donderdag 17 augustus 2023

Ik las: 'Droog Water' geschreven door Maxime Paredis

 


Droog Water

Het verhaal gaat over Alexandra, een vrouw die acht jaar geleden haar zusje Andrea verloor tijdens een schoolreisje. Alexandra woont samen met haar vriend Lars en heeft nu een mooi leven. Haar zus Andrea verdronk in een meer, maar Alexandra heeft altijd het gevoel gehad dat er meer aan de hand was dan een ongeluk. 

Op een dag krijgt Alexandra een mysterieuze envelop met een foto van Andrea en krantenknipsels over twee recente moorden. De foto is genomen in een meer, en Andrea lijkt te leven. Alexandra is ervan overtuigd dat de foto een boodschap is van de dader.

Alexandra ontdekt dat er de afgelopen tijd meer jonge vrouwen zijn verdronken in de omgeving. De vrouwen lijken allemaal op Andrea, en ze zijn allemaal op dezelfde manier vermoord. Alexandra begint te vermoeden dat de moorden met elkaar te maken hebben en ze is vastbesloten om de dader te vinden. Na enig aandringen gaat ze samen met Lars op onderzoek uit.

“Alexandra schudde haar hoofd. ‘Dat zou ze nooit doen. Echt niet.’
Lars leek een ingeving te krijgen. ‘Er is natuurlijk nog een andere mogelijkheid…’
Hij haalde zijn telefoon uit zijn broekzak en verwijderde de batterij. Hetzelfde deed hij met die van Alexandra.
Toen hij niets vond, begon hij zoekend om zich heen te kijken. Hij liep naar de kast, waar hij willekeurige voorwerpen optilde. Zelfs de radiator betastte hij van onder tot boven.
Alexandra wilde net vragen waar hij in godsnaam mee bezig was, maar dan verstarde Lars. Hij greep naar de achterkant van zijn trui, als naar een denkbeeldige kraag.
‘Nee…’ prevelde hij. ‘Zou hij dát gedurfd hebben?’
Halsoverkop sprintte hij naar de hal, waar hij begon te graven in de dikke bundels mantels die aan de kapstok hing.”

Droog Water is een spannende thriller met een sterke plot en goed uitgewerkte personages. Ze zijn stuk voor stuk een persoonlijkheid. De schrijfstijl van Maxime Paredis is vlot en meeslepend, en een mysterieus gevoel begeleidt de lezer tijdens het lezen. De dialogen zijn om van te smullen, zo levensecht zijn ze! 
De hoofdstukken worden bijna allemaal afgesloten met een cliffhanger en dat heeft maar één ding tot gevolg: snel verder lezen! 
Het boek is een aanrader voor iedereen die houdt van sterke psychologische thrillers.

Dit was het eerste boek dat ik las van Maxime Paredis. Ik kijk nu zeker uit naar een volgende thriller van deze auteur.


De auteur:

Maxime Paredis (1990) werkt als copywriter in de omgeving van Gent. 
In 2019 debuteerde hij met de psychologische thriller 'Honderd Kamers', die genomineerd werd voor de MAX Bronzen Vleermuis 2020.
Voor meer informatie over de auteur en zijn werk neemt u een kijkje op zijn website.

Droog Water koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:

Titel: Droog Water
Auteur: Maxime Paredis
Genre: thriller
Uitgave: paperback, 399 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Phoenix Books, september 2022
ISBN: 9789083254043
ISBN: 9789083307121 (eBook) 
NUR: 332
Cover: Storm Design


Met dank aan Uitgeverij Phoenix Books voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Phoenix Books)

dinsdag 15 augustus 2023

Ik las: 'Jaargetijden' geschreven door Bernard Dewulf

 Het laatste boek van de meester van de schoonheid van het kleine


Jaargetijden


‘Ik lig niet wakker van de dood’, schrijft Bernard Dewulf in Jaargetijden, ‘wel van de volgende dag.’

Drie weken voor zijn plotse en onverwachte dood in december 2021, stuurde Bernard Dewulf aan zijn uitgever het manuscript van wat zijn laatste boek zou blijken te zijn.
In dit boek ‘Jaargetijden’ blijft hij, net als in het met de Libris Literatuur Prijs bekroonde ‘Kleine dagen’ en net als in ‘Late dagen’, dicht bij huis.

Opnieuw neemt Dewulf ons mee naar de intieme wereld rondom zijn eettafel, stamtafel en bureau, en geeft hij het ogenschijnlijk onopvallende de volle aandacht. De schrijver is ouder geworden, de kinderen gaan het huis uit, de nachten zijn vaak lang en slapeloos.

Dewulf probeert zich tot dit alles te verhouden en kijkt in deze bundel vaak terug op vroeger, maar even zo vaak vooruit; in Jaargetijden is de dood nooit ver weg. Dit alles maakt het afsluitende deel in de ‘Dagenreeks’ tot een melancholisch, verstild en poëtisch boek waarin Dewulf opnieuw laat zien dat hij over een uniek talent beschikte: er zijn maar weinig schrijvers die het doodgewone zo op kunnen schrijven dat het weer als nieuw wordt.
(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

Mijn leeservaring:

Bernard Dewulf kijkt terug op zijn leven, zijn werk en zijn relaties. Hij denkt aan zijn jeugd, zijn ouders, zijn vrouw, zijn twee kinderen en zijn vrienden. Hij denkt ook aan zijn werk als schrijver, en aan de boeken die hij heeft geschreven.

Jaargetijden is een prachtig geschreven boek in vier delen over het leven, de liefde, de dood en vooral: de herinnering. 
Dewulf schrijft met veel gevoel en inlevingsvermogen en hij weet de lezer mee te nemen in zijn gedachten en gevoelens. Hij was een gretige schrijver die kunst en literatuur tot zijn persoonlijk bezit wilde maken, om aan te hechten, zonder het afstotende te negeren. 

“Maar altijd komt er wel een moment dat iedereen weg is, opnieuw verdwenen naar zichzelf, al rustend onder het laken, tot de dagelijkse geliefden toe, en ik overblijf met mezelf. Aan de trouwe keukentafel bijvoorbeeld.
Toen heb ik zo diep mogelijk nagedacht. Ik wilde het eindelijk weleens weten: Hoe vals, hoe bescheiden of hoe hoogmoedig, hoe nederig of hoe hovaardig ben ik? 
Kortom, wie denk ik eigenlijk dat ik ben?”

Het boek is heel persoonlijk. Dewulf schrijft over zijn eigen leven, zijn werk en zijn relaties. Jaargetijden is herkenbaar en aangrijpend.
Dewulf weet de schoonheid van het leven te zien, zelfs in de moeilijke momenten. Dit maakt deze verhalen heel hoopvol en inspirerend. 
Zien en weten wat je ziet is belangrijk voor iedereen. De auteur zorgt ervoor dat zijn lezers met hem meedenken.

“Wanneer zal de laatste herinnering aan mij – per definitie ergens in een hoofd – vergeten zijn? Anders gezegd, wanneer zal ik volledig verdwenen zijn?…
...Ik kan de vraag natuurlijk alleen maar stellen nu ik nog adem. Daarna is ze de facto irrelevant, althans voor mij. Maar nu dus, in levende lijve, houdt ze me bezig. 
En ik vraag me af waarom.”

Jaargetijden is door de prettige schrijfwijze van Dewulf manier gemakkelijk te verorberen en brengt vaak een glimlach op je gezicht, maar door de diverse thema’s is het niet minder serieus. 
Het is prachtig geschreven proza over het leven, de liefde, de dood en de herinnering. 
Jaargetijden is een boek met inhoud en zal daarom nog lang in je herinnering blijven.


De auteur:

Bernard Dewulf (1960-2021) studeerde Germaanse filologie. Hij schreef voor de krant en het theater, maar was voor alles dichter, ook in zijn proza.
Net als in het met de Librisprijs bekroonde Kleine dagen, en net als in Late dagen, toont Dewulf zich een meesterlijke observator, een chroniqueur van het dagdagelijkse leven wiens beschouwingen over het ogenschijnlijk onopvallende vaak uitmonden in reflecties voer het menselijk bestaan.

Hij publiceerde onder meer Waar de egel gaat (bekroond met ASLK-prijs voor het literaire debuut 1995) en Bijlichtingen. Ook vertaalde hij het klassieke toneelstuk Alcestis, in de bewerking van Ted Hughes. 

Jaargetijden koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:

Titel: Jaargetijden
Reeks: Dagen-reeks
Auteur: Bernard Dewulf
Genre: hedendaagse literatuur, proza
Uitgave: paperback, 240 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, september 2022
ISBN: 9789025473488
ISBN: 9789025473495 (eBook)
NUR: 300


Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

zondag 13 augustus 2023

Ik las 'Zeventien' geschreven door John Brownlow

 Mijn naam zal je nooit weten, maar mijn nummer ga je niet vergeten


Zeventien

Lees hier over het verhaal van Zeventien, de meest gevreesde huurmoordenaar ter wereld. Hij wordt door zijn opdrachtgevers, dit is meestal een officiële instantie of autoriteit, benaderd wanneer er geen link aangetroffen mag worden met hen. 
Niemand weet wie hij is, onzichtbaarheid door niet op te vallen is zijn handelsmerk en de hele wereld is zijn werkgebied. 
En waarom wordt hij Zeventien genoemd? 
Reden hiervoor is dat hij zestien voorgangers had. 

Wanneer hij in Berlijn door zijn tussenpersoon met de toepasselijke naam ‘Handler’ benaderd wordt voor een nieuwe opdracht vraagt hij zich af waarom uitgerekend híj deze opdracht uit moet voeren. Iedereen zou dit moeten kunnen!

Maar de daarop volgende opdracht is er een die zijn deskundigheid vereist; hij moet zijn voorganger Zestien vermoorden want er kan er maar één de beste zijn. Een hele tijd terug is Zestien verdwenen. Maar het loopt anders dan hij dacht…

Je leert de hoofdpersoon steeds beter kennen. Ook zijn achtergrond krijgt de nodige aandacht; zijn moeder June (Junebug) die met haar lichaam een boterham voor hen beiden verdient, is heel belangrijk voor hem geweest en krijgt in het verhaal de nodige aandacht. De liefde en het begrip voor haar spreken boekdelen.

“Op een drukkend hete avond midden in de zomer hield ik op kind te zijn... 
...Die avond was ze nerveus. Ik wist niet waarom en ik wist ook niet hoe ik ernaar moest vragen. Rond halfelf zette ze me in de kast met een zaklantaarn en een stripboek over Spiderman dat ik nog niet had gelezen. De deur van de kast sloot niet goed, maar als ze het licht aanhield, wat ze meestal deed, zou het licht van de zaklantaarn niemand opvallen…”

Hij vertelt hoe hij afrekent met de moordenaar van zijn moeder en realiseert zich dan ook dat deze moordenaar en hij dezelfde kleur ogen hebben. Lees over het moment waarop hij besluit een professionele huurmoordenaar te worden en wat zijn acties zijn om zover te kunnen komen.

‘Zeventien’ is een heerlijke thriller in zeven delen, met lekker korte hoofdstukken die meestal eindigen met een cliffhanger waardoor doorlezen de enige optie is. 
De hoofdpersoon werd ondanks zijn beroep voor mij een sympathiek personage. 

“Als ik stop, ben ik een loser, en als loser loop ik de rest van mijn leven met een schietschijf op mijn rug – een rest die niet veel langer dan een paar maanden of misschien zelfs weken zal bedragen.”

Ik genoot van deze thriller vol authentieke emotie en ijzersterke actie die mede door de korte hoofdstukken en de cliffhangers lijkt alsof je naar een film kijkt en luistert naar iemand die vertelt wat er gebeurt op het witte doek.

Het laatste hoofdstuk is de kers op de taart. Het begin is gemaakt!



De auteur:

John Brownlow (1964), Lincoln, Verenigd Koninkrijk, is scenarist en auteur. Hij woont twee uur ten noorden van Toronto en schreef o.a. het scenario voor de film Sylvia, de tv-serie Fleming en de serie The Miniaturist, naar de bestseller Het huis aan de Gouden Bocht van Jessie Burton. 
Zeventien is zijn eerste thriller.

Zeventien koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:

Titel: Zeventien
Auteur: John Brownlow
Genre: thriller
Uitgave: paperback, 448 pagina’s
Uitgever: The House of Books, augustus 2022
ISBN: 9789044363753
ISBN: 9789044363760 (eBook)
ISBN: 9789044363777 digitaal luisterboek
NUR: 332
Oorspronkelijke titel: Seventeen
Vertaald door: Jan Pott



Met dank aan The House of Books voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: The House of Books)

Vandaag in de schijnwerpers: 'Overgave' geschreven door Martin MacInnes

 Genomineerd voor de Booker Prize 2023


Overgave

Dit boek laat je vol verwondering opnieuw naar de wereld om je heen kijken.

Leigh groeide op in Rotterdam en zwom vaak in het water van de Maas, haar toevluchtsoord. Gefascineerd door de onderwaterwereld van haar jeugd, blinkt ze uit in mariene biologie en reist ze de wereld rond voor haar onderzoek. Totdat Leigh zich bij het onderzoeksteam voegt dat afdaalt naar de diepste diepte van de oceaan. Wat ze daar vinden, trekt alles in twijfel wat we weten over ons eigen begin.

Met de verwondering en eerbied die we doorgaans alleen voor de sterren bewaren, verkent Martin MacInnes de wereld. In Overgave laat hij zien - hoe ver weg we ook zijn en hoe erg we de hoop ook hebben verloren - dat we altijd zullen proberen terug te keren naar de mensen en plaatsen die we thuis noemen. MacInnes neemt je mee in een empathisch, onderzoekend verhaal over familie, ambitie en troost.
(bron info: Lebowski Publishers)


In de pers:

'Niemand anders schrijft zoals MacInnes, en dit magnifieke boek is zijn beste tot nu toe.' 
 - The Guardian
'Ik denk niet dat ik ooit een boek heb gelezen dat zo diepgaand en ontroerend was op elke schaal.' 
- Karen Joy Fowler
'Een instant klassieker. Lees het en voel ontzag en verwondering.' 
 - Neel Mukherjee

De auteur:

Martin MacInnes (1983) is een Schotse auteur. Eerder schreef hij Infinite Ground en Gathering Evidence. Hij won de Somerset Maugham Award, de Scottish Book Trust New Writers Award en de Manchester Fiction Prize. In 2021 werd hij door The Guardian/British Council uitgeroepen tot een van de tien schrijvers die de toekomst van het VK vormgeven. Overgave is zijn derde roman. Hij woont in Edinburgh.
Neem een kijkje op zijn website.

Overgave koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:

Titel: Overgave
Auteur: Martin MacInnes
Genre: roman, literaire fictie
Uitgave: paperback, 416 pagina’s
Uitgever: Lebowski Publishers, 15 augustus 2023
ISBN: 9789048869725
ISBN: 9789048869749 (eBook)
ISBN: 9789048869732 luisterboek
NUR: 302
Oorspronkelijke titel: In Ascension
Vertaling uit het Engels: Theo Schoemaker en Els van Enckevort


Met dank aan Lebowski Publishers voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Lebowski Publishers)

zaterdag 12 augustus 2023

Vandaag in de schijnwerpers: 'B'richt uit M'burg' geschreven door Rieks Veenker

 


B’richt uit M’burg

Donderdag, 15 januari 1605

Aan weerskanten van de landweg tussen Veere en Middelburg zijn de velden veranderd in één grote witte vlakte. Sloten die de verschillende percelen van elkaar scheiden, zijn tot het randje vol geblazen met een dik pak sneeuw. Net als de karrensporen op de landweg. Door de aanhoudende wind zijn ook die bijna onzichtbaar geworden. 
Op plaatsen waar geen struiken staan, liggen bergen stuifsneeuw op de weg. Soms wel tot meer dan een meter hoog. Ze belemmeren de doorgang nog meer.
Geen wonder dat niemand zich in dit gure weer onnodig buiten waagt.
Niemand? Nee, niet iedereen kan zich thuis met een warme deken terugtrekken bij het haardvuur in de schouw.
Over de verlaten landweg ploegen drie stille figuren door de sneeuw.
Op weg naar Middelburg. Een jongen van een jaar of elf trekt de slee, met daarop een grote tas. Opgerold op de tas ligt een lichtbruin hondje te soezen.
(bron: achterflap)

De auteur:

Bijna vijfendertig jaar is Rieks Veenker (Groningen, 1951) docent muziek/kunstgeschiedenis geweest aan een middelbare school voor havo/vwo in Middelburg. Naast zijn docentschap heeft hij elke twee jaar de muziek en de liedjes geschreven voor musicals die met gemiddeld honderd leerlingen zijn opgevoerd in de schouwburg van Middelburg. Samen met telkens weer een enthousiast team collega's en vrijwilligers.
Sinds maart 2015 is hij met (pre)pensioen.

Over zichzelf op zijn website:
“Groningen heeft me gevormd. In Zeeland leef ik.”

Eerder las ik van Rieks Veenker:

B’richt uit M’burg koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:
Rieks Veenker, mail: r.veenker@wxs.nl

Boekgegevens:

Titel: B’richt uit M’burg
Auteur: Rieks Veenker
Genre: kinderboeken, historische fictie 9-14 jaar
Uitgave: hardcover met illustraties, 100 pagina’s
Uitgever: Oogappel Kinderboeken, augustus 2023
ISBN: 9789083010182
NUR: 212


Met dank aan Oogappel Kinderboeken voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Oogappel Kinderboeken)

Ik las, bekeek en genoot van 'Het feest van vrije mensen' geschreven door Monica M C Clarinda met illustraties van Vanessa Paulina

 Nona terug in de tijd 3 - Nona bèk den tempu 3


Selebrá libertat di hendenan liber / Het feest van vrije mensen

Het feest van vrije mensen is een goed gekozen titel: 1863 was het jaar waarin de slavernij van het Koninkrijk der Nederlanden werd afgeschaft. Je merkt overal dat er veel belangstelling is voor deze belangrijke feestdag voor de voormalige Nederlandse koloniën in de Cariben.   
Het is prachtig om daar nu in een jeugdboek over te kunnen lezen en op deze manier bovendien kennis te kunnen maken met het Papiaments omdat dit boek tweetalig is. 

NB: Papiaments (op Curaçao en Bonaire: Papiamentu; op Aruba: Papiamento) is een creoolse taal die wordt gesproken op de eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao.
(bron info: Wikipedia)

Het is al weer vijf jaar geleden dat de hoofdpersoon Nona voor het laatst met de tijdmachine reisde en ze kan bijna niet wachten om opnieuw op reis te gaan.
Het verhaal wordt verteld uit het gezichtspunt van de inmiddels 21 jarige Nona. Ze gaat met behulp  van een tijdmachine naar Curaçao in juli het jaar 1863 en daarna naar Bonaire in 1903. 
Ze wil te weten komen hoe de voormalig slaven toen leefden, hoe ze hun vrijheid hebben beleefd en wat ze als vrije mensen zijn gaan doen. Nona beleeft een heleboel spannende avonturen over deze belangrijke periode in de geschiedenis.

Met een leugentje tegen haar ouders dat ze naar de bibliotheek gaat vertrekt ze met speciaal uitgezochte kleren, sandalen en een hoofddoek verstopt in haar tas. Ze rijdt met haar auto naar de geheime plek waar professor Anton en twee andere geleerden de tijdmachine en het horloge al vijf jaar hebben bewaard.

Maar het verhaal van Nona stopt niet in 1863. Op de laatste bladzijde krijg je nog mee dat Nona op haar horloge de datum 1 juli 2063 leest. Dat belooft wat voor een volgend boek!

Een aantal onbekende woorden worden duidelijk gemaakt op dezelfde bladzijde waar ze vermeld staan. De prachtige illustraties zijn een mooie aanvulling op het verhaal over Nona.
‘Het feest van vrije mensen’ zou in iedere openbare bibliotheek voor zowel groot als klein te vinden moeten zijn.



De auteur:

Monica Clarinda (Curaçao, 1961) is een van de bekendste auteurs van Bonaire. Ze schrijft voornamelijk historische jeugdboeken. Het feest van vrije mensen is haar zevende boek, haar eerste boek verscheen in het jaar 2000. 

Liefhebbers van dit genre zullen het vorige boek van Monica Clarinda ook kunnen waarderen: De opstand . In dat boek reist Nona naar het jaar 1795 en komt ze op Curaçao uit midden in de slavenopstand van Tula.

De illustrator:

Vanessa Paulina is a visual Arts Professional, Illustrator, Fashion designer, Teacher. Experienced Artist with a history of working in the arts industry. 
Skilled in Fashion designing, Contemporary Art, Art Education, Murals and Painting. Strong arts and design professional  (bron info: Linkedin)
Lees meer over haar werk op haar website.

Selebrá libertat di hendenan liber / Het feest van vrije mensen koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens: 

Titel: Selebrá libertat di hendenan liber / Het feest van vrije mensen
Reeks: Nona terug in de tijd (3)
Auteur: Monica M C Clarinda
Illustrator: Vanessa Paulina
Vertaler: Pieter Smit
Genre: non-fictie kinderboeken (< 12 jaar)
Taal: tweetalig in het kader van het herdenkingsjaar slavernijverleden
Uitgave: hardcover, 40 pagina’s
Uitgever: Levendig Uitgever, juli 2023
ISBN: 9789083306629
NUR: 232


Met dank aan Levendig Uitgever voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Levendig Uitgever)

vrijdag 11 augustus 2023

Ik las: 'Terug naar Insulinde' geschreven door Elle van Rijn

 Een meeslepende roman over Nederlands-Indië


Terug naar Insulinde

Mary Hens wordt in 1925 geboren op Java in een familie die al decennialang in Nederlands-Indië woont. Haar opa zit in de raad van Indië, haar vader werkt er als ingenieur voor Verkeer en Waterstaat. Als tropenkind dat gewend is aan de privileges van het koloniale leven, leidt ze enerzijds een prinsessenbestaan met bediendes en beleeft ze anderzijds spannende avonturen in de jungle.
Rosa, de hoofdpersoon in ‘Terug naar Insulinde’ is gebaseerd op het leven van Mary Hens. 

Rosa’s moeder is vooral met zichzelf bezig en omdat ze zich een ziekte ingebeeld heeft vertrekt ze naar het buitenland en laat haar gezin in de steek. Na terugkomst scheiden haar ouders en wordt ze achtergelaten bij haar tante Liesbeth. Haar tante is directrice van een kweekschool voor inheemse meisjes. Rosa voelt zich daar niet op haar plaats en vooral heel erg alleen; het valt haar op hoe haar situatie anders ze is dan die van deze meisjes. Als ze dan ook nog wordt weggerukt uit haar geliefde Indië en naar Nederland moet, wil ze maar één ding: terug naar haar thuisland, daar waar haar gelukkige kinderjaren liggen.

“Vaak besef je pas achteraf hoeveel voordeel je had bij een bepaalde situatie, wanneer de omstandigheden zijn verergerd.”

Eenmaal weer terug in de kolonie komt ze er langzaam achter dat het land van haar jeugd niet meer bestaat. Als Nederland de oorlog verklaart aan Japan heeft de inmiddels zestienjarige Rosa nog de hoogmoed te denken dat ze deze oorlog gemakkelijk winnen. Aanleiding van deze oorlogsverklaring is de Japanse verrassingsaanval een dag eerder op de Amerikaanse marinebasis Pearl Harbor.
Het ongeloof is dan ook groot wanneer de Koreaanse en Japanse militairen als een zwerm sprinkhanen hun villawijk belagen. Dit is het begin van jaren internering, van kamp naar kamp verhuisd worden, waarin Rosa in korte tijd volwassen wordt en haar moeder en zusjes in leven moet houden. 

“Sonei pakte zijn gummiknuppel van zijn broeksriem en stapt van zijn verhoging af. Zoekend naar een slachtoffer loopt hij tussen de rijen vrouwen en kinderen door. Links voor me begint een jongetje te huilen. Meteen verandert Sonei van richting en gaat erop af. De moeder tilt het kind op en probeert zijn gehuil te smoren.”

‘Insulinde’ was in Nederland populair als koosnaam voor Nederlands-Indië, maar werd nooit officieel gebruikt. Het woord is afgeleid van het Latijnse 'insula' = eiland en 'indiae' = Indië en dus letterlijk "de Indische Eilanden" betekent.

Uiteindelijk begint het tot Rosa door te dringen dat er geen 'goede' kant is in deze oorlog en dat slechts medemenselijkheid nog bepaalt wie er waarde heeft en welke strijd er gevoerd moet worden.
‘Terug naar Insulinde’ is een krachtig verhaal over liefde, verlies, hoop en overleven.

In ‘Terug naar Insulinde’ lees je in de proloog in zeven delen en een epiloog over Rosa en haar herinneringen aan ‘Insulinde’. Alle delen zijn voorzien van een plaatsaanduiding en datum waardoor je alles goed kunt plaatsen. 
Voor in het boek is een kaart afgebeeld van Java en achterin staat een verklarende woordenlijst, die eventuele onbekende woorden en begrippen duidelijk maakt.

De personages zijn goed beschreven waardoor je een goede indruk krijgt van hen als ‘mens’. Je voelt als lezer de emoties van Rosa en mede hierdoor is het een aangrijpend verhaal geworden. De auteur heeft de gave om met haar soepele schrijfstijl, niet alom bekende feiten onder de aandacht te brengen in een prachtige meeslepende roman over Nederlands-Indië.

'Terug naar Insulinde' is een ode aan de kracht van de menselijke geest. 




De auteur:

Elle van Rijn (1967) studeerde aan de Toneelacademie Maastricht en aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Ze speelde in verschillende toneelstukken, tv-series en films. Eerder schreef ze succesvolle boeken, waaronder Mijn naam is Nadra, Mijn ontvoering en de historische roman De crèche, die een internationale bestseller werd.
Ook verscheen in mei 2022 Vier wandelaars en een Siciliaan waar zij aan meeschreef en wat zij initieerde.  
Voor Terug naar Insulinde werd ze benaderd door de familie van Mary Hens, om het bijzondere verleden van hun moeder te verwerken tot een roman.

Terug naar Insulinde koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:

Titel: Terug naar Insulinde
Auteur: Elle van Rijn
Genre: literaire historische roman
Uitgave: paperback, 320 pagina’s
Uitgever: Hollands Diep, 23 augustus 2022
ISBN: 9789048864522
ISBN: 9789048864539 (eBook)
NUR: 301, 342


Met dank aan Hollands Diep voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Hollands Diep)