We Never Say
Vertaald door: Inger Limburg & Lucie van Rooijen


Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)