donderdag 26 maart 2015

Recensie: 'Een eigen eiland' van Esther J. Ending


Een eigen eiland Een groots verhaal over opgroeien, eenzaamheid, obsessie en verslaving op het eiland dat tot ieders verbeelding spreekt: Ibiza

'I have little left in myself - I must have you' – Charlotte Brontë

Van de achterflap:

Ibiza, de jaren tachtig. Mariannes vader zit een gevangenisstraf uit en met haar hippiemoeder heeft ze een moeizaam contact. Als ze op een regenachtige middag motorpech heeft, krijgt ze een lift van twee leden van de gevreesde en gehate Guardia Civil. Marianne is sterk onder de indruk van een van hen. Terwijl haar vaders villa wordt ontmanteld en haar moeder steeds onredelijker wordt, neemt haar fascinatie obsessieve vormen aan. In een waas van alcohol en drugs dreigt ze niet alleen zichzelf, maar ook de mensen in haar omgeving naar de rand van de afgrond te jagen.

Een roman over obsessie en de zoektocht naar ouderlijke liefde, een thuis, een vaderland. Met op de achtergrond het eiland, zoals alleen zij het kennen die daar zijn geboren of er lange tijd hebben gewoond - het échte, bizarre, wonderschone, levensgevaarlijke Ibiza.

Ik las een ongecorrigeerd vooruitexemplaar en dit is mijn mening:

De volgende woorden schreef ik in mijn aantekeningenboekje tijdens het lezen; schoonheid, verbazing, kracht, ontroerd, menselijk, zoveel emotie, eenzaam, hoopvol, prachtig eind.
Dat geeft een klein beetje een indruk over mijn leeservaring. Dit boek deed me heel wat!

Op een aantal passages zat ik met dichtgeknepen keel van ontroering te lezen over de emoties die door de hoofdpersoon heen razen tijdens deze zeven maanden van haar leven op Ibiza.
Soms wilde ik Marianne bij de hand nemen of omarmen, om haar daarna weer een keer wakker te schudden en tegen haar roepen: 'denk even na!'

Tijdens haar jeugd heeft ze enorm genoten van het leven op de Engelse privéschool;
'Hoewel ze zich te jong voelde om al getroffen te worden door nostalgie, kon ze zich soms nauwelijks voorstellen dat het leven ooit weer zo goed zou zijn als toen.'

Zowel haar vader als haar moeder laten haar in haar ogen alleen. Alleen op het eiland en alleen in haar verdriet. Alleen om op te groeien. Helemaal alleen.
'Hij was een slechte vader, ja. Ik ben het met je eens, mam, maar waarom maakt jou dat zo blij? Waarom maakt jou dat niet verdrietig? Dat begrijp ik dus niet.'

Marianne gaat door een diep dal wanneer ze aangehouden wordt door de Guardia Civil. Ze denkt nu zelfs haar zelfrespect te zullen verliezen. En weer staat ze alleen.

'Een eigen eiland' is een prachtig verhaal, het zit meesterlijk in elkaar en laat een mens zien zoals hij kan zijn wanneer eenzaamheid een grote rol speelt.
Ik was geweldig blij met het slot.

Het vooruitexemplaar heb ik enorm graag gelezen en waardeer het met 5/5 sterren.

Over de auteur:

Esther J. Ending (1972) groeide op op het Spaanse eiland Ibiza, en woont sinds 1994 in Nederland. In 2004 debuteerde ze met haar roman Na Valentijn, waarvoor ze de Debutantenprijs ontving. In 2012 verscheen bij uitgeverij Prometheus haar tweede roman, Stille mensen.

Boekgegevens:
Een eigen eiland
Auteur: Esther J. Ending
Genre: roman
Uitgave: paperback, 320 pagina's
Uitgever: Lebowski Publishers, Het boek is nu te koop (maart 2015)
ISBN: 978 90 48824 11 3
NUR: 301

4 opmerkingen:

  1. Nieuwsgierig makende recensie, Mieke.....dit boek spreekt mij aan en heb het op mijn 'nog te wensen lijstje' gezet. xxx

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een reactie achter. Dat waardeer ik. Ik zal zo snel mogelijk op de vraag of opmerking reageren. Bij voorbaat mijn dank.