Een zoektocht naar herkomst, liefde en wie je werkelijk bent.
De zoon
Een indrukwekkende biografische roman over identiteit, verlangen
en de zoektocht naar herkomst
Hoe vormt het verleden wie we zijn, en kun je werkelijk ergens landen als je niet weet waar je wieg heeft gestaan? In ‘De zoon’ snijdt Anne van Zwieten een universeel, maar diep persoonlijk thema aan: de psychologische impact van adoptie en de levenslange zoektocht naar identiteit. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, schetst Van Zwieten het levensverhaal van Winalt, een man die ogenschijnlijk alles heeft, maar vanbinnen verscheurd blijft door onbeantwoorde vragen.
Winalt wordt als baby geboren in Oostenrijk en belandt via een weeshuis in Wenen als driejarige peuter bij een liefdevol Nederlands adoptiegezin. Hoewel zijn adoptieouders werkelijk het beste met hem voorhebben en hem met alle zorg omringen, blijft er een diep geworteld gevoel van onthechting aan hem knagen. Vragen zoals "Waarom ben ik afgestaan?", en "Op wie lijk ik?" werpen een constante schaduw over zijn jeugd en volwassen leven.
Om te ontsnappen aan deze innerlijke onrust en het sluimerende gevoel van afwijzing, kiest Winalt als volwassen man voor de zee. Op de grote vaart, omringd door het oneindige water, vindt hij een tijdelijke vorm van vrijheid en troost. Maar de fysieke afstand lost zijn emotionele blokkades niet op. Zelfs in zijn relatie met zijn grote liefde Eline blijft hij worstelen. Hoewel hij snakt naar geborgenheid, zorgt een diepnegatief zelfbeeld en bindingsangst ervoor dat hij altijd een zekere afstand bewaart.
“In de auto sloeg Eline haar benen over elkaar en wipte ongedurig met haar voet. Hij wist dat zij het liefst zou bespreken hoe hij het dacht aan te pakken bij het kindertehuis. De waarheid was dat hij geen idee had. Hij stond zichzelf niet toe een heel scenario uit te denken. Hoe meer hij dat zou doen, hoe groter de desillusie was als het allemaal op een mislukking zou uitdraaien.”
Wanneer het verlangen naar de waarheid te groot wordt, start Winalt een intensieve zoektocht naar zijn biologische ouders. De antwoorden die hij in Oostenrijk vindt, zijn echter niet de romantische hereniging waar hij op hoopte; de realiteit is pijnlijk, verwarrend en complex. Pas wanneer Winalt zelf vader wordt van een zoon, bereikt het verhaal zijn emotionele climax. Hij komt voor de ultieme uitdaging te staan: kan hij de cirkel van trauma en afwijzing doorbreken?
Wat ‘De zoon’ zo sterk maakt, is het enorme inlevingsvermogen van Anne van Zwieten. Ze kruipt feilloos in de huid en het gekwelde gevoelsleven van de protagonist in deze biografische roman. De lezer voelt Winalts radeloosheid wanneer de zoektocht stokt, zijn plotselinge woede en onzekerheid, maar uiteindelijk ook de pure, louterende vreugde bij de geboorte van zijn eigen kind.
De auteur heeft de belangrijkste personages prachtig uitgediept. We kijken niet alleen mee met de getormenteerde Winalt, maar voelen ook intense empathie voor zijn partner Eline. Met haar oneindige geduld en liefde blijft ze naast hem staan, hoewel haar eigen stem soms ondergesneeuwd dreigt te raken door het onvoorspelbare gedrag en de geheimen van Winalt. Tussen de regels door proef je de subtiele, onbenoemde ontreddering van hen samen. Dat getuigt van groot literair vakmanschap.
Daarnaast is de narratieve structuur slim opgebouwd. Van Zwieten doseert de onthullingen over de biologische ouders zorgvuldig over het boek. Hierdoor blijft de spanning continu voelbaar en word je als lezer – net als Winalt – meegesleurd in de honger naar antwoorden.
De schrijfstijl van Van Zwieten is fijn, direct en beeldend, maar tegelijkertijd doordrenkt van een voelbare emotionaliteit. Ze schuwt de rauwe randjes van trauma en afwijzing niet, maar verliest nooit de menselijke tederheid uit het oog. Bepaalde scènes – zoals de emotionele ontmoeting tussen twee volwassen mannen die hun tranen niet kunnen bedwingen – zijn zo levendig en herkenbaar beschreven dat ze gegarandeerd voor vochtige ogen zorgen (houd de tissues dus bij de hand).
“Terwijl Andrej belde, stond Winalt aan de andere kant van de brug. Hij zou het gevoel dat hij nu had langer vast willen houden. Vrij zijn, gaan met de wind. Het was geen nieuw gevoel, toch leek er iets veranderd. Het was geen vlucht meer voor wie hij was of wat hij zocht. Dat was een gelopen pad, een bevaren zee. Er lagen nieuwe vaarroutes voor hem open.”
Bovendien stijgt het boek hiermee uit boven louter entertainment; het zet de lezer actief aan het denken over actuele, maatschappelijke vraagstukken. Hoe verhouden de privacyrechten van biologische ouders zich tot het fundamentele recht van een adoptiekind om te weten waar het vandaan komt?
‘De zoon’ is een prachtige, gelaagde en psychologisch diepgravende roman die direct onder je huid kruipt. Het is een universeel verhaal over de zoektocht naar verbondenheid, liefde en de moed die nodig is om je eigen geschiedenis onder ogen te zien. Anne van Zwieten heeft met dit op waarheid gebaseerde verhaal een indrukwekkend, levensecht debuut neergezet dat nog lang na het dichtslaan van de laatste pagina doorijlt in je gedachten.
De auteur
Anne van Zwieten is auteur, columnist en maatschappelijk ondernemer. In 2019 verscheen haar debuutroman ‘Keerpunt’, gevolgd door ‘De setarspeler’ en de psychologische thriller ‘Vleugellam’. Daarnaast bracht ze twee verhalenbundels uit over haar meervoudig gehandicapte dochter.
De zoon koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:
Boekgegevens
Titel: De zoon
Auteur: Anne van Zwieten
Genre: roman
Uitgave: paperback, 238 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij September, maart 2026
ISBN: 9789493244702
ISBN: 9789493244795 (eBook)
ISBN: 9789465410883 (digitaal luisterboek)
NUR: 301
Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij September)
