Ik las 'We zijn verdwaald' geschreven door Manon Duintjer. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 ‘Een aangrijpend vader-dochter verhaal.’
–  Murat Isik 

Wij zijn verdwaald  

Zoektocht naar een vader én zichzelf in de hitte van India

Hoeveel invloed hebben de radicale keuzes van een ouder op de identiteit van een kind? In haar roman We zijn verdwaald neemt Manon Duintjer de lezer mee op een broeierige, emotionele reis van het nuchtere Amsterdam naar de spirituele chaos van India. Het resultaat is een indringend portret van een vader-dochterrelatie die onder hoogspanning staat.

Het verhaal wordt verteld vanuit Kim. Duintjer slaagt er uitstekend in om Kims perspectief geloofwaardig neer te zetten, zowel als het verwarde kind dat achterblijft wanneer haar vader naar de Himalaya vertrekt, als de volwassen vrouw die jaren later met hem door India reist. Door de slimme inzet van flashbacks krijgt de lezer stapje voor stapje een compleet beeld van Kims belevingswereld.

De rode draad — de moeizame relatie met haar vader Edward — is vanaf de eerste pagina voelbaar. De constante psychologische druk tussen de twee is beklemmend en zorgt ervoor dat je als lezer bijna dwingend wordt meegezogen in hun zoektocht naar antwoorden die maar niet lijken te komen.

Duintjer weet de tijdsgeest van de late jaren zeventig treffend te vangen. De opkomst van yoga en oosterse filosofieën in Nederland wordt afgezet tegen de rauwe, ongefilterde realiteit van India. De auteur maakt hierbij dankbaar gebruik van haar eigen ervaringen, wat het boek een hoge mate van authenticiteit geeft. De hitte van India is niet alleen een decor, maar een personage op zich; het versterkt het gevoel van ongemak en de groeiende weerzin die Kim voelt tegenover de goeroes en hun dweperige volgelingen.

Mijn hoofd voelde aan als een flipperkast waar Edward, Bimal, Anna, Ravi en ook Kees een voor een als glanzende kogels naar binnen werden geschoten. Ik wilde ze laten verdwijnen door mijn vuisten tegen mijn slapen te duwen, maar ze ketsten venijnig van links naar rechts en van boven naar beneden. Totdat ik de vingertoppen van de vrouw op mijn voorhoofd voelde. Toen was het stil.

De titel We zijn verdwaald is op meerdere niveaus passend. Kim en Edward zijn elkaar en zichzelf kwijtgeraakt in een woud van onbeantwoorde vragen en spirituele omzwervingen.

Hoewel de thematische "verdwaling" ijzersterk is, voelt het letterlijke verdwalen in de raamvertelling soms wat gekunsteld aan. De vervaging tussen droom, hallucinatie en werkelijkheid kan voor de lezer verwarrend werken. Toch lijkt dit een bewuste stijlkeuze van Duintjer: als lezer word je net zo gedesoriënteerd als Kim zelf, waardoor je haar emotionele staat bijna fysiek ervaart.

We zijn verdwaald is een meeslepende coming-of-age roman die laat zien dat de antwoorden die we zoeken vaak niet liggen op de plekken waar we ze verwachten. Een bijzonder hoogtepunt is het verhaal van het personage Bimal, dat een extra laag van diepgang aan de vertelling toevoegt. 

Een aanrader voor iedereen die houdt van psychologische diepgang en sfeervolle reisverhalen met een scherp randje.

INKIJKEXEMPLAAR

De auteur

Manon Duintjer (1969) geeft les aan de Schrijversacademie en de Querido Academie en houdt regelmatig openbare interviews met auteurs.

Ze schrijft voor magazines als Volzin en Vol van boeken en ontwikkelde samen met Marlies Visser het filosofiespel Nomizo en twee Nomizo Zelfdenkboeken.

Zij debuteerde met de roman De S-machine.

We zijn verdwaald koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: We zijn verdwaald

Auteur: Manon Duintjer

Genre: literaire fictie

Uitgave: paperback, 256 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Orlando, februari 2026

ISBN: 9789083563862 

ISBN: 9789083563893 (eBook)

NUR: 301

Met dank aan Uitgeverij Orlando voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Orlando)

Ik las 'Vlijmscherp' geschreven door Marion van de Coolwijk. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Met precisie gleed het mes door de huid. Hij had maar één kans...

Vlijmscherp 

Een meesterlijke thriller, die je na het dichtslaan van het boek 

huiverend achter zal laten...

Marion van de Coolwijk bewijst met Vlijmscherp dat ze de kunst van het misleiden tot in de puntjes beheerst. Deze thriller is niet zomaar een spannend verhaal; het is een zorgvuldig opgebouwde puzzel waarbij de lezer constant het gevoel heeft dat er een essentieel stukje ontbreekt. En dat klopt, want Van de Coolwijk bewaart het beste (en meest schokkende) voor het allerlaatst. 

Het boek is opgedeeld in twee krachtige delen die zeventien jaar uit elkaar liggen. 

In Boek I maken we kennis met het gezin Stern. Vader Alexander is een succesvol plastisch chirurg, moeder Lily probeert de eenzaamheid van een afstandelijk huwelijk te verdrijven, en de tweeling Boaz en Billie leiden een zorgeloos tienerleven. Totdat Mark, de beste vriend van Alexander, wordt vermoord. De wereld stort in wanneer het DNA-spoor rechtstreeks naar Alexander wijst.

Daarna lezen we in Boek II wat er zeventien jaar later gebeurt. 

Billie werkt inmiddels als barista en draagt de littekens van het verleden met zich mee. Wanneer haar vader na jarenlang zwijgen plotseling opduikt om haar te waarschuwen en kort daarna dood wordt aangetroffen (vermoedelijke zelfmoord), begint voor Billie een gevaarlijke zoektocht naar de waarheid. 

Wat deze thriller boven het gemiddelde uittilt, is het gebruik van wisselende perspectieven. In het eerste deel kijken we mee over de schouder van Lily, maar worden we ook geconfronteerd met de ijzingwekkende gedachten van de moordenaar. 

In het tweede deel wordt de spanning opgevoerd door de introductie van 'De Wreker'. Dit mysterieuze personage houdt de lezer in een wurggreep: wie is dit, en wat valt er na zeventien jaar nog te wreken?

Hij kreunt. Nu dringt het besef tot hem door dat hij vastzit. Ik zie het. Zijn hele lichaam schokt. Hij wil bewegen. Zich bevrijden. Ik geniet van zijn worsteling die nergens toe leidt. Hij kijkt opzij. Onze ogen ontmoeten elkaar. Zijn wenkbrauwen gaan naar beneden. Ik zie hem nadenken. Schrikken. Zijn pupillen worden kleiner. Weer probeert hij zijn armen los te trekken. De plastic tiewrap snijdt in zijn huid.

Van de Coolwijk strooit kwistig met zand in de ogen van de lezer, waardoor je vermoedens constant verschuiven. De auteur gunt je geen moment rust; de dreiging is voelbaar. 

De invalshoek en de finale "bom" zijn geniaal uitgedacht. Het is zonder meer een finale die inslaat als een bom.

 

Vlijmscherp is een titel die de lading dekt. De schrijfstijl is precies, de hoofdstukken zijn kort en krachtig, en de psychologische opbouw is subliem. Waar je halverwege het boek misschien denkt dat je de ontknoping wel kunt raden, word je in de allerlaatste alinea volledig van je sokken geblazen. Het is die laatste 'bom' die het boek transformeert van een zeer goede thriller naar een absolute must-read. 

Marion van de Coolwijk heeft zichzelf met dit werk overtroffen. ‘Vlijmscherp’ is een meesterlijke thriller die onder je huid gaat zitten en je niet zo maar los laat. Zeker niet na het lezen van de woorden op de laatste bladzijde...

INKIJKEXEMPLAAR

De auteur

Marion van de Coolwijk is een van de meest succesvolle jeugdboekenauteurs van Nederland, met meer dan 250 titels op haar naam. 

Mangelvrouw (2016) was Marions eerste boek voor volwassenen: een thrillerdebuut dat ook nog eens genomineerd werd voor de Hebban Debuutprijs. Al snel volgden de thrillers Mannenjacht (2017), Over en uit (2018) en Kwade trouw (2019). In 2022 verscheen haar spannende roman, Mama liegt, waarin ze de verhalen van haar ouders en schoonouders over de oorlog heeft verwerkt. 

Met Vlijmscherp bevestigt zij wederom haar plek binnen de Nederlandse thrillerwereld.

Neem ook een kijkje op haar website.

Lees HIER mijn recensie van Mangelvrouw.

Vlijmscherp koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Vlijmscherp

Auteur: Marion van de Coolwijk

Genre: thriller

Uitgave: paperback, 304 pagina’s

Uitgever: De Crime Compagnie, maart 2026

ISBN: 9789465171012

ISBN: 9789465171029 (eBook)

NUR: 332

Met dank aan De Crime Compagnie voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: De Crime Compagnie)

Vandaag in de schijnwerpers en nu al te reserveren 'Nachtdieren' geschreven door Hanneke Meier & Inge van Prooijen. Lees hier meer (inclusief inkijkexemplaar)

 Ze dachten elkaar te kennen…

Nachtdieren 

Jolie, Flo en Matt delen een huis en een bijzondere vriendschap. Tot Matt onder mysterieuze omstandigheden overlijdt. De politie denkt aan zelfmoord, maar Jolie weigert dat te geloven. Ze gaat op onderzoek uit en komt erachter dat Matt zich in haar verleden verdiepte. Hun ontmoeting twee jaar geleden was misschien geen toeval.

Terwijl Jolie steeds dichter bij de waarheid komt, leidt haar zoektocht naar een besloten gemeenschap in de Limburgse bossen. Daar sluimert een geheim dat iemand koste wat kost verborgen wil houden… en dat haar leven in gevaar brengt.

Nachtdieren is een unieke samenwerking tussen thrillerauteurs Hanneke Meier en Inge van Prooijen. Van Prooijen debuteerde in 2023 met Zonder angst en brak door met De bonusmoeder. Meiers debuut De perfecte dochter verscheen in 2025.

Twee stemmen, één meeslepende thriller.

‘Nachtdieren is een compacte, gelaagde thriller die bewijst hoe krachtig een verhaal kan worden wanneer twee schrijvers elkaar feilloos aanvullen.’

– Thrillzone

‘Een bijzonder intrigerend en griezelig actueel boek.’

★★★★ – Vrouwenthrillers

INKIJKEXEMPLAAR

Hanneke Meier werkt in de zorg. Het is een mooie afwisseling met hetgeen dat ze zo graag doet: schrijven.

Al zo lang ze zich kan herinneren is Hanneke aan het schrijven. 

Hanneke’s eerste boek, De perfecte dochter, verscheen in de zomer van 2025 en werd meteen genomineerd voor een Max Gouden Vleermuis voor Beste Nederlandstalige thriller! 

Inge van Prooijen (1988) verslond boeken vanaf het moment dat ze kon lezen: van kinderboeken naar young adult naar romans en ten slotte thrillers. Haar liefde voor schrijven ontstond niet veel later. In 2017 bracht ze een non-fictie boek uit, maar haar hart ligt bij het schrijven van fictie.

Haar thrillerdebuut Zonder angst is verschenen in januari 2023. Op 1 juli 2024 verscheen haar tweede thriller De bonusmoeder. Met De bonusmoeder werd Inge van Prooijen bekend bij het grote publiek. 

Nachtdieren koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Bruna.nl

bol.

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Nachtdieren

Auteur(s): Hanneke Meier, Inge van Prooijen

Genre: psychologische thriller

Uitgave: paperback, 304 pagina’s

Uitgever: De Crime Compagnie, april 2026

ISBN: 9789465171074

ISBN: 9789465171081 (eBook)

NUR: 332

Met dank aan De Crime Compagnie voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: De Crime Compagnie)

Vandaag in de schijnwerpers 'Weertij' geschreven door Michelle van der Kind. Lees hier meer

 Verhalen

Weertij 

Wat doet het met een familie als de erfenis verloot wordt onder degenen met het juiste nummertje? Waar vlucht de tv-meteoroloog naartoe wanneer haar weerberichten haar haatmail opleveren? En wat voor lerares laat een bus vol kinderen achter in overstroomd gebied? In de verhalen van Michelle van der Kind ligt de dreiging continu op de loer. 

De levens van de personages in Weertij komen samen rond een mysterieus pension aan de rand van de duinen – de branding van de zee raast in de verte, toiletten overstromen, de mist trekt nauwelijks op. Terwijl op de achtergrond het waterpeil stijgt, komen de onderlinge verhoudingen steeds verder onder druk te staan.

Met haar rijke verbeelding en beheerste stijl zet Van der Kind haar personages voor het blok: onder welke omstandigheden kies je voor jezelf, ook als dat ten koste gaat van een ander? Begripvol maar genadeloos – en met een verrassende dosis zwarte humor – legt ze bloot dat doodnormale mensen op onvoorziene manieren kunnen veranderen. Het maakt de duistere verhalen in Weertij moeilijk af te schudden.

De auteur

Michelle van der Kind (1978) debuteerde in 2021 met de verhalenbundel Sea, seks & witlof. Ook publiceerde zij verhalen in De Gids en op de literaire websites Hard//Hoofd en De Optimist. 

Over Sea, seks & witlof

‘Snelle en intelligente verhalen die verrassen (…) Een bundel om te koesteren.’ 

– Rob van Essen

‘Ze geeft ruim baan aan haar fantasie, op een manier die op de beste momenten aan Roald Dahl doet denken.’ 

– NRC

Weertij koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Weertij

Auteur: Michelle van der Kind

Genre: kortverhalen

Uitgave: paperback, 168 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Van Oorschot, januari 2026

ISBN: 9789028253100

Met dank aan Uitgeverij Van Oorschot voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Van Oorschot)

Ik las 'Een onzichtbaar kind' geschreven door Cees van Hoore en was onder de indruk. Lees hier mijn recensie

 

Een onzichtbaar kind  

Zon en schimmen, een overpeinzing over ouder worden, liefde en 

de behoefte om iets achter te laten

In 'Een onzichtbaar kind' weeft Cees van Hoore een verhaal dat balanceert op de dunne lijn tussen een idyllische vakantieroman en een beklemmende psychologische thriller. Wat begint als een welverdiende rustpauze in het Franse landschap, ontaardt al snel in een schaakspel met het onzichtbare.

De kracht van dit boek zit in het contrast. Van Hoore schetst aan de ene kant het beeld van een "heerlijke vakantie": de zon, de Franse flair en de liefde tussen de hoofdpersonen, de oude arts en zijn veel jongere vrouw. Maar deze Franse droom wordt voortdurend onderbroken door een onheilspellende ondertoon. Het gehuurde huis, met zijn vreemde geluiden en afschrikwekkende uitstraling, fungeert bijna als een derde personage dat de lezer (en de bewoners) voortdurend op de zenuwen werkt. 

Soms, met een naargeestig gekreun, zwaaide er ineens een deur van een kast open. Of er viel een lepel van het rek in de gootsteen. Maar het gekste was nog dat af en toe de balken een langgerekt gekreun lieten horen.

Zomaar.

De dreiging van nabijgelegen roofmoorden zorgt voor een constante staat van paraatheid, waardoor de romantische sfeer een scherp, bijna paranoïde randje krijgt.

Centraal in de roman staat de relatie tussen de oudere arts en zijn veel jongere vrouw. Van Hoore hanteert hier een interessant psychologisch thema: de arts is geobsedeerd door de dood, wellicht door zijn beroep of simpelweg door zijn leeftijd. Hij belichaamt de melancholie en de angst voor het einde.

Hij nam een slok van zijn koffie. Het beeld van de rouwstoet was verdwenen. Hij voelde hoe zijn humeur beter werd. Moest hij de dood voelen, die grauwe dood, om de kleur van het leven weer te kunnen zien?

De jongere vrouw vertegenwoordigt de hoop en de toekomst. Haar vurige wens voor een kind staat lijnrecht tegenover zijn gepieker over de eindigheid van het leven.

In de verte ziet ze het huis. Er kringelt rook uit de schoorsteen. ‘Lekker warm straks.’ denkt ze. En ineens ziet ze weer dat meisje in het blauwe zwembadje zitten. En opeens weet ze het zeker: ze wil een kind.

De dynamiek tussen deze twee is geloofwaardig en ontroerend. Het feit dat hun kinderwens moet worden uitgesteld vanwege de "geheimzinnige verwikkelingen" verhoogt de spanning: het kind is niet alleen fysiek nog onzichtbaar, maar wordt ook overschaduwd door het mysterie van het huis.

Is het een spookverhaal of een realistische thriller? Van Hoore houdt de lezer lang in het onzekere over de aard van het geheim.

Maar het is meer dan een spannend verhaal; het is een overpeinzing over ouder worden, liefde en de behoefte om iets achter te laten. De auteur weet de sfeer zo te beschrijven dat je de lavendel ruikt, terwijl je tegelijkertijd de neiging hebt om de deur op slot te draaien.

'Een onzichtbaar kind' is een sfeervolle roman die bewijst dat de grootste mysteries soms niet in de buitenwereld liggen, maar in de muren van ons eigen huis en de kamers van ons hart.

De auteur

Cees van Hoore is een Nederlands journalist, prozaschrijver en dichter (Den Haag 21.2.1949). Van Hoore debuteerde in 1983 met de gedichtenbundel Groot licht, waarvoor hij een aanmoedigingsprijs van het Fonds voor de Letteren kreeg. In 1985 verschenen opnieuw gedichten in de bundel Een bon-vivant in de dodenstad. Van Hoore schreef columns, korte verhalen en impressies voor het Leidsch Dagblad en NRC/Handelsblad. Hij publiceerde een aantal gedichtenbundels en proza bij diverse uitgeverijen. Zijn werk is vertaald in het Duits en het Engels. 

Zijn lijfspreuk: 'Frappez toujours.' 

Eerder las ik van Cees van Hoore:

De zoon van Sinterklaas

Café Maria

Zoon zoekt Vader

Een gespierde lafaard

Het anti-vakantieboek

Morfine Fleur

Herfstvader

Van de vrouw komt het licht

Een onzichtbaar kind koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

bol.

Boekgegevens

Titel: Een onzichtbaar kind

Auteur: Cees van Hoore

Genre: literaire fictie

Uitgave: paperback, 204 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Aspekt, februari 2026

ISBN: 9789464874112

NUR: 300

Met dank voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Aspekt)

Ik las 'Alles stroomt' geschreven door Vasili Grossman. Lees hier mijn recensie

 Met een nawoord van Lisa Weeda

Alles stroomt  

De bittere smaak van een onvoltooide vrijheid; dit mag nooit vergeten worden

Wat doe je als je na dertig jaar in de Goelag eindelijk de poort uitloopt? Voor Ivan Grigorjevitsj, de hoofdpersoon in Vasili Grossmans 'Alles stroomt', is de vrijheid na de dood van Stalin in 1953 geen catharsis, maar een confrontatie. Het Rusland waar hij in terugkeert, is weliswaar verlost van de Leider, maar de morele ruggengraat van het volk is door decennia van terreur verbrijzeld.

Grossman zet Ivan neer als een 'transparante getuige'. Terwijl hij door het land reist, fungeert hij als een spiegel voor de mensen die hij ontmoet. De ontmoeting met zijn neef Nikolaj, en zijn oude schoolvriend Pinegin is tekenend: zij hebben overleefd door weg te kijken of, erger nog, door te verklikken. Voor Pinegin is Ivans terugkeer geen moment van berouw, maar een irritante inbreuk op zijn gemoedsrust.

Maar de slapende was ontwaakt en Pinegin dacht, zonder het te beseffen, steeds minder aan het domme toeval en werd steeds onrustiger en bedroefder: het is een feit, het is toch zo dat juist ik Vanjetsja hebt verklikt, ik heb hem kapotgemaakt, verdomme, en dat terwijl ik er heus onderuit had gekund. Dan hadden we elkaar kunnen tegenkomen en alles was in orde geweest.

Het boek snijdt diep omdat het niet alleen de beul aanwijst, maar juist de 'gewone' mens die zich aanpaste. Grossman concludeert bitter dat niet de slechte eigenschappen van de mens het ergst zijn, maar de goede eigenschappen die worden ingezet om wreedheid te negeren.

'Alles stroomt' is een literaire autopsie van de Sovjet-Unie. Grossman spaart niemand. Waar veel tijdgenoten de schuld van de terreur volledig bij Stalin legden, graaft Grossman dieper: hij ontmaskert Lenin als de ware architect van de staatsterreur, de man die de weg plaveide voor de totale oorlog tegen de eigen bevolking. Grossman verwerpt het romantische idee van de mysterieuze 'Russische ziel'. Wat men aanziet voor diepgang, is volgens hem simpelweg het resultaat van eeuwenlange onvrijheid en slavernij. 

Ik vroeg hoe de Duitsers Joodse kinderen konden vergassen en gewoon verder leven, werden ze dan door niemand gestraft, door de mensen niet en door God niet? En jij zei: er is één straf voor de beul: hij beschouwt zijn slachtoffer niet als een mens en daardoor houdt hij zelf op mens te zijn, hij doodt de mens in zichzelf, hij is zijn eigen beul; terwijl die dode, al is hij nog zo dood, voor altijd een mens blijft…

...Als ik nu terugkijk, denk ik: wie heeft dat woord bedacht, koelakkentuig? Lenin? Wat hebben ze moeten lijden! Om hen te kunnen doden moest er eerst verklaard worden dat ze geen mensen waren. Lenin zei het, en Stalin zei het: koelakken zijn geen mensen. Niet waar! Het waren wel mensen!

De titel 'Alles stroomt', is de letterlijke vertaling van het Griekse panta rhei, ook wel uitgebreid met ‘alle dingen veranderen voortdurend, je kunt niet tweemaal in dezelfde rivier stappen’ (die rivier is immers steeds weer een andere). 

Via het personage Anna Sergejevna krijgen we een ijzingwekkende blik op de hongersnood in Oekraïne; er bleef niets te eten over en iedere graankorrel werd in beslag genomen. Grossman legt hier de mechaniek van de ontmenselijking bloot. 

Met de huidige geopolitieke spanningen en de naweeën van de Russische inval in Oekraïne, voelt 'Alles stroomt' angstaanjagend actueel. Grossman laat zien dat totalitarisme geen toevallige rimpeling in de geschiedenis is, maar een stroom die zijn wortels heeft in een diep verleden van dwang.

Het boek is rauw. De beelden van 'pleeborstels' in de gevangenis en de stalen harken onder treinen die vluchtelingen vermorzelen, blijven op je netvlies gebrand. Toch blijft Ivan Grigorjevitsj overeind als een baken van morele helderheid. Hij weigert een opportunist te worden, zelfs als dat betekent dat hij nergens meer echt thuishoort.

'Alles stroomt' is geen vrolijk boek, maar wel een essentieel boek. Het is een gids voor iedereen die wil begrijpen hoe systemen van onderdrukking werken en waarom de schaduwen uit het verleden nog steeds over het heden vallen.

De auteur

Vasili Grossman (1905-1964) is een van de belangrijkste literaire auteurs van de twintigste eeuw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog reisde hij als journalist met het Rode Leger mee en rapporteerde over de gevechten aan het Oostfront.

Zijn meesterwerken Stalingrad, en vooral Leven & lot, groeiden uit tot wereldwijde bestsellers.

Alles stroomt koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

bol.

Boekgegevens

Titel: Alles stroomt

Auteur: Vasili Grossman

Genre: literaire fictie, klassieker

Uitgave: gebonden met stofomslag, 224 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Balans, februari 2026

ISBN: 9789463824842

NUR: 302

Oorspronkelijke titel: Всё течёт 

Vertaling: Anne Stoffel

Met dank aan Uitgeverij Balans voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Balans)

Ik las 'Spiegelbeeld' geschreven door Jimmy Cams. Lees hier mijn recensie

 De beste dekmantel is verleiding

Spiegelbeeld

De dreiging kruipt hier onder je huid, zoals een goede thriller 

dat hoort af te dwingen bij de lezer

Wat doe je als je relatie een doorstart nodig heeft? Luna en Noah kiezen voor de ultieme beproeving: de renovatie van een vervallen landhuis op een heuvel. Maar terwijl ze de muren proberen op te lappen, lijken de muren van het huis hén af te breken. Jimmy Cams zet een klassiek scenario neer — een mysterieus huis met een duister verleden — maar geeft er een psychologische draai aan die de lezer constant uit balans brengt. 

Cams hanteert een schrijfstijl die ik alleen kan omschrijven als beheerst en messcherp. Geen overbodige zijpaden of bladvulling, maar een strakke regie waarbij elke zin bijdraagt aan de onderhuidse spanning. De auteur begrijpt dat wat je niet ziet vaak enger is dan wat er recht voor je neus gebeurt. De dreiging kruipt langzaam onder je huid, precies zoals een goede thriller dat hoort te doen.

De absolute troef van 'Spiegelbeeld' zijn de personages Luna en Noah. In het begin ogen ze als het herkenbare koppel van naast de deur, maar Cams pelt hun lagen vakkundig af. Hun innerlijke dialogen en groeiende wantrouwen naar elkaar (en naar zichzelf) maken hen pijnlijk menselijk.

Het huis fungeert hierbij bijna als een derde personage. Het ademt, fluistert en dwingt de bewoners om in de spiegel te kijken naar de geheimen die ze liever begraven hadden gehouden.

Het beeld dat ik van hem had toen ik een kortzichtige, ondankbare puber was, klopt niet meer. Toen zag ik alleen de man die op geld en luxe uit was. De blikken van de mensen op straat vertelden een ander verhaal: hij hielp anderen met zijn fortuin.

Ik heb hem bijna vermoord, als hij niet zo tragisch aan zijn eind was gekomen. Mijn volwassen leven werd bepaald door die ene misvatting, en ik heb hem nooit de kans gegeven om die recht te zetten.

De opbouw is subliem. Cams neemt de tijd om de setting neer te zetten, maar zodra de eerste scheurtjes in de realiteit verschijnen, voert hij het tempo onverbiddelijk op. De thema's — perceptie, schuld en het onbetrouwbare geheugen — zijn prachtig verweven met de plot. De titel 'Spiegelbeeld' krijgt gedurende het verhaal een steeds diepere, symbolische lading.

Misschien was het ooit goed gekomen tussen mij en mijn vader, als Luna er geen stokje had tussen gestoken. Als ik naar haar opkijk, steekt ze gespeeld een pruillip uit. Ze verwart de tranen van woede die in mijn ogen springen voor verdriet.

De ontknoping is zowel emotioneel geladen als verontrustend, en laat je als lezer achter met die ene prangende vraag: Hoe goed ken je de persoon die naast je in bed ligt eigenlijk?

'Spiegelbeeld' is een meeslepende pageturner die bewijst dat Jimmy Cams een meester is in het creëren van atmosferische spanning. Het is een psychologisch labyrint waar je met plezier in verdwaalt, ook al weet je dat de uitgang weleens heel confronterend zou kunnen zijn.

De auteur

Jimmy Cams (1979) woont met zijn vrouw en tienerzonen in het Limburgse Heusden-Zolder.

Zijn liefde voor films, lekker eten en drinken vind je zeker in zijn boeken terug, net als de invloeden van zijn favoriete schrijvers Stephen King, Riley Sager, Freida McFadden en Tess Gerritsen.

Na zijn debuutthriller Ooggetuige verscheen in 2024 de verrassende thriller Uitverkorenen, gevolgd door Primeur in 2025.  

Lees hier mijn recensie van Primeur.

Neem ook een kijkje op zijn website.

Spiegelbeeld koopt u (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Spiegelbeeld

Auteur: Jimmy Cams

Genre: thriller

Uitgave: paperback, 280 pagina’s

Uitgever: Phoenix Books, februari 2026

ISBN: 9789464789614

NUR: 330

Met dank aan Phoenix Books voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Phoenix Books)