dinsdag 27 januari 2015

Ik las: 'K, en nu verder' van Louise Hompe



K, en nu verder

Auteur: Louise Hompe
Genre: Literaire non-fictie
Uitgave: paperback, 120 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Nobelman, oktober 2014
ISBN: 978 94 91737 08 4
Ook als Ebook verkrijgbaar


In K, en nu verder zien we een levenslustige vrouw die alles in haar omgeving als een avontuur beschouwt of het nu haar partner, vrienden of behandelaars betreft, zelfs als ze getroffen wordt door uitgezaaide borstkanker. Louise Hompe voert de lezer mee van de eerste ziekenhuismaaltijd tot de kleine reisjes die ze zichzelf steeds in het vooruitzicht stelt. Met een flinke dosis humor kijkt ze als door een vergrootglas naar haar nieuwe leven.
Eindelijk vrij van behandelingen regelt ze haar eigen ‘herstel en balans’ programma in Spanje. Ze durft zelfs weer te dromen van een reis naar New York. Haar overleving heeft veel weg van een survivaltocht op de Orinoco.

Ik mocht een papieren exemplaar lezen en dit is wat ik er van vond.

Ik heb dit boek graag gelezen. Het is een indrukwekkend verslag van de beleving van een vrouw die borstkanker heeft. Het deed me meer dan ik aanvankelijk dacht dat het zou doen.
Maar als iemand die ook borstkanker-patiënt is herkende ik heel veel dingen die ik zelf ook onderging of nog onderga.
Het is een heerlijk, positief verhaal met soms letterlijk de woorden die ik ook gebruik(te);
'Wat 'heerlijk' dat ik nú kanker heb en niet dertig jaar geleden'. Prachtig om dit te lezen.
Ook 'Ik heb tenminste niet gewacht tot mijn pensioen om van het leven te genieten, dat is een geruststellende gedachte.' en 'Af en toe ben ik moe van het weerbaar zijn en zit dan stilletjes te janken.'

Heel toepasselijk is in dit boek na het overlijden van een vriendin, een gedicht gebruikt van M. Visalis, Sub Finem (de laatste woorden):

'En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten –
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen – en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.'

K, en nu verder heeft op de een of andere manier voor mijzelf gezorgd voor een stuk geruststelling, door de herkenbaarheid van het verhaal. Een mooi, positief, hoopgevend en reëel verhaal.

Kanker is een diagnose voor het leven, het gevaar is niet geweken als de behandelingen achter de rug zijn. Op een gegeven moment was de vraag wanneer het boek zou ophouden, maar Louise wilde er ook graag een punt achter zetten. Zo staan twee jaar van haar leven met kanker in het boek beschreven.

Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren.
Over de auteur:

Louise Hompe (Enschede 1954) verhuisde op haar achtste naar Nijmegen waar ze na de middelbare school (Atheneum) studeerde. Sinds 1985 werkt ze in het onderwijs; een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van jongeren ziet ze als haar levenstaak. Innoveren en ontwikkelen is haar tweede natuur. Zo werkte ze met Europese partners aan vele projecten op het gebied van scholing en ontwikkeling. Sinds 2008 werkt ze als opleidingsmanager bij Alfa-college in Groningen.

Hompe heeft Indische roots, haar vader was een Indo en ging na zijn kostschooltijd op Java in Nederland studeren waar hij haar moeder ontmoette. Samen werkten ze van 1945 tot 1950 in het afgelegen Noord- en Midden-Celebes (Sulawesi). De avontuurlijk geest van haar ouders heeft ze geërfd. Ze is reislustig en bovenmatig nieuwsgierig naar de mens en zijn omgeving in alle uithoeken van de wereld.

Naast haar interesse voor Friese paarden (ze is inspecteur van het Fries Paarden Stamboek) en Flamenco (zang en dans bij flamencogroep Rosario) is schrijven haar passie. In 2010 debuteerde ze met de Indische familiekroniek Uitgestelde huwelijksnacht, waarin ze vier generaties Hompe-Welter beschrijft, van 1890 tot 2008.

Vlak daarna kreeg ze borstkanker.