'Graag Gelezen', mijn boekenblog: Ik las '1676 Het laatste levensjaar van Michiel Adriaenszoon de Ruyter' geschreven door Graddy Boven. Lees hier mijn recensie

donderdag 12 februari 2026

Ik las '1676 Het laatste levensjaar van Michiel Adriaenszoon de Ruyter' geschreven door Graddy Boven. Lees hier mijn recensie

1676 Het laatste levensjaar van Michiel Adriaenszoon de Ruyter

Het jaar 2026 markeert een bijzonder moment in de Nederlandse maritieme geschiedenis: het is precies 350 jaar geleden dat Michiel de Ruyter zijn laatste adem blies op de Middellandse Zee.

Graddy Boven, een auteur die zijn sporen in de maritieme historie ruimschoots heeft verdiend, brengt met '1676, Het laatste levensjaar van Michiel Adriaenszoon de Ruyter' een eerbetoon dat zowel de tactische details als de menselijke tragiek van die periode prachtig vangt.

Het boek focust op een relatief onderbelicht hoofdstuk uit de carrière van De Ruyter: zijn missie naar de Middellandse Zee om de Spaanse bondgenoten bij te staan tegen de Fransen. De Frans-Nederlandse oorlog duurde van 1672 tot 1679. De auteur slaagt erin om de geopolitieke wirwar van de 17e eeuw — waarin de Republiek plotseling schouder aan schouder vocht met de voormalige vijand Spanje — helder uiteen te zetten.

De kern van het verhaal is de Slag bij de Etna (ook wel bekend als de Slag bij Agosta). De auteur beschrijft de confrontatie tussen De Ruyter en de gehaaide Franse luitenant-admiraal Abraham Duquesne met een scherp oog voor maritieme strategie. Je voelt de spanning op de dekken van de houten linieschepen terwijl de vloot langs de kust van Sicilië manoeuvreert.

Wat dit boek boven een droge militaire opsomming tilt, is de aandacht voor de persoonlijke omstandigheden van De Ruyter. In 1676 was de admiraal tegen de zeventig — een respectabele leeftijd voor die tijd — en hij vertrok met tegenzin naar het zuiden, wetende dat zijn vloot eigenlijk ondermaats was voor de taak die voor hem lag.

Boven schetst een portret van een man die zijn plicht boven zijn eigen welzijn stelde, wat zijn uiteindelijke sneuvelen een extra heroïsche, maar ook melancholische lading geeft.

Boven weet de 'smetteloze luister' van De Ruyter te vangen zonder de admiraal te veranderen in een eendimensionaal standbeeld; hij blijft een man van vlees, bloed en onwrikbare discipline.

‘1676 Het laatste levensjaar van Michiel Adriaenszoon de Ruyter’ is meer dan een verslag van een zeeslag; het is een diepe buiging voor de meest iconische zeeheld uit de Nederlandse geschiedenis. Graddy Boven herinnert ons eraan dat de reputatie van De Ruyter niet alleen gebouwd is op overwinningen zoals de Tocht naar Chatham, maar juist ook op zijn standvastigheid tijdens zijn laatste, moeilijke missie onder de brandende zon van Sicilië.