woensdag 18 maart 2015

Een update...

Op 10 maart plaatste ik het volgende bericht:

'Zoals jullie misschien weten heb ik behalve dit blog nog een plaats waar ik mijn recensies plaats. Dat is mijn website www.miekeschepens.nl.
Nu is het zo dat ik sinds geruime tijd niet meer in de gelegenheid ben geweest om ook deze website up-to-date te houden en daarom stop ik binnenkort met www.miekeschepens.nl.

Ik zag dat een aantal (25 maar liefst) recensies op mijn blog-pagina 'recensies' een link hebben naar deze website en dat moet dan natuurlijk ook veranderen. Een gevolg hiervan is dat ik de recensies nu ga plaatsen op mijn blog, zodat ik de goede link kan gebruiken.
Hierdoor zullen jullie nu meer recensies dan alleen recensies van 'nieuwe' boeken.


De 'oude' recensies kenmerken zich door het ontbreken van de tag 'recensies 2015' onder aan de blog. 
Iedere dag zal ik er een aantal plaatsen, afgewisseld met 'nieuwe' recensies natuurlijk!'

Gisteren heb ik de laatste recensies overgezet naar dit blog (pagina 'recensies') en kan ik met een gerust hart de website sluiten.
Dank voor jullie geduld.
Een warme groet en veel leesplezier.

Mieke

Recensie: 'Haysa' van Hens van Wingerden

Haysa

Samenvatting:

De lage landen, 5000 jaar geleden. Een jagersstam trekt langzaam naar het noorden. Haysa verliest op jonge leeftijd haar moeder en raakt enkele seizoenen later gehandicapt, waardoor haar mobiliteit ernstig wordt beperkt. De spanningen nemen toe. Vanuit verschillende hoeken loert gevaar. Haysa probeert de moeilijkheden die op haar pad komen te overwinnen, met haar wilskracht en intelligentie als enige hulpmiddelen. Haysa is een prachtig prehistorisch epos, maar ook een verhaal over opoffering en verraad, liefde en haat, leiderschap en loyaliteit, keuzes en verantwoordelijkheid. Alle menselijke emoties en drijfveren, die tijdloos zijn, komen in de roman terug.

Mijn mening:

'Haysa' prikkelt je nieuwsgierigheid naar de historie en handelt bovendien over alle emoties in het leven van een mens, ook in de tegenwoordige tijd. Liefde, haat, vrede, oorlog, afgunst en bovenal nieuwsgierigheid.
Ook wanneer je geen liefhebber bent van historische romans, zul je van dit boek kunnen genieten. Vanaf de eerste bladzijden merk je dat er veel onderzoek gedaan moet zijn door de auteur om dit verhaal te kunnen schrijven. De personages zijn heel overtuigend neergezet.
Het is een mooi, spannend verhaal dat helemaal klopt. Er zijn geen losse eindjes te bekennen, alle vragen die je tijdens het lezen zou kunnen krijgen worden beantwoord in dit boek. Zelfs het einde is een mooie terugblik naar de proloog. Op de bladzijde voor het nawoord werd de enige vraag waar ik nog geen antwoord op gevonden had, beantwoord.
Geen boek om even tussendoor te lezen. Neem er gerust de tijd voor, ik heb dat bewust gedaan.
Ik heb er van genoten en vind het een geweldig debuut van deze auteur!
Het heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar een eventueel vervolg dat ik zeker zou lezen. Hoe gaat het verder met deze stammen en blijven ze samen??

Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren.
Dit boek las ik voor Schrijverspunt.nl

Over de auteur:

Hens van Wingerden (1963) is in zijn werk als arbeids- en organisatiepsycholoog gefascineerd door menselijk handelen. Inzicht in drijfveren waarom mensen dingen doen altijd helpt immers de hedendaagse realiteit te doorgronden.
Hens van Wingerden over zichzelf:
"Al mijn hele leven ben ik gefascineerd door de prehistorie. Een lang vervlogen tijd, niet beschreven door de geschiedenis, maar des te prikkelender voor de fantasie. Daarnaast ben ik door mijn achtergrond als psycholoog altijd geïntrigeerd door menselijk handelen; waarom doen mensen zoals ze doen? Welke drijfveren zitten er achter? In de lang gekoesterde wens een boek te schrijven heb ik deze twee passies nu met elkaar verenigd in mijn debuutroman Haysa."

Boekgegevens:
Haysa
Auteur: Hens van Wingerden
Genre: historische roman
Uitgave: paperback, 308 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Boekscout.nl, 2013
ISBN: 978 94 022 0412 4

Recensie: 'Meester Mitraillette' van Jan Vantoortelboom

Meester Mitraillette

Over het boek:

Een jonge schoolmeester belandt tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven omdat hij in zijn dorp getuige is geweest van zaken die het daglicht niet kunnen velen. Als hij deserteert om zijn geliefde te zoeken wordt hij veroordeeld tot het vuurpeloton. Wat heeft Marcus Verschoppen er mee te maken?En zijn moeder ?
Jan Vantoortelboom beschrijft met zijn haarfijne pen hoe een jongen opgroeit en in zijn jeugd beschadigd raakt door een noodlottige gebeurtenis. Hij laat zien hoe schuldgevoelens een leven kunnen ontwrichten.

Mijn mening:

Wat hierboven over heb boek geschreven is, zegt echt niet genoeg.
Het verhaal is op een manier geschreven, waardoor je jezelf tijdens het lezen op je gemak voelt.
Het voelt aan of het in je eigen omgeving gebeurd is. Heel vertrouwd allemaal, kijkend in
een wereld waar nog niet alles vernield is door de snelheid van vandaag.

Jan Vantoortelboom schrijft heel beschouwend, je voelt, ziet en proeft wat er geschreven staat.
Je bent als het ware aanwezig in het verhaal, een toeschouwer.

Na de geboorte van zijn broertje:
'Toen mijn vader eindelijk naar boven kwam, zag ik dat alles goed was. Zijn ogen fonkelden.
Hij stak zijn hand naar me uit en trok me tegen zich aan....Vandaag was een blije dag.'
Het gaat over goed en kwaad, liefde en haat en alles wat de mens eigen is.
Een goede afwisseling tussen momenten tijdens jeugd van de hoofdpersoon terwijl hij nog thuis woont en later wanneer hij meester in het dorp is. Het voelt heel vanzelfsprekend.
Niet alleen de omgeving, maar vooral de gevoelens van de hoofdpersoon zijn heel mooi beschreven.
Het is heel ontroerend om te lezen hoe de auteur de jeugd van de hoofdpersoon neerzet.
Een gelukkige jeugd, met de dingen waar een jongere en later een jong volwassene mee bezig was, toentertijd. Een jeugd en gevoel van gerustheid, waarvan hij steeds de angst heeft om deze te verliezen.
'Dat moment, met zijn vieren samen in de keuken, met de kleine raampjes beslagen door de damp van eten dat voor de tweede keer werd opgewarmd en de geur van de kruidenbossen die aan touwtjes gebonden ondersteboven aan de kasknoppen bungelden: met een blije, ontspannen vader en moer ( het rode lintje met de gaatjes rond haar paardenstaart) vergat ik nooit meer.'

Wat er in zijn jeugd gebeurd is heeft een grote impact gehad op zijn leven, een leven dat ook niet lang duurt. Zijn angst en schuldgevoelens over dingen die hij zichzelf verwijt, zijn de oorzaak van de handelingen die tot zijn overlijden leiden. Door het verlies van vertrouwen in het leven.
'Ik ben niet bang. Ik heb mijn best gedaan.'


Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren

Over de auteur:

Jan Vantoortelboom (1975) geboren in Torhout, West-Vlaanderen (België) woont en werkt in Ossenisse, Zeeuws-Vlaanderen (Nederland).

In 2011 debuteerde hij met de bekroonde roman De verzonken jongen.
Het boek won De Bronzen Uil 2011, de Prijs Letterkunde West-Vlaanderen 2012, en stond op de shortlist voor de Zeeuwse Boekenprijs 2011.
Zijn tweede roman, Meester Mitraillette, verscheen in februari 2014 bij uitgeverij Atlas Contact.
Momenteel werkt hij aan De man die haast had.

Ik verwijs je naar een overzicht door Literatuur in Zeeland waar je o.a. een interview met
Jan kunt zien en een fragment uit het boek.

De vier boekverkopers die iedere maand in de uitzending van
hun vier favoriete boeken bekendmaken, verkozen 'Meester Mitraillette', tot beste boek van de maand februari 2014. http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/310125


Boekgegevens:
Meester Mitraillette
Auteur: Jan Vantoortelboom
Genre: roman
Uitgave: paperback, 272 pagina's
Uitgever: Atlas Contact, februari 2014
ISBN: 978 90 254 3731 2


(Deze recensie is van 5 maart 2014)

dinsdag 17 maart 2015

Recensie: 'Het reservaat' van Liselotte Stavorinus

Het reservaat

Over het verhaal:

Geld maakt niet gelukkig
Jessica Dudock verhuist met haar man en hun drie kinderen van Curaçao weer terug naar Nederland. Ze komen terecht in de kille leefomgeving van een chique dorp, gekscherend ook wel Het Reservaat genoemd. Gelukkig neemt Amanda Voorbach, de flamboyante echtgenote van de bekende televisieproducent Marcus Voorbach, Jessica onder haar hoede. Ze introduceert Jessica bij haar hechte vriendengroep en leert haar de gebruiken en regels van het reservaat. Jessica begint zich eindelijk thuis te voelen en bloeit op. Maar na verloop van tijd blijken de relaties binnen de vriendengroep gecompliceerd te zijn. Niets is wat het lijkt en Jessica raakt verwikkeld in een web van list en bedrog.

Wat ik er van vond:

Toen ik de laatste bladzijde gelezen had, begreep ik des te meer wat in de proloog beschreven werd. Het hele verhaal komt uiteindelijk daar weer terug.
In heb begin vond ik het niet heel erg boeien, maar ik was wel nieuwsgierig naar het wel en wee van deze hoofdpersoon. Hoe het haar zou vergaan in dat chique dorp.
De auteur schrijft zonder poespas, wat heel een heel fijne schrijfstijl tot gevolg heeft.
Je leest gewoon door en vindt het jammer dat je op moet houden, omdat je moet gaan koken of iets anders.

Het verhaal hield me vast.
Het is een verhaal dat zelfs een geroutineerd thriller-lezer op het eind nog even verbaasd doet staan. Dat was niet wat je verwacht had, maar het klopt helemaal, geen onverklaarbare dingen. Dat zul je waarderen.
Hoe verder je in het verhaal zit, des te vaker je even de adem inhoudt wanneer de psychologische spanning opgebouwd wordt.
'Ik dacht aan de vreemde blik in Liesbeths ogen en huiverde even.'
Jessica verandert terwijl ze in het Reservaat woont, vindt ze zelf.
'Waar was ik mee bezig? Sinds ik hier woonde was alles anders. Ik deed en voelde dingen die ik voorheen nooit van mezelf had verwacht. Het Reservaat had mijn persoonlijkheid veranderd leek het wel, en ik herkende mezelf niet meer.'

Je zult zien dat je zelfs mee gaat leven met de hoofdpersoon en niet heel boos kunt worden om wat er uiteindelijk gebeurt.
'Mijn handen tilden te veel om de sleutel in het contact te krijgen en ik probeerde te vergeten wat ik net had gehoord. Want ergens, tussen de regels van dit vreemde verhaal door, was een waarheid verborgen die ik niet wilde ontdekken.'

Een heel goed eind en een geweldig debuut van deze auteur.
Ik wil zeker meer van Liselotte Stavorinus gaan lezen.

Ik waardeer dit boek met 4/5 sterren.
Over de auteur:

De Crime Compagnie schrijft:
Liselotte Stavorinus (1967) studeerde Nederlandse Taal-en Letterkunde en Culturele Studies aan de Universiteit van Amsterdam. Na het afronden van haar studie werkte ze als tekstschrijver en communicatie-adviseur. Ze woont in Blaricum, is getrouwd en heeft een dochter en een zoon. 'Het Reservaat' is haar debuut.

Boekgegevens:
Het reservaat
Auteur: Liselotte Stavorinus
Genre: thriller (Gooise thriller)
Uitgave: paperback, 368 pagina's
Uitgever: De Crime Compagnie, 2013
ISBN: 978 94 6109 099 7


(Deze recensie schreef ik 16 februari 2014)

Recensie: 'Alea' van Ria Schopman

Alea

Over het verhaal:
Als Odiel na haar moeder en broer ook nog haar vader verliest, besluit ze haar jachtig bestaan te verruilen voor een periode van bezinning op een dunbevolkt Schots eiland. Zij hoopt dat de stilte haar zal helpen de inzichten waar ze naar op zoek is te vinden. Haar vlucht neemt een verrassende wending als zij daar de verhalen hoort over Alea, een meisje dat al jarenlang door haar moeder opgesloten zou zijn. De dorpelingen zijn er van overtuigd dat Alea alleen in haar moeders hoofd bestaat. Vastbesloten gaat Odiel echter op onderzoek uit. Dan blijkt dat voor mensen die het verleden niet kunnen laten rusten, op dit eiland het gevaar voortdurend op de loer ligt.

Mijn mening:
Een heel mooi gekozen titel: Alea. Behalve dat het de naam van een van de hoofdpersonen is, is het onderdeel van een zegswijze: 'Alea iacta est'. Dit is een Latijnse zegswijze en betekent de teerling is geworpen (een teerling is een dobbelsteen). Tijdens het lezen zul je deze keuze zeker kunnen waarderen.

Het is een aangrijpend verhaal over Odiel, die op een punt in haar leven komt waar verandering nodig is. Behalve dat ze moeite heeft met de verwerking van het verlies van haar overleden ouders en broer valt het haar heel zwaar om te leven, gewoon om het leven zelf.

In dit boek is door de auteur heel goed vastgelegd dat er meer is tussen hemel en aarde. Ook de manier van naar het leven kijken kan op verschillende manieren gebeuren. Wanneer je eenmaal op een andere manier naar iets of iemand gaat kijken, kan dat grote gevolgen hebben voor de manier waarop je naar het leven kijkt.
De spiritualiteit waar je mee wordt geconfronteerd heb ik zeker gewaardeerd, evenals de zin voor avontuur die ook aan bod komt. Niet iedereen neemt de stap, die Odiel genomen heeft. Een gevoel van spanning is steeds aanwezig in het verhaal. Knap gedaan.

Het is een heel sterk debuut van Ria Schopman.

Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren

Over de auteur:
Ria Schopman (1961) werkte eind jaren tachtig in Spanje en Mexico als Manager Entertainment voor Spaanse hotelketens. Zij bedacht en produceerde thema-avonden, waarbij ze zelf de presentatie voor haar rekening nam. Een droevige persoonlijke gebeurtenis deed echter een nieuw verhaal ontwaken en resulteerde in haar debuutroman: Alea. Ria is getrouwd en woont met haar man en zoon in Den Haag. Naast lezen en schrijven, is zwemmen met wilde dolfijnen haar grote passie. See more at:
http://www.uitgeverijdebrouwerij.nl/alea/ Hier kun je de prachtige trailer bekijken
Kijk op haar website voor meer informatie http://www.riaschopman.nl

Boekgegevens Alea:
Auteur: Ria Schopman
Genre: roman
Uitgave: paperback, 194 pagina's
Uitgever: Brainbooks Uitgeverij de Brouwerij, maart 2014
ISBN: 978 90 78905 7 21


(Deze recensie schreef ik op 3 april 2014)

maandag 16 maart 2015

Recensie: 'De getrouwde monnik' van Arie de Ruiter

De getrouwde monnik

Auteur: Arie de Ruiter
Genre: historische roman
Uitgave: paperback, 290 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Aspekt
ISBN13: 978 946 1532 41 1

Ik las de tweede, herziene druk 2012

Van de achterflap:

'Wat doe je, als je als jonge monnik heel bewust voor het celibatair, geestelijk leven hebt gekozen en je wordt verliefd op de aantrekkelijke Beatrijs. Je komt voor een onmogelijk dilemma te staan.
Dit overkomt Norbert, een jonge geestelijke die in het midden van de 14de eeuw leeft. Hij wordt voor een half jaar verbannen uit het klooster en krijgt de opdracht om kennis te maken met het burgerlijk leven. Vervolgens moet hij besluiten welke richting hij wil gaan.'

Wat ik er van vond:
Een proloog die maakte dat ik bij het lezen dacht dat ik met een heel vervelende hoofdpersoon te maken zou krijgen. Niets bleek minder waar te zijn. Hartverwarmend en nieuwsgierig is deze Norbert.

Het is duidelijk dat de auteur zeer gedegen te werk is gegaan om informatie uit de middeleeuwen te verzamelen om op deze manier een geloofwaardig boek neer te zetten.
Nadat je dit boek gelezen hebt, kun je met zekerheid zeggen dat je een heleboel hebt bijgeleerd over de middeleeuwen.

De auteur weet je meteen mee op reis te nemen naar de middeleeuwen.
Na nog maar een paar bladzijden gelezen te hebben, kijk je verbaasd rond in deze periode terwijl je veel herkenbare dingen tegenkomt.
Zowel in de mensen als in de dingen die gebeuren, toen en ook nu.
De dubbele moraal die je vaak tegenkomt in de kerk en in de politiek.
Je leest over afgunst, zelfgenoegzaamheid, vooroordelen, winstbejag. Maar ook over liefde, vertrouwen in elkaars kunnen, vertrouwen op elkaars hulp en kennis delen met elkaar.
Geloof en bijgeloof is van alle tijden.
Een boek, onderverdeeld in niet te lange hoofdstukken. Steeds kom je nieuwe verhalen tegen in het boek, die er op een goede manier ingeschreven zijn. Je leert de hoofdpersonen kennen en waarderen. Het boek geeft goed weer hoe onze maatschappij zoals hij nu is, tot stand heeft kunnen komen.
Je zult de vaak humoristische manier van schrijven over bijzonder indrukwekkende gebeurtenissen waarderen. Ik heb daar van genoten. Ik heb veel van het boek glimlachend zitten lezen, bedenk ik me nu.
Bij het lezen van de epiloog had in ondanks hetgeen ik hiervoor schreef, tranen in mijn ogen van ontroering, zo mooi was het!
Een boek waarvan ik kan zeggen: Graag gelezen.

Ik waardeer dit boek met 4/5 sterren.

Over de auteur:

Arie de Ruiter werd in 1953 geboren in Giessen -Nieuwkerk, een dorp in de Alblasserwaard dat inmiddels in andere gemeenten is opgegaan.
In zijn jonge jaren kenmerkte hij zich als een avontuurlijke en reislustige jongeman. Zo woonde en werkte hij enige tijd in een kibboets in Israël, liftte van kust tot kust Canada over, en nam hij deel aan een overland-expeditie naar het hart van Afrika. Tussendoor had hij diverse -voornamelijk administratieve -baantjes.
Rond zijn dertigste pakte hij het studeren op.
Meer informatie over deze auteur kun je op zijn website vinden: http://www.boekarie.nl
Neem daar gerust een kijkje.


Een mooi interview met Arie: http://www.youtube.com/watch?v=pmrNY9maCEw over het schrijven en het tot stand komen van zijn boeken.

(deze recensie werd geschreven op 25 januari 2014)

Recensie: 'De vrouwenfluisteraar en 48 andere waargekleurde verhalen' van Theo van Rijn

De vrouwenfluisteraar en 48 andere waargekleurde verhalen
Auteur: Theo van Rijn
Uitgave: paperback, 136 pagina's
Uitgever: LetterRijn, Leidschendam
Verhalenbundel met 49 verhalen
ISBN: 978 94 918750 8 3

Over de auteur:
Theo van Rijn werd op 24 december 1956 geboren in Leidschendam. Hij is de achtste van negen kinderen. Al van jongs af aan bleek hij te lijden aan een totaal gebrek aan respect voor autoriteit.
‘Respect moet je verdienen door je gedrag en niet door de maatschappelijke positie die je bekleedt,’ was de vroegrijpe uitspraak die al op dertienjarige leeftijd uit zijn mond kon worden opgetekend. Die instelling zorgde ook voor een kortstondige carrière in het dagonderwijs. Toen hij vijftien jaar oud was, kwam deze tot een vroegtijdig einde. Zijn loopbaan in het avondonderwijs was ruimschoots succesvoller en reikte uiteindelijk tot de studie Nederlands Recht aan de Rijksuniversiteit in Leiden.
Schrijven deed hij jarenlang alleen als het strikt noodzakelijk was. Dat varieerde van boodschappenlijstjes tot bezwaarschriften. Een tijdlang was hij politiek actief voor de SP en bemande het Leidschendamse juridische spreekuur van die partij. Ook zat hij na de verkiezingen van 1994 enige tijd in de gemeenteraad van zijn woonplaats. Het duurde tot 2008 voordat het schrijven hem echt in zijn greep kreeg. Na zijn debuut met een verhaal in ‘Mooie kerst achter de duinen’ had Theo de smaak te pakken. Hij organiseerde verhalenwedstrijden en gaf de boeken in eigen beheer uit.
Daarnaast schreef hij gestaag door aan een eigen repertoire met korte, humoristische verhalen. Dat resulteerde in een tweetal bundels: Alle dagen zijn hetzelfde… behalve vandaag (2010) en Vissen zonder aas (2011). Theo is columnist bij volnieuws, recenseerde met enige regelmaat voor toneelblog.nl en is freelancer voor Noordwijk Exclusief. Daarnaast is hij eigenaar van uitgeverij LetterRijn.

De auteur ontpopt zich hier in 49 korte verhalen als een schep observator en dit zijn waarnemingen vaak aan met de nodige eigen verzinsels. De verhalen kenmerken zich door de droge humor en scherpzinnige woordgrapjes. Wat is werkelijkheid en waar begint de fantasie?
Dat blijft vaak een raadsel. Wel zeker is het dat de verhalen de lezer minstens achterlaten met een glimlach op het gezicht.

Mijn mening over deze bundel:
Dit is wat ik op Facebook schreef nadat ik het laatste verhaal uit de bundel gelezen had:
'Nog enorm aan het nagenieten van 'De vrouwenfluisteraar en 48 andere waargekleurde verhalen' van Theo van Rijn. Het zijn heel beeldend beschreven situaties, geweldig leuk om te lezen. Niet alleen maar om te lachen, maar je kunt lachen in alle vormen: glimlachen, grinniken, schaterlachen, bulderen van het lachen en zo meer.'

Een van de verhalen in de bundel, met als titel 'Zelfmoordenaar', brengt je in een paar regels van een gevoel van spanning, via even grinniken, en een gevoel van opluchting naar een gevoel van medelijden.
Je weet als lezer niet zeker wat wel en wat niet verzonnen is, maar het laat een bepaalde indruk achter over de auteur. Een prettige indruk, mag ik wel zeggen.

Prachtige zinnen, zoals: 'Het is zondagochtend en de voordeurbel laat weten nog intact te zijn. Ik ken dit soort onaangekondigde bezoekjes op de vroege morgen eigenlijk alleen maar van de verkondigers van het ware geloof.
Ik besluit het belletje van de Jehova's, want die zijn het volgens mij, mild te negeren.'

In enkele verhalen laat Theo de werkelijkheid doorschemeren wanneer hij vertelt over een zwerver in een supermarkt. Helaas gaat het zo in deze wereld.
Ik kan nog lang doorgaan, maar alles is gezegd. Mijn voorstel is om de bundel te gaan lezen en vooral blijven lachen.

Ik waardeer deze bundel met 5/5 vette sterren.

(Deze recensie is geschreven op 21 maart 2014)