zaterdag 27 juni 2026

Ik las 'De strafstoel' geschreven door Annemarié van Niekerk. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 


De strafstoel 

 Een aangrijpende confrontatie met het verleden. 
Fictie, deels gebaseerd op ware gebeurtenissen.

In De strafstoel keert Annemarié van Niekerk terug naar de thema’s die haar eerdere werk, de memoires Om het hart terug te brengen, zo krachtig maakten. Waar ze in dat boek al uitblonk in een objectieve blik op een getroebleerd landschap, weet ze in deze roman een fictief verhaal te verweven met de rauwe realiteit van Zuid-Afrika. Het resultaat is een indringend, bijna betoverend boek dat nog lang na het omslaan van de laatste pagina blijft nazinderen.

Het verhaal volgt Ada, die na jaren van vastgelopen leven de uitnodiging van haar jeugdvriendin Mel aanneemt om terug te keren naar de plek van haar kindertijd: de boerderij Bloukoeniekraal die aan een rivier ligt. Ada heeft de intentie om haar getraumatiseerde jeugd eindelijk in woorden te vatten, maar de fysieke nabijheid van de boerderij – en de aanwezigheid van haar vaders schaduw – maken dat proces tot een pijnlijke confrontatie. 

Van Niekerk excelleert hier in het opbouwen van een beklemmende sfeer. De ‘strafstoel’ uit de titel is meer dan een meubelstuk; het is het symbool van een tirannieke Pa die zijn kinderen en vrouw in een ijzeren greep hield. Het trauma van kindermisbruik en huiselijk geweld vormt de kern van het verhaal, maar de auteur kiest voor een verrassende en genuanceerde benadering: zij vermijdt expliciet, gruwelijk geweld en kiest er in plaats daarvan voor om het onrecht in de plooien van het verhaal te verbergen. Door telkens laag voor laag het verleden bloot te leggen, dwingt ze de lezer om ook naar de context van de dader te kijken, zonder hem daarmee vrij te pleiten.

“Waarom heeft niemand haar ooit verteld dat een vrouw met een wond tussen haar benen rondloopt waar bloed uit komt? Is het iets anders dan het bloed dat er soms is nadat Pa bij haar in bed is geweest? Ze wil niet ook nog dat vrouwenbloed-ding hebben. Ze hoopt dat dat haar nooit zal overkomen."

Een van de grootste krachten van het boek is de wijze waarop Van Niekerk de Zuid-Afrikaanse natuur beschrijft. De weidse, adembenemende landschappen staan in schril contrast met de claustrofobische en duistere gebeurtenissen die zich binnen de muren van de boerderij hebben afgespeeld. De natuur dient als een esthetisch bedje voor de zware thema’s, wat het boek een noodzakelijke balans geeft tussen licht en donker. Het maakt de lezer deelgenoot van de schoonheid van het land, terwijl het tegelijkertijd herinnert aan de breuklijnen van een land dat nog altijd worstelt met de erfenis van apartheid en geweld.

“In het bleke uur, net voor zonsopgang, loop ik naar de oever, het zilveren water in. Na alles wat gisteren gezegd is, moet ik de rivier in. De kilte brengt alle gedachten, alle gevoelens, alle gewaarwordingen in me tot stilstand. Vergetelheid. Een verschrikkelijke, heerlijke toestand. Ik zwem verder en raak geleidelijk gewend aan de ochtendkilte.”

De strafstoel is een gelaagde roman. Het gaat over de vriendschap tussen Ada en Mel, die beiden op eigen wijze beschadigd zijn, en over de noodzaak om het verleden onder ogen te komen om een nieuwe richting te kunnen inslaan. Van Niekerk suggereert dat genade en begrip de enige weg naar heling zijn, zowel voor haar personages als – in bredere zin – voor Zuid-Afrika zelf.

Annemarié van Niekerk heeft met De strafstoel een roman afgeleverd die getuigt van groot empathisch vermogen en stilistisch vakmanschap. Het is een pijnlijk, maar hoopvol verhaal over het overwinnen van trauma. De auteur schrijft met een zeldzame combinatie van verdriet, mededogen en een diepe liefde voor de uitbundige natuur. Het is een boek dat niet alleen vertelt over geweld, maar vooral over de kracht van het woord om dat geweld te overstijgen.



De auteur

Annemarié van Niekerk (1962) was universitair docent Afrikaanse literatuur. Ze stelde diverse bundels van Afrikaanse verhalen van vrouwen samen. In 2004 verhuisde ze naar Nederland. Haar memoir ‘Om het hart terug te brengen’ (2021) werd bekroond met de Henriette Roland Holstprijs 2023. Het boek verscheen in het Afrikaans als ‘Onder ’n bloedrooi hemel’ (2023). Inmiddels is het ook in het Engels vertaald. 
‘Onder ’n bloedrooi hemel’ werd bewerkt voor toneel en een documentaire is in ontwikkeling.
De strafstoel verschijnt gelijktijdig in het Afrikaans ‘Die Oorkant’.

De strafstoel koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: De strafstoel
Auteur: Annemarié van Niekerk
Genre: roman, literaire fictie
Uitgave: paperback, 304 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, juni 2026
ISBN: 9789025473938
ISBN: 9789025473945 (eBook)
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat gerust een reactie achter. Dat waardeer ik. Ik zal zo snel mogelijk op de vraag of opmerking reageren. Bij voorbaat mijn dank.