Ik las 'Boerenkool met rijst' geschreven door Annette E. Baylé. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Het Caribisch gebied 1798 – 2004

Boerenkool met rijst

Een pittig en aangrijpend boek dat op knappe wijze de persoonlijke 

gevolgen van de slavernij belicht

Het boek ‘Boerenkool met rijst - Het Caribisch gebied 1798 - 2004’ van Annette E. Baylé is een indrukwekkend en ontroerend verhaal dat op meerdere niveaus resoneert. Baylé weeft op knappe wijze het persoonlijke heden van Elisa met het beladen verleden van haar voorouders en die van Olive, waardoor een rijk en gelaagd narratief ontstaat.

De moeizame relatie tussen Elisa en haar moeder Alice vormt de katalysator voor Elisa's reis naar het naburige eiland. Deze afstand nemen blijkt echter geen vlucht te zijn, maar eerder een noodzakelijke stap in Elisa's confrontatie met haar eigen identiteit en afkomst. Haar rol als persoonlijke verzorgster van Olive dient als een prachtig literair middel om de verhalen van het verleden aan het licht te brengen.

Wat het boek bijzonder krachtig maakt, is de manier waarop Baylé de geschiedenis van de slavernij in het Caribisch gebied integreert in het persoonlijke verhaal van Olive's voorouders. De titel, ‘Boerenkool met rijst’ die wellicht in eerste instantie verrassend aandoet, krijgt gaandeweg een diepere betekenis als symbool voor de culturele uitwisseling en de complexe erfenis van het koloniale verleden. Het is een subtiele maar rake verwijzing naar de vermenging van culturen en de sporen die de geschiedenis heeft nagelaten in het dagelijks leven.

De stem van Olive is indringend en authentiek. Door haar herinneringen te delen, geeft Baylé een gezicht en een stem aan de tot slaafgemaakten, wier verhalen vaak onderbelicht blijven. De liefdesgeschiedenis van Olive voegt een menselijk en universeel element toe aan het verhaal, waardoor de gruwelijkheden van de slavernij des te meer voelbaar worden in de context van menselijke verbondenheid en verlies.

Tegelijkertijd is ‘Boerenkool met rijst’ ook het verhaal van Elisa's persoonlijke groei en haar worsteling met haar eigen afkomst. De gesprekken met Olive en de verhalen uit het verleden helpen haar om een dieper begrip van zichzelf en haar familiegeschiedenis te ontwikkelen. De afstand die ze aanvankelijk zocht, transformeert langzaam in een brug naar het verleden en een mogelijke verzoening met haar heden.

Henry voelde zich schuldig. Hij had Nora maar een klein deel verteld over wat er in de papieren stond. Alles vertellen was onmogelijk geweest. Onmenselijk. Hij had het uitgesteld, omdat hij haar eerste wilde weghalen van dat vervloekte eiland. Nu ze hier veilig was aangekomen en de hele waarheid dichterbij kwam, sloeg de paniek toe. Had hij het goed aangepakt? Of juist niet? Misschien wilde Mary hem nooit meer zien. De waarheid kon weleens te veel zijn...

Baylé's schrijfstijl is helder en respectvol, met een gevoelige pen die de complexiteit van de thema's recht doet. Ze vermijdt zware clichés en weet de emoties van haar personages op een subtiele en overtuigende manier over te brengen. De setting van het Caribisch gebied wordt levendig geschetst, waardoor de lezer zich gemakkelijk in de omgeving kan wanen.

Kortom, ‘Boerenkool met rijst - Het Caribisch gebied 1798 - 2004’ is een belangrijk en aangrijpend boek dat op indringende wijze de persoonlijke gevolgen van de slavernij belicht. Het is gebaseerd op een waargebeurde familiegeschiedenis. Het is een ode aan de veerkracht van de menselijke geest en een waardevolle bijdrage aan de literatuur die de geschiedenis van het Caribisch gebied en de erfenis van de slavernij onderzoekt. Een absolute aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in geschiedenis, identiteit en de kracht van persoonlijke verhalen, dit alles overgoten met een scheut spanning. 

Annette E. Baylé schreef een roman die je meteen bij de eerste bladzijde pakt en je niet meer loslaat tot het einde.

INKIJKEXEMPLAAR

De auteur

Annette E. Baylé (1954) is geboren in een multicultureel gezin. Ze debuteert met haar historische roman 'Boerenkool met rijst' die gedeeltelijk op waarheid is gebaseerd. Het boek speelt zich af in het Caribisch gebied en is een ode aan haar voorouders, die tot de slavenstand behoorden. 

Annette: Om te begrijpen wie je bent, moet je je verleden kennen. Ik vind het belangrijk om dit verhaal te vertellen, zodat er meer begrip komt voor elkaars afkomst. Maar ook om het verhaal te zien als geschiedenis; een gedeeld verleden.

Boerenkool met rijst koopt u bij (de website van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.

Bruna.nl

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: Boerenkool met rijst

Ondertitel: Het Caribisch gebied 1798 – 2004

Auteur: Annette E. Baylé

Genre: biografisch

Uitgave: paperback, 250 pagina's

Uitgever: Davey Jones Publishing, januari 2023

Davey Jones Publishing is een imprint van Cluster Effect

ISBN: 9789464496178

ISBN: 9789464496185 (eBook)

ISBN: 9789464498677 (luisterboek)

Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Davey Jones Publishing)

Ik las: 'Sproet' geschreven door Isabel De Clercq

 Alledaagsheid verheven tot schoonheid

Sproet

Sproet is opgedragen aan de Marraine (grootmoeder) van de auteur.

Voor in het boek lees je in ‘Liefste Marraine’:

“Ik weet niet waar je bent. Maar doet dat ertoe?

Dit boek is aan jou opgedragen.

Eerst en vooral omdat je me leerde walsen.

1-2-3, 1-2-3, 1-2-3. Weet je het nog?…

...Dat woorden kadans zouden geven aan mijn leven, het begon bij jou, door jou.”

Sproet van Isabel De Clercq is een bundel met korte verhalen over alledaagse gebeurtenissen. De verhalen zijn realistisch en herkenbaar maar De Clercq weet ze met haar humor en observatievermogen om te toveren tot kleine pareltjes.

De verhalen in Sproet spelen zich af in het dagelijks leven. We volgen mensen in hun relaties, hun werk en hun vrije tijd. De verhalen zijn vaak grappig, maar er zit ook altijd een serieuzere ondertoon. Weemoed, angst en verdriet zijn hier ook aanwezig. De Clercq weet de lezer te raken met haar inlevingsvermogen en haar oog voor detail.

Sproet is een bundel met korte verhalen die je niet snel zult vergeten. De verhalen zijn vaak grappig, steeds ontroerend en herkenbaar. De Clercq is een talentvolle schrijfster met een scherp oog voor detail. Sproet is een aanrader voor iedereen die houdt van goed geschreven en onderhoudende korte verhalen.

“Liefde maakt niet blind. Integendeel. Ze intensifieert kleuren. De zomer van 1996 was voor haar felrood, Grieks blauw en daturagroen.

Felrood want de moeder van de man die haar hart gestolen had, zette elke dag vlezige aardbeien op tafel. Aardbeien die – in tegenstelling tot bij haar thuis – vergezeld werden van een overdaad aan suiker en hevig opgeklopte room.

Dat opkloppen gebeurde met een keukenrobot die in haar ogen Amerikaanse allures had.

Misschien fantaseerde ze dat erbij, dat van die American touch, maar haar blik was gekleurd door zijn verhalen.”

Sproet lezen is zoals naar goede muziek luisteren: soms levendig, dan weer langzaam, gevolgd door een kleine pauze die daar ook nodig blijkt te zijn om te komen tot een prachtig naspel. 

Ook dit heeft haar Marraine waarschijnlijk in de hand gewerkt...

Ik heb Sproet niet in een keer gelezen, maar steeds weer een of twee stukken uit een hoofdstuk en soms dat stuk nog een keer teruggelezen; dit was voor mij de beste manier en hierdoor ik kan zeggen: “Ik heb Sproet graag gelezen”.

BEKIJK HIER DE BOEKTRAILER OP YOUTUBE

De auteur:

Isabel De Clercq (1968) studeerde Romaanse Filologie. Na een carrière aan het Universitair Centrum voor Talenonderwijs van de UGent en bij Wolters Kluwer België, is ze nu keynote speaker en consultant. Ze adviseert bedrijven bij hun zoektocht naar duurzaam werk en verspreidt haar kennis met boeken, blogs en podcasts. 

Sproet schaft u als volgt aan:

gelieve te mailen naar isabel.declercq@connectsharelead.com of te bellen 0477872469 (Belgie) - want 'Sproet' is enkel nog te verkrijgen via Isabel De Clercq.

Boekgegevens:

Titel: Sproet

Auteur: Isabel De Clercq

Genre: korte verhalen

Uitgave: hardcover met omslag, 160 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Ertsberg, december 2022

ISBN: 9789464369861

NUR: 402, 740

Met dank aan Uitgeverij Ertsberg voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Ertsberg)

Ik las: 'L U C H T' geschreven door Eveline van de Putte

 De laatste dagen van een moeder

L U C H T

Voor in het boek las ik dit:

Weet je hoe een vogel naar de hemel gaat?

Eerst stopt hij ongemerkt met zingen

daarna weet hij niet meer wat hij eten kan

en ziet hij stenen aan voor water

dan kijkt hij voor het eerst verlangend

van beneden naar de wolken

in plaats van andersom

als er niks of niemand in de buurt is

pikt hij gaatjes in zijn borst

om zijn ziel vrijheid te bieden

weer wat later strijkt hij langzaam langs zijn 

dof geworden veren, slaat een vleugel 

voor zijn ogen, draait zich om

en wacht

L U C H T  beschrijft de laatste weken van auteur Eveline van de Putte die ze doorbrengt met haar moeder. Ze zit sinds 23 juli, de trouwdag van haar ouders aan het bed van haar moeder in het verpleeghuis. Op deze dag werd moeder plotseling blind en het werd Eveline daarna al snel duidelijk dat het afscheidsmoment nadert.

“Precies op het moment dat ik de kleine kamer binnenstap, vliegt er een meeuw voorbij het raam. Een grillige schaduw op het veld volgt zijn bewegingen. Ik poets mijn bril en kijk hem na, totdat hij achter de gebouwen verdwenen is. Het is twee uur en het begin van een broeierige middag in augustus, de dertiende dag dat ik naast je zit.”

Het kleine kamertje dat door er spulletjes in te zetten uit het ouderlijk huis een jaar eerder zo goed als mogelijk omgetoverd is tot een thuis voor ma, is de plaats waar dit persoonlijke verhaal zich afspeelt.

Als Ma slaapt kijkt Eveline door het raam naar buiten, ze ziet daar de wandelaars en ook een jonge meeuw die ze de naam Dik heeft gegeven.

Je voelt tijdens het lezen de onzekerheid van Ma groeien; niets is meer zeker voor haar sinds ze blind werd. Ze weet niet waar ze is en Eveline stelt haar op die momenten gerust. De korte gesprekken zijn belangrijk voor hen allebei.

Haar moeder is niet bang om te sterven, alleen de manier waarop roept angstgevoelens bij haar op; ook hier kan Eveline haar geruststellen en aangeven dat ze bij haar zal zijn. 

“Al vanaf het begin van de intense mantelzorgperiode, nu ruim twee jaar geleden, compenseer ik de heftige momenten met de kracht van het Zeeuwse landschap. Ik ga wandelen door de mij vertrouwde duinen, langs de zee, en dwaal door verlaten landweggetjes waarin ik tussen de meidoornhagen weilanden of korenvelden zie.”

Het is zo mooi om steeds te kunnen lezen over Dik de zeemeeuw die ondanks dat hij groeit, de tuin niet uit vliegt maar wel pogingen daartoe onderneemt. Dit deed me denken aan Ma, die eigenlijk wel wil sterven maar toch ook weer niet!

Het steeds opnieuw afscheid nemen van haar moeder wordt steeds moeilijker naarmate de tijd vordert. Zal ze haar vierennegentigste verjaardag nog halen. De tijd zal het leren, of zoals Ma zou zeggen:

“Als we het niet rooien, dan witten we het.”

Deze persoonlijke herinnering van Eveline van de Putte is een prachtig verhaal over vasthouden en loslaten, over leven en doodgaan.

“Een oude dame wandelt de tuin in, samen met haar kleindochter en achterkleindochter. Ze houden elkaar stevig vast. Plotseling laat het meisje de hand van haar oma los en begint achter Dik aan te rennen…

...Ze wappert wild met haar armen, alsof ze wil zeggen:

‘Vlieg, vogel, vlieg!

De lucht heeft lang genoeg op je gewacht.

Vlieg, vogel. Vrij!’ “

L U C H T is adembenemend mooi. Het vertelt ons over de wil om thuis te kunnen komen en het uiteindelijke besef dat ook dát ooit afgelopen zal zijn...

De auteur:

Eveline van de Putte (1966) groeide op in het rustige Zeeland, maar trok al gauw de wijde wereld in: reizen en andere culturen ontdekken zijn nog altijd haar passie. 

Behalve auteur is Eveline ook fotograaf en trainer. Veel van haar werk richt zich op mensenrechten en empowerment. Ze gebruikt kunst om onbekende groepen stem en gezicht te geven. Dat doet ze als spreker op congressen en hogescholen, door foto-exposities maar ook met de Tour d’Amour, een interactieve voorstelling over seksuele- en genderdiversiteit, waarmee Van de Putte met andere sprekers en muzikale entr’acts sinds 2014 langs organisaties voor onderwijs, zorg, welzijn en cultuur reist. Met deze Tour zetten zij de levensverhalen van LHBT-ouderen in de spotlight. Inmiddels is het programma ruim 200 keer uitgevoerd (mei 2022).

Lees meer over Eveline en haar werk op haar auteurspagina bij Uitgeverij de Brouwerij.

Neem ook een kijkje op haar mooie website.

Lucht koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.com

Libris

BookSpot

Standaard Boekhandel

Bruna.nl

Boekgegevens: 

Titel: Lucht

Auteur: Eveline van de Putte

Genre: waargebeurd, autobiografisch, literaire non-fictie

Uitgave: paperback met flappen, 234 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij de Brouwerij, april 2022

ISBN: 9789083114569

NUR: 402

Met dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij De Brouwerij)

Vandaag in de schijnwerpers: 'En toch willen we liever hier blijven' geschreven door Tjitte de Vries

 over de gebroeders Landau en verders

En toch willen we liever hier blijven

Philip Landau en Sara Lewender waren mijn joodse grootouders, geboren in Polen. Ze woonden in de Plantage Franschelaan in Amsterdam, nu Henri Polaklaan. Ik heb ze niet gekend. Wie waren ze en hoe zag hun leven er in Amsterdam uit?  

Philip ontmoette Sara in Danzig en verhuisde met haar naar Lübeck. Broer Abram Landau kwam met zijn vrouw Perel over uit Polen. Beide broers werkten er in de suikerindustrie. Toen het er voor hen niet langer veilig was, vertrokken ze in 1932 naar Amsterdam. 

Daar richtten ze de Chocolade en Suikerwerkfabriek Gebr. Landau op.  

In Amsterdam kwamen de families Landau tot bloei, niets was er ‘Voor Joden Verboden’. De broers leverden bonbons en marsepein aan De Bijenkorf en de HEMA. Abram was voorzitter van de Jiddische culturele arbeidersvereniging Anski, Philip was er toneelspeler. Hun vrouwen waren actief in het sociale leven, ze ontvingen thuis vele gasten.  

Dit verhaal geeft een beeld van de gelukkige, vooroorlogse tijd van de familie Landau in Amsterdam. En van de dappere mensen, die hen in oorlogstijd met gevaar voor eigen leven hielpen. Het is gebaseerd op persoonlijke documenten: krabbeltjes, ansichtkaarten, brieven uit Westerbork en briefkaarten van broer Benjamin Landau uit het getto van Lodz, waarin hij schreeuwde om hulp. Zijn zoon stemde in met publicatie ‘…opdat velen het lezen.’ 

Bij het boek hoort een playlist op Spotify, die HIER te beluisteren is.

De auteur:

Tjitte de Vries (Sneek, 1951) studeerde Rechten in Groningen. Werkte 35 jaar bij de provincie Groningen als milieuadviseur. Groeide op met een Joodse moeder en gereformeerde vader. 

Na vier jaar onderzoek naar zijn Joodse familieleden begrijpt hij pas nu dat ‘…niet het leven het hoogste goed is, maar recht en rechtvaardigheid’, een zin die hem bijbleef van zijn rechtenstudie.

En toch willen we liever hier blijven koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

bol.com

Bruna.nl

BookSpot

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens:

Titel: En toch willen we liever hier blijven

Auteur: Tjitte de Vries

Genre: biografie, waargebeurd

Uitgave: paperback met illustraties, 314 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Palmslag, november 2022

ISBN: 9789493245662

NUR: 402

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij Palmslag)

Ik las: 'De Wende' geschreven door Marcel van Deursen

 

De Wende

“Laten we erom dobbelen,” zei Astrid… 

Twintig jaar na een vrolijke avond van Mark en Renée met hun vrienden Astrid en Wim waarin deze woorden gesproken werden krijgt Renée een telefoontje van de broer van Astrid. Het zal een telefoontje blijken dat hun wereldje, zoals ze dat kennen helemaal op zijn kop zal zetten. 

Hun vrienden Astrid en Wim hebben tijdens de vakantie met hun gezin een ongeluk gehad en ze hebben dit niet overleefd! 

De kinderen Marit en Rens hebben het maar net overleefd.

Mark en Renée worden belast met de zorg voor twee aan de dood ontsnapte en getraumatiseerde kinderen, Dagmar (11 jaar) en Wout (9 jaar). Ze hebben dit laten vastleggen met hun vrienden; als een van de stellen zou komen te overlijden, zou het andere koppel voor hun kinderen zorgen.

Waarom ze niet voor familie kozen was een bewuste keuze: de vrienden leken meer op elkaar en hadden meer dezelfde gevoelens en ideeën dan hun familieleden hadden. Daarom werd het bevriende gezin gekozen en zo werd het vastgelegd bij een notaris.  

“De vakantie bevestigde de natuurlijke wijze waarop we met elkaar omgingen, die boven vriendschap uitsteeg. Het besef met elkaar verbonden te zijn is toen ontstaan en nooit meer verdwenen.”

De eerste jaren na het ongeluk maken ze tijd vrij om de ontwikkeling van hun nieuwe gezin een stevige bodem te geven, want het lijkt eenvoudiger dan het klinkt. Ze houden van elkaar en geloven in wat ze doen; het moet toch goed komen? Dagmar en Wout hebben een stevige knauw gekregen door het gebeurde; de een voornamelijk geestelijk en de ander zowel geestelijk als lichamelijk.

Zolang ze allebei gezond zijn denken Mark en Renée niet aan adopteren, omdat ze de kinderen zoveel mogelijk herinneringen aan Astrid en Wim willen laten. Maar toen Mark in het ziekenhuis kwam met hartklachten werd het een ander verhaal; mocht een van hen komen te overlijden zouden de kinderen waarschijnlijk ook bij hen weggehaald worden. En dat kunnen ze deze kinderen niet aandoen. Ook hun eigen kinderen groeien op samen met de kinderen van hun vrienden. 

Niets is meer gewoon in het leven van de twee volwassenen en vier kinderen. Het wordt een tocht met spanningen maar vol van hoop op de toekomst. 

“De band met en tussen de kinderen onderling, ze zien opgroeien, was dan ook meer dan een beloning. Toch voelden we daarnaast enige teleurstelling over de kloof tussen ons en de familie. Hun waardering voor onze toewijding en zorg groeide weliswaar met de tijd. En waar we voor de een relatieve buitenstaanders waren ontwikkelden we met enkele anderen uitzonderlijke vriendschappen. We realiseerden ons na verloop van tijd dat dit misschien wel het hoogst haalbare was, wat de suggestie van een familieband is en blijft kunstmatig en neigt naar kitsch.”

De vier hoofdstukken hebben een daar passende quote als ondertitel voor hetgeen in dat hoofdstuk besproken wordt.

Tijdens het afscheid van Astrid en Wim in een crematorium leest Mark een afscheidsbrief van zichzelf aan de gasten voor, evenals een afscheidsbrief die Dagmar mede namens Wout geschreven heeft. 

In één woord: Prachtig!

In de epiloog kun je over wat meer achtergronden over adoptie lezen.  Bovendien lees je hier hoe het met alle vier de kinderen verder is gegaan in hun leven. 

Het is een mooie afsluiting van een indrukwekkend uit het leven gegrepen verhaal.

INKIJKEXEMPLAAR

Bekijk hier de indrukwekkende video van N.H. Nieuws op YouTube.com

De auteur:

Marcel van Deursen heeft gewerkt bij de reclassering, in het randgroepjongerenwerk, en bij de gemeente Opmeer. Na een cursus aan de schrijversvakschool te Amsterdam heeft hij zich toegelegd op schrijven. 'De Wende' is zijn debuut.

Lees meer over Marcel van Deursen op zijn website.

NB 

De gehele opbrengst van dit boek gaat naar de Hersenstichting. 

De Wende koopt u daarom bij voorkeur op de website van de auteur

Andere verkooppunten zijn: 

Libris, bol.com, Bruna.nl, BookSpot

Boekgegevens:

Titel: De Wende

Auteur: Marcel van Deursen

Genre: waargebeurde verhalen

Uitgave: paperback, 366 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij Lineke Eerdmans, februari 2022

ISBN: 9789492329288

Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar

(bron info: Uitgeverij Lineke Eerdmans)

Vandaag in de schijnwerpers: 'Lucht' geschreven door Eveline van de Putte

 De laatste dagen van een moeder

Lucht

In Lucht vertelt Eveline van de Putte het ontroerende verhaal over de laatste weken met haar moeder. In een kleine kamer van het verpleeghuis brengen moeder en dochter die samen door. Ze voeren korte gesprekken. De moeder wordt plotseling blind, de dochter blijft fijnzinnig observeren: de wandelaars in de binnentuin, de trouwe, jonge meeuw Dik, de verwarde ouderen: de grijze kinderen in het tehuis. 

Lucht is zowel een persoonlijke herinnering als een universeel verhaal over zorg, troost en veiligheid. Over vasthouden, loslaten, leven en sterven. En over de kleine dingen die in de laatste weken van een leven steeds belangrijker worden: een slok water, liefde en lucht…

“Een moeder is het land waar we vandaan komen. Dit bijzondere boek vertelt over het voorgoed verdwijnen van dat land.

De ervaringen van een dochter die haar moed er verliest.

Ontroerend!”

 – Rodaan Al Galidi, auteur

De auteur:

Eveline van de Putte (1966) groeide op in het rustige Zeeland, maar trok al gauw de wijde wereld in: reizen en andere culturen ontdekken zijn nog altijd haar passie. 

Behalve auteur is Eveline ook fotograaf en trainer. Veel van haar werk richt zich op mensenrechten en empowerment. Ze gebruikt kunst om onbekende groepen stem en gezicht te geven. Dat doet ze als spreker op congressen en hogescholen, door foto-exposities maar ook met de Tour d’Amour, een interactieve voorstelling over seksuele- en genderdiversiteit, waarmee Van de Putte met andere sprekers en muzikale entr’acts sinds 2014 langs organisaties voor onderwijs, zorg, welzijn en cultuur reist. Met deze Tour zetten zij de levensverhalen van LHBT-ouderen in de spotlight. Inmiddels is het programma ruim 200 keer uitgevoerd (mei 2022).

Lees meer over Eveline en haar werk op haar auteurspagina bij Uitgeverij de Brouwerij.

Neem ook een kijkje op haar mooie website.

Lucht koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

website Uitgeverij de Brouwerij

Libris

BookSpot

Standaard Boekhandel

Bruna.nl

Boekgegevens: 

Titel: Lucht
Auteur: Eveline van de Putte

Genre: waargebeurd, autobiografisch, literaire non-fictie

Uitgave: paperback met flappen, 234 pagina’s

Uitgever: Uitgeverij de Brouwerij, april 2022

ISBN: 9789083114569

NUR: 402

Met dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

(bron info: Uitgeverij de Brouwerij)

Vandaag in de schijnwerpers: 'Ik was het duivelskind', geschreven door Angel van der Vecht & Maria Genova

 Het vervolg op de bestseller Het duivelskind

Ik was het duivelskind

Dit boek is het langverwachte en niet minder heftige vervolg op Het duivelskind, de bestseller met het levensverhaal van Angel. Over foute ouders en falende jeugdzorg. 

Iedere lezer huilde op een andere pagina. Nu verschijnt het vervolg.

 

Angel is een meisje dat van jongs af aan misbruikt en mishandeld wordt door haar ouders. De psychische en lichamelijke gevolgen zijn enorm. Jarenlang worstelt Angel met een groot trauma en met de zelf opgelegde plicht om te zwijgen. Van hulpverleners krijgt ze te horen dat er niets te doen is tegen haar slapeloosheid en gruwelijke nachtmerries met flashbacks naar haar jeugd.

‘Mijn ouders zeiden dat ik slecht zou zijn; er zou nooit iemand van me houden. Ik geloofde dit onvoorwaardelijk, want als je je ouders niet kunt vertrouwen, wie dan wel? Mijn vader mishandelde me waar anderen bij waren. Geen enkele volwassene greep ooit in. Het versterkte mijn gevoel dat ik een duivelskind was.’ 

Angels ervaringen met misbruik en geestelijke vernedering zijn helaas voor veel vrouwen herkenbaar. Angel beschrijft schrijnende voorbeelden de machteloosheid van de hulpverlening. Politieagenten helpen als ze haar radeloos en verward op straat vinden. Buren denken dat ze een crimineel is. Want waarom staat er zo vaak een politieauto voor de deur? Wanneer er een hulpverlener verschijnt die haar werkelijk wil helpen, keert de vechtlust in Angel terug. Met veel doorzettingsvermogen doet ze dingen waar ze vroeger bang voor was. Beetje bij beetje groeit haar zelfvertrouwen. Grappige en intens trieste momenten wisselen elkaar af in dit boek dat ontroert en inspireert. 

Karin Bloemen, zelf slachtoffer van misbruik, schreef het voorwoord. 

Angel van der Vecht (1970) heeft een veelgelezen blog en verzorgt presentaties voor diverse maatschappelijke organisaties. Ze schreef dit boek met medewerking van schrijfster en onderzoekjournalist Maria Genova (1973).

INKIJKEXEMPLAAR

Ik was het duivelskind koopt u bij (de webshop van) uw lokale boekhandel of:

bol.com

Bruna.nl

BookSpot

Libris

Standaard Boekhandel

Boekgegevens:

Titel: Ik was het duivelskind

Auteurs: Angel van der Vecht & Maria Genova

Genre: biografieën, waargebeurd

Uitgave: paperback, 240 pagina’s

Uitgever: Just Publishers, april 2021

ISBN: 9789089759597

ISBN: 9789089756046 (eBook)

NUR: 402

Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

Ik las 'De reizen van Ólafur Egilsson': jubileumboek ter gelegenheid van het 12½-jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.

Een 17e-eeuwse IJslander ontvoerd door moslimpiraten.

De reizen van Ólafur Egilsson

In de zomer van 1627 plunderden Barbarijse zeerovers uit Noord-Afrika de zuidkust van IJsland. 

Bijna vierhonderd gevangenen werden weggevoerd in slavernij. Onder de gevangenen was eerwaarde Ólafur Egilsson (geboren in 1564), een lutherse dominee van begin zestig. Dit boek is het verslag van zijn ervaringen.

Met een voorwoord van Prof. dr. Hans Renes, historisch-geograaf.

De Reizen van Ólafur Egilsson, dat op IJsland bekendstaat als Reisubok Séra Ólafs Egilssonar, is al sinds zijn ontstaan in de zeventiende eeuw een klassieker in de wereldliteratuur. Toch werd het in 2008 pas voor het eerst vertaald naar het Engels en verschijnt medio juli 2019 ook de Nederlandse vertaling van Joris van Os.

Het Reisubok (De Reizen) is historisch gezien een belangrijke tekst. Het is een van de vroegste reisboeken van een noordelijke, post-reformatorische Europese schrijver die zowel de islamitische als de christelijke beschaving in de zeventiende eeuw beschrijft. Daarnaast vertelt het een indringend en opmerkelijk persoonlijk verhaal.

Het zal sommige lezers misschien verbazen dat islamitische kapers, opererend vanuit Noord-Afrikaanse havens aan de Middellandse Zee, zich zo ver noordelijk waagden als IJsland, maar in de zeventiende eeuw waren ze op het toppunt van hun macht. In door roeiers aangedreven galeien vielen ze al sinds de middeleeuwen schepen en kustplaatsen aan. Daarbij werden buitgemaakte gevangenen als slaaf verkocht of tegen hoge losprijzen vastgezet. Tegen de zeventiende eeuw hadden ze van Europeanen geleerd hoe ze zeilschepen moesten bouwen en bevaren, wat langeafstandsexpedities zoals die naar IJsland mogelijk maakte. Deze expedities waren de Tyrkjarániδ, de Turkse Plundertochten, zoals ze toentertijd genoemd werden. Zeventiende-eeuwse IJslanders gebruikten 'Turken' als een algemene benaming voor moslims, en niet voor inwoners van het land dat we nu als Turkije beschouwen. De rooftochten van Barbarijse zeerovers worden tot op de dag van vandaag de Turkse Plundertochten genoemd.

Tijdens de Tyrkjarániδ, in de zomer van 1627, plunderden kapers uit Algiers en Salé (in Marokko) de oostelijke en zuidelijke kusten van IJsland, evenals de Westmaneilanden voor de zuidkust. Tijdens die plundertocht werden tientallen mensen gedood, en mogelijk vierhonderd mensen gevangengenomen om ze in Noord-Afrika als slaven te verkopen. Dominee Ólafur, zijn vrouw en hun kinderen behoorden tot de gevangenen op de Westmaneilanden.

Het Reisubok vertelt het verhaal van de plundertocht, maar nog veel meer. Dominee Ólafur wist het namelijk met zijn ontvoerders op een akkoordje te gooien. Er werd een losgeldbedrag afgesproken om zijn familie vrij te kopen. Vervolgens reisde hij in zijn eentje van Noord-Afrika naar Denemarken in een poging het geld bijeen te brengen.

Mijn leeservaring:

De illustraties die in het boek zijn opgenomen zijn een goede aanvulling op hetgeen geschreven is. Op deze manier ga je helemaal mee terug in de tijd. Ook de voetnoten zijn zeker de moeite waard om te lezen. Het is achtergrondinformatie die je zeker niet moet missen!

Je leest over slaven, piraten, koningshuizen en de rauwheid van de tijd waarin het boek geschreven werd.

Nederland en de Nederlanders hebben een grote rol gespeeld in de beschreven gebeurtenissen. Zo schrijft Ólafur Egilsson in 1628:

"Wat de mensen in Nederland betreft, die zijn in alle opzichten anders dan alle andere. Ze zijn humaan en welwillend, met name de zeelieden. De vrouwen zijn nergens zo mooi als daar, en je kunt wel zeggen dat ze uitermate aantrekkelijk zijn."

Behalve dat de Nederlandse zeelieden humaan en welwillend zijn naar de mening van Egilsson, vond de legendarische aanval van de Barbarijse zeerovers op de IJslandse kust en de Westmaneileanden waarschijnlijk plaats onder leiding van Nederlandse piraten. De Nederlanders hadden indertijd geleerd om Europese vierkant getuigde zeilschepen te bouwen en te besturen. 

Zonder de Nederlanders zouden de aanvallen op  IJsland nooit hebben plaatsgevonden.

Er wordt ook een heel hoofdstuk gewijd aan Nederland met als titel:

'Over wat ik in Nederland meemaakte, over dat land en zijn plaatsen.'

Ólafur Egilsson vergist zich in dit boek vaker in de locatie op zee waar hij zich naar zijn mening bevindt, maar hij heeft dan ook geen Google ter beschikking en moet het vaak op de gok doen. 

Het is geen hoogstaande literatuur, maar hij heeft zijn ervaringen opgeschreven met de beste bedoelingen. Dit maakt het door de eenvoudige schrijfstijl en de vertaling ervan tot een boek dat voor de meeste Nederlanders een groot geheim openbaart. 

Ik heb De reizen van Ólafur Egilsson graag gelezen; het is een leeservaring die ik niet had willen missen.

LEES HIER DE EERSTE BLADZIJDEN

De reizen van Ólafur Egilsson koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

webwinkel Brainbooks

bol.com

Bruna.nl

BookSpot

Libris

AKO

Standaard Boekhandel

Boekgegevens

Titel: De reizen van Ólafur Egilsson

Originele titel: The travels of referend Ólafur Egilsson

Vertaald door: Joris van Os

Genre: literaire non-fictie, waargebeurd

Uitgave: Geïllustreerd, gebonden in hardcover, kapitaalbandjes en leeslint, 176 pagina's

Uitgever:  Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks, juli 2019

ISBN: 978 90 78905 09 7

NUR: 402

Jubileumboek ter gelegenheid van het 12½-jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.

Met dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.