woensdag 14 januari 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Rivier van bloed' geschreven door Michel Krielaars. Lees hier meer

 Een cultuurgeschiedenis van de Wolga


Rivier van bloed

De wortels van het Rusland van nu liggen in het verleden

Het lijkt steeds onmogelijker te worden om Rusland en zijn acties echt te begrijpen. Het hart van Rusland is de Wolga, 3500 kilometer lang, de bron van de ideeën en mythes die het land gevormd hebben tot wat het is: een imperiale macht die het uiteenvallen van zijn rijk in 1992 nog altijd niet accepteert. Om Rusland te ontrafelen reisde Michel Krielaars over en langs de Wolga op zoek naar juist die verhalen.

De vreselijke rooftochten van Ivan de Verschrikkelijke spreken tot de verbeelding. Gehuld in zwarte pijen met hondenkoppen aan hun zadels gegespt trok zijn politieke politie te paard door het land, om plunderend en verkrachtend de adel in het gareel te houden. Het is geen toeval dat er parallellen zijn met Poetins schrikbewind. De wortels van het Rusland van nu liggen in het verleden.

De auteur

Michel Krielaars (Amsterdam, 1961) was chef boeken van NRC en was van 2007 tot 2012 correspondent in Rusland. Inmiddels heeft hij een omvangrijk oeuvre geschreven over Rusland, waarvan Het brilletje van Tsjechov en De klank van de heilstaat de bekendste titels zijn. Onmiddellijk na de inval in Oekraïne verscheen Oorlog met Rusland.

Rivier van bloed koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Rivier van bloed 
Auteur: Michel Krielaars
Genre: literaire non-fictie, geschiedenis
Uitgave: paperback met flappen, 336 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Pluim, januari 2026
ISBN: 9789493420502
NUR: 320


Met dank aan Uitgeverij Pluim voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Pluim)

dinsdag 13 januari 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'De erfenis van Karlijn' geschreven door André Rooijakkers. Lees hier meer

 Verdriet, vriendschap, muziek 
en meer dan een voetbalspel


De erfenis van Karlijn

Als Bas zijn levenspartner Karlijn heeft verloren is hij ten einde raad. Met behulp van zijn vrienden Mark en Coen probeert hij de levensvreugde en optimistische instelling terug te vinden. 
Onverwachte ontmoetingen en gebeurtenissen zorgen daarbij voor dilemma’s. Weet Bas deze te overwinnen of blijft hij verstrikt raken in een spinnenweb van onopgeloste problemen en zijn verleden?

De auteur

Tussen de zwaarste Elfstedentocht ooit en de moord op John F. Kennedy is Rowart (André Rooijakkers) in 1963 geboren. In het charmant, sportief en creatief Brabants dorp Middelbeers, waar de vele vrijwilligers met weinig centen en middelen heel wat voor elkaar krijgen. Vanuit een Brabantse boerderij bestookt met de geheimen van de natuur, het water en de vergezichten. Daar ontstond zijn onafscheidelijke liefde voor pen, papier, humor, muziek, voetbal, vriendschap, opbouwen, zelfvertrouwen, verwonderen en bewonderen; deze woorden die bij hem passen als een tweede natuur laten zijn wangen spontaan rood kleuren.

De erfenis van Karlijn koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: De erfenis van Karlijn
Auteur: André Rooijakkers
Genre: roman
Uitgave: paperback, 78 pagina's
Uitgever: Boekscout, 2019 eerste druk
ISBN: 9789463898478


Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar
(bron info: Boekscout)

Ik las 'De vervalser' geschreven door Eugénie Brands. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)



De vervalser 

Maakt duidelijk dat de kunstwereld soms meer weg heeft van een mijnenveld 
dan van een museum

Voor in het boek schrijft de auteur het volgende:

Omdat ik als dochter van een bekende kunstenaar (Eugène Brands) regelmatig vervalsingen van zijn werk te zien krijg en ik bij veilinghuizen soms ook een expertise moet geven omtrent de echtheid van zijn werken, was dit boek voor mij een “must” om te schrijven. In dit verhaal komt uitvoerig aan de orde wat er mis is met de kunstwereld en waarom vervalsers nog steeds vrolijk hun gang kunnen gaan. Ik hoop dat dit verhaal een ander licht zal werpen op de “Robin Hood” status die sommige vervalsers uit kunnen stralen.

Eugénie Brands 

In haar nieuwste thriller, 'De Vervalser', neemt Eugénie Brands ons mee naar de ogenschijnlijk verfijnde, maar achter de schermen meedogenloze wereld van de kunsthandel. Wat begint als een verhaal over rouw en verlies, transformeert al snel in een zenuwslopende race tegen de klok waarin de grens tussen passie en obsessie vervaagt.

Het leven van Cleo stort in wanneer haar echtgenoot, een gevierd kunstenaar, zelfmoord pleegt. Terwijl ze probeert de scherven van haar bestaan op te rapen, krijgt ze een tweede klap te verwerken: er duiken vervalsingen op van zijn werk. De emotionele waarde van zijn nalatenschap wordt hiermee besmeurd door hebzucht.

Wanneer de politie in Maastricht de zaak als 'lage prioriteit' beschouwt, neemt Cleo een riskant besluit. Ze wacht niet langer op officiële instanties en start haar eigen onderzoek. Maar in de schaduwen van de kunstwereld gelden eigen regels, en Cleo ontdekt al snel dat haar zoektocht naar de waarheid haar in een levensgevaarlijk web van criminaliteit heeft getrokken.
Brands slaagt erin om Cleo’s rouwproces voelbaar te maken. De frustratie over de vervalsingen is niet alleen financieel, maar vooral een diepe persoonlijke belediging aan haar overleden man.

‘De vervalser’ snijdt een relevant thema aan: de laksheid waarmee kunstcriminaliteit vaak wordt behandeld. De auteur laat krachtig zien dat vervalsing geen 'slachtofferloos delict' is, maar een misdaad die carrières en levens kan verwoesten.

Ze rent door de enorme loods en weet niet meer welke kant ze op moet om hieruit te komen, maar hij haalt haar met gemak in. Dreigend staat hij weer voor haar, ze zit als een rat in de val. Hij krimpt nog van de pijn en zijn ogen flikkeren van woede. Dan pakt hij haar vast in een wurggreep en sleept haar over de grond terug naar het atelier. Met één hand zoekt hij iets. Ze zou zich nu kunnen loswrikken, maar dat durft ze niet meer. Hij ziet er zo gewelddadig uit, hij heeft ineens iets beestachtigs over zich gekregen.

De transitie van een psychologisch drama naar een actievolle thriller verloopt vlot. De climax, die wordt omschreven als een 'groot drama', stelt niet teleur en laat de lezer achter met stof tot nadenken.
Brands maakt pijnlijk duidelijk dat de kunstwereld soms meer weg heeft van een mijnenveld dan van een museum.

'De Vervalser' is een meeslepende thriller die zowel de liefhebber van actie als de lezer met een hart voor kunst zal aanspreken. Eugénie Brands zet een krachtig personage neer in Cleo; een vrouw die alles durft te verliezen om de eer van haar grote liefde te verdedigen. Een waarschuwing is echter op zijn plaats: na het lezen van dit boek kijk je nooit meer op dezelfde manier naar een 'origineel' meesterwerk.


De auteur 

Eugénie Brands (1947) volgde haar opleiding aan de Rietveld- en Rijksacademie waar zij zich specialiseerde in kostuumontwerp. Ze begon haar carrière bij de televisie met dramaseries en grote televisieshows, maar ook opera's, theater- en filmproducties werden door aan aangekleed. De aankoop van een oud huis in Zuid-Frankrijk met een vervallen wijngaard bracht een omslag in haar leven. Haar debuutroman, de thriller Een Witte Raaf (2017), is hieruit voortgekomen, waarna het schijven haar niet meer losliet.
Hierna verschenen Het zeepaardje (2018) en De klusjesman (2022).

Eerder las ik van Eugénie Brands: 

De vervalser koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: De vervalser
Auteur: Eugénie Brands
Genre: thriller
Uitgave: paperback, 134 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Aspekt, april 2025
Redactie: Anneke Visser - van Dijken
ISBN: 9789464872903
ISBN: 9789464873085 (eBook)
NUR: 332
Illustratie: Eugène Brands, Pot noir au lune oriental (1995)


Met dank aan Uitgeverij Aspekt voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Aspekt)

zondag 11 januari 2026

Ik las 'Beladen huis' geschreven door Christien Brinkgreve en was onder de indruk. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 Memoir


Beladen huis

Een prachtig en moedig memoir waarin de auteur de architectuur 
van het huwelijk ontrafelt

In haar memoir Beladen huis neemt Christien Brinkgreve de lezer mee op een even pijnlijke als louterende tocht door haar eigen verleden. Wat begint als een praktische noodzaak – het opruimen van een huis na het overlijden van haar man – mondt uit in een diepgravend onderzoek naar de dynamiek van een langdurige relatie, de onzichtbare patronen van macht en de ruimte die we (mogen) innemen. 

De opzet van het boek is even helder als indringend: kamer voor kamer ruimt Brinkgreve haar huis op. Terwijl ze dozen vult en kasten leegt, komen de herinneringen los. Het huis blijkt in de loop der jaren "overwoekerd" te zijn geraakt, niet alleen door materiële bezittingen, maar ook door een sluipende zwaarmoedigheid.

De kracht van Brinkgreve is dat ze deze fysieke handeling van het opruimen naadloos verweeft met haar psychische verwerkingsproces. Het herstellen van de orde in de kamers staat symbool voor het terugvinden van haar eigen identiteit, die in de decennia met haar man A langzaam maar zeker in de verdrukking was geraakt.

Hoewel het boek de schaduwkanten van een huwelijk belicht, vervalt Brinkgreve nergens in een simpel zwart-witverhaal. Er is geen sprake van een expliciete schuldvraag. In plaats daarvan ontleedt ze met een sociologische blik de complexiteit van de status quo.
Ondanks hun progressieve idealen bleven Brinkgreve en haar man gevangen in traditionele man-vrouwverhoudingen.
De auteur onderzoekt bovendien hoe hun beider geschiedenissen – haar eigen jeugd met een depressieve moeder en de vroege dood van A’s zusje  – als onzichtbare draden door hun huwelijk liepen.

Het boek stelt een confronterende vraag die wellicht ook jongere generaties zal raken: waarom blijven bepaalde grondpatronen binnen relaties zo taai, zelfs als we denken dat we moderner zijn dan onze ouders?

Ik vraag mensen te eten, mijn eigen vrienden en vrienden van A die gezamenlijke vrienden waren geworden maar op wie hij na verloop van tijd liever het alleenrecht had. Die hoorden bij hem, vond hij, anders kwam hij niet goed tot zijn recht. Dat voelden sommigen van hen ook aan, en hielden daar rekening mee. Een zeer nabije vriend belde als hij dacht dat ik er niet was, en als ik toch de telefoon aannam hielden we het kort, wetend dat A het anders vervelend zou vinden en hem dan misschien niet meer wilde spreken. Dat wilden we vermijden.

Een van de meest treffende thema’s in Beladen huis is de rol van fysieke ruimte. Brinkgreve beschrijft hoe ze zich op aandringen van A vestigde in een huis dat nooit echt het hare werd. Aan het einde van de relatie was haar eigen kamer de enige plek waar ze nog volledig zichzelf kon zijn. De noodzaak om doordeweeks naar een zomerhuisje in Egmond te vluchten om het huwelijk leefbaar te houden, spreekt boekdelen over de offers die zij bracht voor de harmonie.

Hoewel de memoir in eerste instantie een vrouwelijk publiek lijkt aan te spreken, is het – zoals in de samenvatting treffend opgemerkt – evengoed een boek voor mannen. Het fungeert als een venster naar de binnenwereld van de ander en een spiegel voor het eigen gedrag binnen een gezin of relatie.

Brinkgreve eindigt niet in bitterheid. Door scènes zoals die in het gastvrije huis van haar tante Marie, benadrukt ze het belang van plekken en mensen waar je onvoorwaardelijk welkom bent.
Beladen huis is een moedig en eerlijk zelfportret. Voor iedereen die geïnteresseerd is in de psychologie van relaties, de invloed van het verleden op het heden en de kunst van het loslaten om weer ruimte te creëren voor jezelf.

 
De auteur

Christien Brinkgreve (1949) schrijft op heldere en trefzekere wijze over vrouwen en mannen, ouders en kinderen, en plaatst hun ervaringen in de context van de tijd waarin ze leven. Naast essays en columns schreef ze onder meer De belasting van de bevrijding (1988), De vrouw en het badwater (1992), Van huis uit, samen met Bram van Stolk (1997) en Huismensen. In Vroeg mondig laat volwassen (2004) beschrijft Brinkgreve de poreus wordende grenzen tussen jeugd en volwassenheid. In 2006 verscheen Wie wil er nog moeder worden? In De ogen van de ander (2009) gaat Brinkgreve in op het belang van zelfkennis. In 2012 verscheen Het verlangen naar gezag, over vrijheid, gelijkheid en het verlies van houvast, in 2014 Vertel. Over de kracht van verhalen.

Neem ook een kijkje op haar website.

Beladen huis koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Beladen huis
Auteur: Christine Brinkgreve
Genre: memoir
Uitgave: paperback, 176 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, januari 2025
ISBN: 9789045050713
ISBN: 9789045050720 (eBook)
ISBN: 9789045052854 (gebonden)
NUR: 320/749
Inmiddels vierde druk


Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

zaterdag 10 januari 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Een winter om je te weerstaan' geschreven door Morgane Moncomble. Lees hier meer (inclusief inkijkexemplaar)

 Is strijdlust sterker dan verlangen?


Een winter om je te weerstaan

Lily, een rijzende ster in het kunstschaatsen, heeft maar één doel: goud winnen op het wereldkampioenschap. Wanneer ze haar nieuwe partner ontmoet, is ze in de wolken. Hij is haar grote voorbeeld: Orion Williams. De man die ze al snel veracht.

Orion, de vervloekte kampioen, droomt maar van één ding: stoppen met kunstschaatsen. Wanneer hij gedwongen wordt tot een laatste samenwerking, vreest hij dat zij zal eindigen zoals zijn andere partners, gewond of erger. Zij is zijn grootste fan: Lily Pham. De vrouw met wie hij de komende tijd moet samenleven.

Komen zij ondanks alles dichter bij elkaar?

Een winter om je te weerstaan is het tweede deel van de Seizoenenreeks van Morgane Moncomble.


De auteur

Morgane Moncomble (1996) is een Franse auteur van new romance. Ze studeerde literatuurwetenschappen aan de Sorbonne. In 2016 maakte ze naam op het schrijfplatform Wattpad met haar debuutroman Viens, on s'aime. Sindsdien veroverde ze met haar boeken de harten van miljoenen Franse lezers. In 2024 was ze een van de drie bestverkopende auteurs in Frankrijk. Haar boeken werden in meerdere talen vertaald.

Eerder las ik van Morgane Moncomble 'Een herfst om je te vergeven'. Lees hier mijn recensie van het eerste deel van de Seizoenen-reeks

Een winter om je te weerstaan koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Een winter om je te weerstaan
Reeks: Seizoenen (Deel 2)
Auteur: Morgane Moncomble
Genre: roman
Uitgave: paperback, 416 pagina's
Uitgeverij: uitgeverij Horizon, januari 2026
ISBN: 9789464106046
ISBN: 9789464106053 (eBook)
ISBN: 9789464106756 (luisterboek)
NUR: 343
Originele titel: Un hiver pour te résister
Vertaald door:  Henriëtte Gorthuis


Met dank aan uitgeverij Horizon voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: uitgeverij Horizon)

vrijdag 9 januari 2026

Ik las 'Naar Beiroet' geschreven door Gerrit Brand. Lees hier mijn recensie (inclusief inkijkexemplaar)

 


Naar Beiroet

Roman over kunst, verlangen en moreel ontwaken, tussen Groningse nuchterheid 
en Libanese hartstocht

In zijn nieuwste roman Naar Beiroet neemt Gerrit Brand ons mee op een reis die begint als een zakelijke vlucht uit de sleur, maar eindigt als een indringende morele heroriëntatie. Hoofdpersonage Edgar Laseur is de personificatie van de Europese vijftiger: comfortabel, maar emotioneel vastgelopen. Zijn vertrek uit het rustige Groningen naar het chaotische Beiroet vormt het hart van een verhaal over kunst, conflict en loutering.

De eerste woorden in deze roman pakken je beet en laten je niet meer los.
Het begin is gemaakt.

Edgar Laseur reed de garage onder het Forum in, parkeerde zijn Mercedes en sloot de laadkabel aan. Voor elektrische auto’s was er altijd wel plek – een van de voordelen waar hij ongemerkt van genoot. Hij haalde zijn pasje langs de lezer, nam de lift naar boven en stak het plein met de fonteinen over. In het Market Hotel liep hij door naar het zonovergoten terras aan de Grote Markt, waar het rond lunchtijd altijd druk was. Hij kon niet vermoeden dat een eenvoudige lunch het begin zou zijn van een fascinatie die hem steeds verder naar de Arabische Wereld zou voeren.

Brand schept een scherp contrast tussen het "stilvallende" leven van Edgar in Nederland en de zinderende energie van Libanon. Waar kunst in Edgars Groningse galerie vooral een handelsproduct is geworden, ontdekt hij in Beiroet — via de intrigerende fotografe Fatima — dat kunst daar een overlevingsstrategie is.

De ontmoetingen tussen Edgar en Fatima zijn meer dan een romantisch intermezzo; ze vormen de botsing tussen de vrijblijvende westerse blik en de noodzaak van engagement. Fatima fungeert als gids, niet alleen door de stad, maar ook door de complexe ziel van een regio waar elke penseelstreek getekend is door geschiedenis en trauma.

Wat Naar Beiroet bijzonder actueel en urgent maakt, is de integratie van de gebeurtenissen van oktober 2023. De escalatie van het Israëlisch-Palestijnse conflict sijpelt de pagina’s binnen en trekt Edgar uit zijn rol als toeschouwer.

Brand maakt hierbij een interessante literaire keuze door Edgar Das gelobte Land van Erich Maria Remarque te laten lezen. De parallellen die getrokken worden tussen de Joodse vluchtelingen uit de Tweede Wereldoorlog en de huidige Palestijnse ontheemden zijn gedurfd en dwingen de lezer (net als Edgar) om voorbij de krantenkoppen te kijken naar de menselijke cyclus van lijden en ontheemding.

De schrijfstijl van Brand is observerend en toegankelijk, waardoor de existentiële vragen waar Edgar mee worstelt nooit topzwaar aanvoelen. De roman snijdt thema's aan die er echt toe doen:

Westerse schuld: Hoe verhoudt onze luxe zich tot het conflict elders?

De functie van kunst: Is kunst decoratie of een getuigenis?

Identiteit: Wie ben je als je vertrouwde omgeving wegvalt?

Naar Beiroet biedt een menselijk perspectief op de recente spanningen in het Midden-Oosten. De beschrijvingen van Beiroet zijn zintuiglijk; je ruikt de koffie en voelt de spanning in de straten.

De skyline van de stad wordt getekend door kille, betonnen flatgebouwen. Een diepgele gloed, als op een romantisch schilderij uit de negentiende eeuw, strijkt over de tempels van Bacchus en Jupiter. Vanuit het oosten tekent het licht de zuilenrijen af in scherpe, diepzwarte schaduwen. Moet je toch eens kijken, zegt hij terwijl de dubbele balkondeuren opent. Die tempels, die zon, die schaduwen…
Hij werpt een blik over zijn schouder en glimlacht. Fatima knippert langzaam met haar ogen. Hij begrijpt meteen wat ze bedoelt.: één keer knipperen is haar stilzwijgende ja. Een Libanese blik van instemming.

Naar Beiroet is een eerlijk portret van een man die leert dat je niet naar de andere kant van de wereld kunt reizen zonder jezelf tegen te komen – en dat echte betrokkenheid altijd een prijs heeft.
Het is een indrukwekkende roman die laat zien dat de grens tussen kunst en werkelijkheid in tijden van crisis flinterdun is. Gerrit Brand slaagt erin om de grote wereldpolitiek klein en voelbaar te maken in de ziel van één man.


De auteur

Gerrit Brand studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen, met bijvakken Zweeds en Portugees. Na enkele jaren als tolk-vertaler en in de horeca, richtte hij in 1984 zijn eigen communicatiebureau en uitgeverij op.
Brand publiceerde diverse romans, waaronder Tolvlucht (2007), Een heel nieuw leven (2011, heruitgave 2023), De wegen van Valentina (2014), De Amerikaan (2019), Le Mans (2021) en Cinemascope (2023). Zijn werk kenmerkt zich door een scherpe observatie van mens en maatschappij, vaak met een filmische blik.
Naar Beiroet is zijn zevende roman.

Eerder las ik van Gerrit Brand:

Naar Beiroet koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Naar Beiroet
Auteur: Gerrit Brand
Genre: roman
Uitgave: hardcover met stofomslag, 224 
Uitgever: Uitgeverij Nobelman, oktober 2025
ISBN: 9789083503080
ISBN: 9789083614601 (eBook)
NUR: 300


Met dank aan Uitgeverij Nobelman voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Nobelman)

donderdag 8 januari 2026

Ik las 'Moord in Benoordenhout' geschreven door René van Rooij. Lees hier mijn recensie

 Een misdaadnovelle


Moord in Benoordenhout

Achter de keurige gevels van Benoordenhout worden minder frisse zaken gebrouwen 

In Moord in Benoordenhout neemt René van Rooij de lezer mee naar de statige lanen van een van de meest prestigieuze wijken van Den Haag. Wat begint als een tragisch verlies voor Marianne Bakema, mondt al snel uit in een psychologisch steekspel vol wantrouwen, familiegeheimen en de vraag: hoe goed ken je de mensen in je directe omgeving eigenlijk?

Marianne Bakema gelooft niet in toeval. De dood van haar beide ouders valt haar zwaar, maar de aanwezigheid van hartsvriendin Madelief roept meer vragen op dan ze beantwoordt. Want waarom was Madelief zo vaak in de weer met kopjes thee? En wat deed ze precies tijdens haar wandelingen in Park Clingendael?

Van Rooij weeft een web waarin de persoonlijke sores van Marianne — haar verbroken relatie met Marnix en een mysterieuze ontmoeting op een tropisch strand — verweven raken met haar zoektocht naar de waarheid. De auteur slaagt erin om de beklemming van Marianne tastbaar te maken: de onzekerheid over wie ze nog kan vertrouwen, van de hartsvriendin van haar moeder tot aan de huishoudelijke hulp Amira.

De gereserveerde, bijna kille beleefdheid van de wijk vormt het perfecte decor voor een misdaad die zich achter gesloten deuren afspeelt.

Moord in Benoordenhout is een klassieke 'whodunnit' in een modern, Haags jasje. René van Rooij hanteert een prettige, toegankelijke schrijfstijl die de vaart er goed inhoudt. Hoewel de novelle compact is, bevat het voldoende zijpaden om de lezer tot de laatste bladzijde te laten gissen naar de ware toedracht.
Deze sfeervolle misdaadnovelle laat zien dat er achter de keurige gevels van het Benoordenhout soms minder frisse zaken worden gebrouwen dan een simpel kopje thee.

Moord in Benoordenhout is onderverdeeld in drie delen, t.w.: Hoor, Verhoor en Post Scriptum.
In Hoor ‘luisteren’ we naar Marianne Bakema als ze tijdens een grauwe herfstmorgen haar zegje doet aan Commissaris Maxim Mantel.
Commissaris Maxim Mantel is een baken van rust in de storm. Zijn geduldige houding tegenover Marianne biedt de lezer een ankerpunt in een verhaal waar verder iedereen verdacht lijkt.

In mijn dromen zag ik het mens. Soms levenloos met bloedende keel op een wit laken dat langzaam rood kleurde. Dan weer vanaf de dertigste verdieping van een flatgebouw tuimelend. Of met een strop om haar keel aan een boom bungelend.

In Verhoor worden we een dag later door de auteur meegenomen naar een verhoorkamer op het politiebureau Raampoort, aan de Marnixstraat te Amsterdam, waar Commissaris Mantel en Rechercheur i.o. Maud Amsterdam in gesprek zijn met Marianne. Maar het is geen gewoon gesprek, het is een verhoor. Maud steekt er een heleboel van op.

Marianne vindt het geniepige lachje waarmee de politievrouw dit zegt niet leuk maar haalt haar schouders op en verlaat het Politiebureau. Naar huis, naar Marnix, een lekkere hug en een warm bakkie koffie… of toch maar thee?

In Post Scriptum worden de puntjes voor de lezer op de i gezet en is een waardige afsluiting van deze heftige misdaadnovelle. 
Ik hoop snel weer zo’n heerlijk spannend boek te kunnen lezen van René van Rooij. 
Moord in Benoordenhout is een werkelijk een aanrader!

De auteur

Dr. René van Rooij (Delft, 1947) is na een prachtige carrière als jurist begonnen met schrijven.
Na twee trilogieën, een biografie, een Engelse toekomstroman, het oorlogsverhaal van zijn ouders en een brievenboek met zijn uitgever Perry Pierik verrast de Soesterbergse auteur René van Rooij ons met deze spannende misdaadnovelle. 
Maar hij is trouw gebleven aan zijn lijfspreuk: ‘niets is wat het lijkt.’

Neem een kijkje op zijn website en lees daar meer over de persoon en zijn werk.

Eerder las ik van René van Rooij
Tijd van leven - leven van de tijd (brievenboek met Perry Pierik)

Moord in Benoordenhout koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:
 
Boekgegevens

Titel: Moord in Benoordenhout
Auteur: René van Rooij
Genre: literaire roman, misdaadnovelle
Uitgave: paperback, 107 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Aspekt, oktober 2025
ISBN: 9789464873733
NUR: 301


Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Aspekt)