maandag 4 mei 2020

Ik las: 'De Veluwse verdwijning' geschreven door Bertina Mulder

Een misdaadverhaal geïnspireerd op een opvallende rouwadvertentie


De Veluwse verdwijning

Als je een rouwadvertentie leest, twijfel je er niet aan dat die persoon overleden is. Zelfs niet als de datum van de krant gelijk is aan diens overlijdensdatum. Maar stel dat je de enige nabestaande bent en niemand je heeft ingelicht? En stel dat er staat dat je overleden tante weduwe was, terwijl haar man een paar weken geleden nog springlevend was? 
Het overkomt Teus. Samen met zijn vriendin Babs gaat hij op zoek naar de waarheid achter de mysterieuze verdwijning van zijn oom en tante.
Het verhaal speelt zich af in het sfeervolle decor van het Veluwse landschap.
(bron info: achterflap)

Mijn mening:

Teus heeft een vakantie achter de rug. Hij wilde afstand kunnen nemen van zijn drukke baan en een wandelvakantie leek hem heel geschikt om dat doel te bereiken.
Bij thuiskomst ziet hij tussen zijn post een oude krant liggen. Dat valt op omdat hij niet op deze krant geabonneerd is. Hij leest een rouwadvertentie van zijn tante en schrikt enorm!
De dag dat Teus vertrok was er helemaal niets aan de hand en hij heeft ook geen bericht ontvangen tijdens zijn vakantie. Wat is hier aan de hand?

Dit boek heb ik afgelopen zondag van A tot Z gelezen; ik kon het niet weg leggen. Door de prettige schrijfstijl van de auteur blijf je aan het verhaal vastgeklonken zitten en wil je weten wat er gebeurde. 
Wanneer je dan denkt dat je weet wat er aan de hand was, blijkt dat je door de auteur bij de neus genomen bent en gaat het verhaal een heel andere kant op.

In korte hoofdstukken volg je de gebeurtenissen vanuit verschillende perspectieven; dat maakt het lekker afwisselend en na een rustige start begint de onderhuidse spanning de overhand te krijgen.
De personages zijn duidelijk beschreven zodat je het idee krijgt dat je ze werkelijk leert kennen. Maar pas op… je kunt zomaar verrast worden!

“Teus blikt over zijn schouder. Hij heeft het gevoel dat mensen aan hem kunnen zien dat hij in de cel heeft gezeten, alsof er een bord met ‘crimineel’ op zijn rug hangt. Maar er is niemand die op hem let. Zijn stationcar staat nog steeds op dezelfde plek op de oprit. De Jaguar is weg, hij had niet anders verwacht. Pas als hij de voordeur opent en de stilte hem tegemoetkomt, realiseert hij zich dat Babs’ mountainbike er ook niet meer stond. Het verwart hem.”

Eerder las ik van Bertina Mulder ‘De rode magneet’ en heb daar werkelijk van genoten, maar met ‘De Veluwse verdwijning’ laat ze zien dat ze als auteur zelfs nog meer gegroeid is. 

Dit misdaadverhaal is heel goed opgebouwd en zorgt voor een groeiende nieuwsgierigheid bij de lezer; niet alleen nieuwsgierigheid naar wat er gebeurde in het verhaal maar ook of het in de werkelijkheid zo zou kunnen gebeuren. 
Je weet dat hetgeen je leest fictie is, maar maakt dát gegeven het ook irreëel?

Heerlijk!


De auteur:

Bertina Mulder (1962) heeft een achtergrond in de online communicatie. In 2016 verscheen haar debuutroman Wisselwerking. De rode magneet, een psychologische thriller over de eerste bemande missie naar Mars, verscheen in 2018. Voor haar misdaadroman De Veluwse verdwijning liet ze zich inspireren door een opvallend rouwbericht in dagblad de Stentor.

Lees meer over Bertina op haar website.

Eerder las ik van Bertina: De rode magneet. Klik op de gekleurde tekst en lees dan mijn recensie.

De Veluwse verdwijning koopt u bij uw lokale boekhandel of via:

Boekgegevens:
Titel: De Veluwse verdwijning
Auteur: Bertina Mulder
Genre: misdaadroman
Uitgave: paperback, 252 pagina's
Uitgever: Paris Books, 28 september 2019
ISBN: 9789492883780
NUR: 330


Met dank aan Bertina voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

zaterdag 2 mei 2020

Ik las 'Executie aan de Meppelerstraatweg' geschreven door Samuel de Korte

Vergeet ons niet
Zwolle, 31 maart 1945


Executie aan de Meppelerstraatweg

De Tweede Wereldoorlog was bijna afgelopen. Toch werden er op de vooravond van de bevrijding, op 31 maart 1945, vijf mannen doodgeschoten aan de Meppelerstraatweg in Zwolle als vergelding voor een aanslag op een spoorbrug. Wilhelmus van Dijk, Hermanus Bosch, Willem Sebel, Johannes Muller en Berend IJzerman. Zij hadden allemaal gestreden tegen de gehate bezetter en waren voor verschillende vergrijpen vastgezet: wapenbezit, spionage of hulp aan onderduikers. Zij zouden de doodstraf krijgen voor wat zij hadden gedaan. 

Ter nagedachtenis aan hun offer werd er een monument geplaatst op de Meppelerstraatweg en is er jaarlijks een herdenkingsplechtigheid. Maar wat was er werkelijk gebeurd die fatale ochtend? Wat was er misgegaan en wat had plaatsgevonden, waardoor zij daar terechtgesteld werden? 
Aan de hand van nooit eerder verschenen foto's, unieke bronnen, getuigenverhalen en nieuw archiefmateriaal uit Nederland en het buitenland worden de gebeurtenissen tot aan de fatale ochtend verteld en verklaard. 
Ook wordt het lot van de nabestaanden behandeld en wordt de executie in een bredere context geplaatst.
(bron info: achterflap)

Mijn mening:

De motto van het boek: ‘Vergeet ons niet’ is overgenomen uit een keuze van leerlingen van groep 7 en 8 van de basisschool de Springplank in Zwolle. Jaarlijks wordt er bij het monument o.a. met deze leerlingen een herdenking gehouden en in 2019 werd hen gevraagd wat voor tekst of titel zij boven het monument zouden zetten. Hun antwoord was ‘Vergeet ons niet’.

Na een voorwoord van Kevin Prenger, hoofdredacteur Artikelen TracesofWar.nl lezen we een introductie van Samuel de Korte waarin hij het tot stand komen van dit boek uiteenzet. 
De gebeurtenissen aangaande de dood van de vijf mannen werden meestal mondeling doorgegeven in de familie en bleken achteraf niet helemaal overeen te komen met de realiteit. Dat was een van de redenen van de auteur om e.e.a. uit te zoeken en de uitkomst van zijn onderzoek vast te leggen voor ons allemaal.

Samuel de Korte begint het verhaal met de gruweldaad zelf: het fusilleren van Wilhelmus Antonius Maria van Dijk, Johannes Albertus Muller, Berend Jan IJzerman, Hermanus Bosch en Willem Sebel. Een korte uitleg van verschillende termen zoals: verzet, illegaliteit en ondergronds zorgt voor duidelijkheid.
Daarna stelt de auteur de mannen en hun families aan de lezer voor. Je leert ze kennen als echte mensen; wat deden ze voor werk en wie waren hun familieleden en wat waren hun achtergronden?
De vele foto’s en illustraties completeren het verhaal.

Wat er met hen gebeurde, waarom en wie daar verantwoordelijk voor was moet je zelf lezen in het boek. Wat ik je wel kan vertellen is dat ik zo nu en dan rillingen over mijn rug voelde lopen door hetgeen ik las. Hoe onmenselijk kan een mens zijn?

Hoe het er in het Huis van Bewaring aan toe ging is angstaanjagend. 

“De gevangenen wisten dat zodra het bevel ‘Snel aankleden. Niets meenemen!’ klonk, hun periode in het Huis van Bewaring ten einde was. Ze zouden niet naar een ander kamp worden afgevoerd of na een ondervraging terugkeren. Enkel zij die geëxecuteerd worden worden, kregen deze order te horen.”

Behalve de executie op 31 maart 1945 van de vijf genoemde personen wordt in dit boek nog een executie besproken die plaatsvond op 4 april 1945.

‘Executie aan de Meppelerstraatweg’ laat zien hoe dappere mensen overgeleverd waren aan de willekeur van anderen. Deze anderen hadden vaak bijzonder egoïstische redenen om zo te handelen.

Ondanks de kleine tekortkomingen in de tekst heb ik het boek graag gelezen. Dit zijn kleine dingen waar je overheen kunt stappen; dat is daarentegen niet het geval met het verhaal zelf. 
Het is goed dat dit boek geschreven werd: laten we nooit vergeten wat er gebeurd is!


De auteur:

Samuel de Korte is student geschiedenis aan de universiteit Utrecht.  In zijn vrije tijd schrijft hij artikelen of doet hij onderzoek. Inmiddels heeft hij zijn eerste boek af, over een executie in Zwolle tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hierbij kwam zijn oudoom, Wilhelmus van Dijk, om het leven.
(bron info: mail auteur)

Executie aan de Meppelerstraatweg koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:
Titel: Executie aan de Meppelerstraatweg
Auteur: Samuel de Korte
Genre: Geschiedenis, Oorlog en vrede
Uitgave: paperback met illustraties, 179 blz.
Uitgever: Brave New Books, mei 2019
ISBN: 978 94 02190 45 8
NUR: 689

Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

Vandaag in de schijnwerpers: 'PEENEMÜNDE probeerde de toekomst te veranderen' geschreven door Ben Kahmann

2 jongens en de ontwikkeling van de V2 raket


PEENEMÜNDE probeerde de  toekomst te veranderen

PEENEMÜNDE is het waargebeurde verhaal over een piepklein dorpje dat van "de Baas' een order kreeg voor liefst 6000 zeer gevaarlijke raketten. Deze moesten nog volledig uitgevonden en ontwikkeld worden: zo snel mogelijk en in het grootste geheim...! 
Als dit zou lukken, dan kregen de Duitsers een enorme voorsprong en werden ze waarschijnlijk de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog. Hoe een en ander in zijn werk ging en hoe het uiteindelijk afliep, vertelt dit boeiende boek.
(bron info: achterflap)

In dit boek staat uitvoerig beschreven hoe in Peenemünde te werk werd gegaan om het ontwikkelen en het maken van raketten waarvan Hitler overtuigd was dat hij daarmee de Tweede Wereldoorlog zou gaan winnen.
Uiteindelijk is dit gelukkig op een mislukking uitgelopen. Maar het scheelde weinig. Deze beschrijving is volledig waarheidsgetrouw.

De twee vrienden Bob en Eric en hun avonturen die ook in dit boek voorkomen zijn volledig fictief.
(bron info: Voorwoord door Ben Kahmann)

De auteur:
Kijk voor meer werk van Ben Kahmann op de website van Uitgeverij Aspekt.

PEENEMÜNDE probeerde de toekomst te veranderen, koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:
Titel: PEENEMÜNDE probeerde de toekomst te veranderen
Auteur: Ben Kahmann
Genre: geschiedenis algemeen
Uitgave: paperback, 58 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Aspekt, april 2020
ISBN: 9789463388450
NUR: 680


Met dank aan Uitgeverij Aspekt voor het toezenden van een exemplaar.

vrijdag 1 mei 2020

Ik las: 'De stem van Lena' geschreven door Ria Smit

'De stem van Lena' is een verhaal over eigen keuzes maken binnen de beperkingen van de kerk, huwelijk en gezin.


De stem van Lena

Noord Holland, begin twintigste eeuw. Lena trouwt met de rustige Theo, een tuinder en ze gaan wonen in Steendijk, het Rijk der Duizend Eilanden, toen een belangrijk tuindersgebied van Nederland en daarbuiten. In dit dorp bepaalt de kerk de regels en het leven bestaat uit hard werken en armoede. 
Weg van haar familie voelt Lena zich erg eenzaam. Grote gezinnen is de wens van de kerk. Dat zorgt echter voor strijd tussen Theo en Lena, die de eindjes aan elkaar moet knopen voor haar gezin. Theo laat zich leiden door de pastoor en het verleden. De kennismaking met Miep, de vrouw van de veilingmeester, geeft haar hoop op vriendschap.
(bron info: achterflap)

Mijn mening:

Lena werkt in 1899 als dienstmeisje bij een rijk en streng gezin en mag eens in de twee weken bij haar ouders op bezoek. Ze luistert naar een vriendin en gaat niet naar haar ouders maar maakt op de kermis kennis met Theo. Ze  raakt zwanger. Dat is ongehoord en ze wordt zowel door haar ouders als door haar werkgevers met de nek aangekeken: ze laten haar vallen als een baksteen.

“Jij bent hier niet langer gewenst. Wij willen de schande niet onder ons dak hebben.”

Theo trouwt met Lena en lijkt heel gelukkig met de situatie; hij begint een tuindersbedrijf in Steendijk. Helaas komt dit eerste kind niet levend ter wereld. Ze hebben het zeker niet breed en dat wordt er niet beter op als Lena keer op keer in verwachting raakt en er weer een nieuwe mond gevoed moet worden.

Ria Smit heeft duidelijk beschreven hoe de situatie van Lena is; grote armoede en keer op keer een gezinsuitbreiding die door de pastoor aangemoedigd wordt leveren heel veel kopzorgen op.

“De preken van de pastoor, over de taak van het gezin, heeft ze altijd voor lief genomen. Nu ze er zelf voor staat, elk jaar een kind, zet het haar aan het denken. De pastoor lijkt er niet bij stil te staan hoe dat voor die vrouwen is. Ziet hij de armoede niet? Of sluit hij daarvoor domweg zijn ogen? Heeft God het zo bedoeld?”

Deze streekroman of familieroman geeft een goed beeld van de omstandigheden waarin met name vrouwen moeten leven in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en de keuzes die ze moeten maken.

Ik heb dit debuut graag gelezen maar er is nog wat ruimte voor groei. Ik kijk zeker uit naar een volgend boek van Ria Smit.


De auteur:

Ria Smit (’s-Hertogenbosch 1952) werkt tot haar pensioen als verzorgende in verpleeghuizen en als zelfstandige in de thuiszorg. Door haar actieve rol bij het amateurtoneel gaat ze schrijven en sluit zij zich aan bij de schrijfwerkplaats in haar woonplaats. Naast proza schrijft Ria columns over haar praktijkervaringen, met name over de zorg van mensen met dementie.

“De stem van Lena” is haar debuut.

De stem van Lena koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens:
Titel: De stem van Lena
Auteur: Ria Smit
Genre: roman
Uitgave: paperback, 240 blz.
Uitgever: Godijn Publishing, mei 2019
ISBN: 978 94 92115 91 1
NUR: 344


Met dank aan Godijn Publishing voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

donderdag 30 april 2020

Vandaag in de schijnwerpers: 'Cold Case' geschreven door Rob Scherjon

Rotterdams thriller


Cold Case

Rob Scherjon debuteerde in 1991 met de misdaadroman Het Japanse medicijn, met als hoofdpersoon de Rotterdamse journalist (en jazzliefhebber) Mark Sanders.

In Cold Case, Scherjons zevende thriller, keert Mark Sanders terug. Hij is inmiddels gepensioneerd en zijn vrouw is bij hem weggelopen. Hij wordt benaderd door ex-rechercheur Cor Spijker over een zaak van acht jaar geleden waarbij een Duitse hoteleigenaar en zijn vrouw kort na elkaar dodelijk zijn verongelukt. Het echtpaar woonde in Rotterdam.

Het onderzoek van de politie leverde destijds niets op. De zaak werd geseponeerd. Cor Spijker begint op eigen initiatief aan een nieuw onderzoek en Mark Sanders besluit mee te doen. Hun speurtocht brengt het tweetal naar de Belgische kustplaats Blankenberge, waar zij in het plaatselijke casino een ontdekking doen die leidt tot een zinderende ontknoping.

De pers over eerdere boeken van Rob Scherjon:

"Scherjon houdt de lezer bij de les.'
- De Volkskrant

"Een heerlijk boek voor de vakantie, dat je in één ruk uitleest.'
- IJssel- en Lekstreek

"Luchtig geschreven, vol humor.'
- Leestafel.info

(Bron info: achterflap)

Andere boeken van Rob Scherjon:

Het Japanse medicijn
De man van beton
Geld maakt gelukkig
Retour Toscane
De walnoot
De mecenas
Martha’s vlucht
A la campagne, mijn leven in Frankrijk
Ode aan mijn houtkachel
Twee levens *
Het litteken *

* Verschenen bij Uitgeverij Aspekt
(bron info: Uitgeverij Aspekt)

De auteur:

Rob Scherjon (Amsterdam, 1938) studeerde aan de Nederlandse Filmacademie. Hij werkte als journalist en tekstschrijver. In 1979 kwam hij in dienst van de Gemeentebibliotheek Rotterdam als voorlichter. Hij organiseerde jarenlang literaire programma's voor het Bibliotheektheater.
Van 2001 tot 2013 woonde hij in de Morvan in Frankrijk. 
Na terugkeer in Nederland schreef hij de spannende thriller Twee levens naar aanleiding van een krantenbericht over het dubbelleven van een vrouwelijke manager bij een bank.

Cold Case koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens: 
Titel: Cold Case
Auteur: Rob Scherjon
Genre: Rotterdamse thriller
Uitgave: paperback, 164 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Aspekt, maart 2020
ISBN: 9789463388535
NUR: 332


Met dank aan Uitgeverij Aspekt voor het toezenden van een exemplaar.

maandag 27 april 2020

Ik las: 'Een verre vriend' geschreven door Marleen Schmitz


Als ze écht in de bloei van haar leven wil komen, moet ze op eigen benen gaan staan


Een verre vriend

Studente Rita heeft een relatie met een militair die wordt uitgezonden naar Afghanistan. Niet alleen hem moet ze missen, maar ook haar vader, die ze nooit heeft gekend. Ze probeert te weten te komen wie hij is en hoopt hem te ontmoeten.

Wanneer Rita's vriend beschadigd terugkeert uit Afghanistan, verbreekt hij de relatie. Ook krijgt ze het bericht dat haar vader is overleden, voor ze hem ooit heeft kunnen zien.
Haar leven staat op zijn kop. Ze beseft dat het hoog tijd is om zich te richten op haar eigen leven, in plaats van op anderen. Maar op eigen benen staan is niet zo makkelijk.

Een verre vriend is een prachtige coming-of-ageroman over een jonge vrouw die met vallen en opstaan haar weg vindt in het leven.
(bron info: achterflap)

Mijn mening:

‘Een verre vriend’ is geschreven in de ik-vorm, vanuit het perspectief van Rita.
Marleen Schmitz heeft een soepele schrijfstijl waardoor haar personages tot leven komen; ze worden mensen van vlees en bloed.
Rita is niet altijd even vriendelijk, soms zelfs wat bot maar ze houdt steeds veel rekening met anderen; vaak meer dan goed voor haarzelf is.

Het verhaal begint in herfst-winter 2008. Het laatste hoofdstuk heeft als titel: winter-voorjaar 2011. Er gebeurt nogal wat in die paar jaren, zowel met Rita als met haar vriend Rutger. Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn voor het stel.
In cursief kun je in brieven van Rutger aan Rita lezen dat hij haar enorm mist en langzaamaan verandert er iets met Rutger; Rita probeert zich voor te bereiden maar dat lukt niet.

‘Héb je iets met haar?’ dring ik aan.
Aarzelend zegt hij: ‘Het is niet zoals jij denkt.’
‘Dus je ontkent het niet!’ Om niet in huilen uit te barsten, zet ik mijn nagels in het vlees van mijn handen. ‘Ik weet genoeg.’

In ‘Een verre vriend’ heeft Rita ook te maken met zaken die door haar moeder voor haar geheim worden gehouden. Waarom doet haar moeder dat, vraagt Rita zich af? Dat en nog meer vragen doen haar in Zeeland belanden, waar ze op zoek gaat naar een familielid die wellicht meer kan vertellen.

Rutger komt thuis, maar hij is veranderd merkt Rita. Hij bezoekt haar in haar nieuwe woning en reageert anders dan hij vroeger gedaan zou hebben.

“Weer een gevolg van de disciplines die ze hem in het leger hebben aangeleerd. Ook boven zie ik hem oplettend rondkijken. Hij ziet niet hoe gezellig mijn woning is maar zoekt uit door welk raam of welke deur hij naar buiten kan.”

‘Een verre vriend’ gaat over relaties; zowel familierelaties, relaties tussen vrienden als relaties in de liefde. Hoe goed ken je iemand? Wat kun en mag je van iemand verwachten?
Niet alles gaat van een leien dakje in het leven en soms is het nodig om met vallen en weer opstaan je eigen leven veranderen.
Mensen worden vaak veroordeeld of beoordeeld zonder dat men het naadje van de kous weet en dat komt keihard binnen.

Ik heb ‘Een verre vriend’ graag gelezen.


De auteur:

Marleen Schmitz woont zelf in Limburg, in de grensstreek met Duitsland.

Eerder las ik van Marleen:


Een verre vriend koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:
Standaard Boekhandel

Boekgegevens
Titel: Een verre vriend
Auteur: Marleen Schmitz
Genre: roman
Uitgave: hardcover met leeslint, 224 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Zomer & Keuning, april 2019
ISBN: 978 94 01915 11 3
ISBN: 978 94 01915 12 0 (eBook)
NUR: 344


Met dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

zaterdag 25 april 2020

Ik las: 'Mijn zusje, de seriemoordenaar' geschreven door Oyinkan Braithwaite



Mijn zusje, de seriemoordenaar

Koredes zusje Ayoola is in alles het tegenovergestelde van wat zij is: ze is het favoriete kind, bloedmooi, neemt het leven niet al te serieus – en is een seriemoordenaar. Geen man overleeft een relatie met haar. 
Zussen ben je echter voor het leven, dus Korede helpt haar keer op keer. Wanneer de knappe arts in het ziekenhuis waar Korede werkt, op wie ze heimelijk verliefd is, ook voor Ayoola's charmes bezwijkt, staat Korede echter voor een gruwelijk dilemma: kiest ze voor haar zusje, of voor zichzelf?
(bron info: achterflap)

Mijn mening:

Mijn zusje, de seriemoordenaar is een knap debuut van Oyinkan Braithwaite.

In deze enigszins zwarte roman zit je als lezer vastgeklonken aan het verhaal dat verteld wordt vanuit het perspectief van Korede. In de korte hoofdstukken lees je hoe de ene zus de andere zus op de een of andere manier helemaal in de greep kan houden. De manier waarop is helemaal niet ongeloofwaardig; dit soort verhoudingen bestaan helaas soms tussen zussen.

‘Het is hij of ik, Korede’
‘Ayoola...’
‘Je zult toch een keer partij moeten kiezen.’

Hoewel moorden en bloederige situaties door de auteur beschreven worden, ervaar je dat niet als luguber. Het lijkt eerder vanzelfsprekend te zijn in dit verhaal. De cultuur waarbinnen het verhaal zich afspeelt is een heel andere dan onze cultuur.

“Pijn maakt je zintuigen op de een of andere manier scherper. Ik kan nog altijd zijn gehijg horen. Hij had geen goede conditie. Hij werd snel moe tijdens een afranseling, maar hij had een sterke wil en een nog sterkere behoefte om discipline bij te brengen. De guur van onze angst is me altijd bijgebleven: zuur, metalig, nog indringender dan de geur van kots.”

Braithwaite heeft een prettige, soepele schrijfstijl, waardoor je door de bladzijden heen vliegt en het boek in een mum van tijd hebt gelezen. Daarna kan de spanning langzaam uit je lijf wegvloeien, eerder lukt dat niet.

Ik heb dit debuut graag gelezen en kijk uit naar een volgend werk van haar hand.


De auteur:

Oyinkan Braithwaite studeerde rechten en creative writing en stond in 2016 op de shortlist van de Commonwealth Short Story Prize. 
Dit is haar debuut, waarvan de filmrechten meteen werden verkocht aan Working Title (UK).
Ze woont in Lagos, Nigeria.

Mijn zusje, de seriemoordenaar koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

Boekgegevens:
Titel: Mijn zusje, de seriemoordenaar
Auteur: Oyinkan Braithwaite
Genre: vertaalde literaire roman
Uitgave: paperback, 232 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Pluim, november 2018
ISBN: 978 94 92928 06 1
ISBN: 978 94 92928 20 7 (eBook)
NUR: 302
Oorspronkelijke titel: My Sister, the Serial Killer
Vertaald door: Astrid Huisman en Roos van de Wardt

Met dank aan Uitgeverij Pluim voor het toezenden van een recensie-exemplaar.