Posts tonen met het label Uitgeverij Magonia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Uitgeverij Magonia. Alle posts tonen

zaterdag 10 oktober 2026

Ik las: 'Chemie van de stilte', geschreven door Huib Afman. Lees hier mijn recensie:

 


Chemie van de stilte 

Over een heftige reis door de schaduwzijde van verlangen, 
de kracht van herstel en opnieuw beginnen.

Wat begint als een sportieve wandeltocht dwars door Spanje, ontaardt door een blessure al snel in een psychologische en fysieke beproeving die hierdoor eindigt in de afgelegen regio Extremadura. 
In zijn roman Chemie van de stilte neemt auteur Huib Afman de lezer mee naar deze regio. Wat volgt is een rauw en meeslepend verhaal over een man op zoek naar liefde, die in plaats daarvan verstrikt raakt in een destructieve wereld van verslaving en manipulatie.

Het boek is zorgvuldig opgebouwd in drie delen, elk vernoemd naar een kleur die symbool staat voor een fase in de persoonlijke ontwikkeling van de hoofdpersoon.

De zwarte bladzijden: de duistere en destructieve periode waarin de protagonist na een blessure strandt en verstrikt raakt in een vicieuze cirkel van gay datingapps, seks en drugs. Het egocentrisme van de protagonist spat eraf!

De groene bladzijden: de fase van herstel, waarin de natuur en het hervatten van het wandelen fungeren als medicijn tegen de chaos.

De witte bladzijden: het moment van zelfacceptatie, rust en ultieme bevrijding, waarin de stilte ruimte maakt voor een nieuw begin.

Afman schroomt niet om de donkere kanten van menselijk verlangen te belichten. De worsteling met afhankelijkheid en de vraag "In wie geloof je nog wanneer het kwaad zich verschuilt achter datgene waarnaar je het meest verlangt?" resoneren diep.

De overgang van de benauwde, gesloten subcultuur naar de uitgestrekte, geneeskrachtige Spaanse natuur is prachtig en tastbaar beschreven. De natuur fungeert hier bijna als een stil personage dat genezing brengt.

Met het kloppend hart van de Citroën C4 kon ik vanuit Mérida naar Cáceres verhuizen. Dankzij de riante kofferbak kan ik mijn rugzak kwijt tussen alle spullen die ik tijdens mijn zomer in Mérida had verzameld. Mijn stilgevallen leven, de zoektocht naar het antwoord op de vraag of ik schrijver van proza of poëzie ben, moest een plek krijgen tussen het teveel aan nieuwe sneakers, tassen vol hippe korte broeken en T-shirts, de kilo’s folders over toeristische bestemmingen die ik onderweg had verzameld. Plus de nieuwe boeken die ik via Amazon had aangeschaft.
Het gaat om het hart. De motor. Dat is ook wat Lucia zegt, als ik haar voor het eerst ontmoet.

Het herstel wordt nergens voorgesteld als een sprookjesachtige, rechte lijn. De roman laat realistisch zien dat herwonnen kracht stap voor stap moet worden bevochten.

Chemie van de stilte is meer dan een reisverhaal; het is een moedige en kwetsbare roman over de valkuilen van de zoektocht naar intimiteit en de louterende kracht van stilte. Huib Afman heeft een gelaagd boek geschreven dat je tot de laatste pagina vasthoudt en aanzet tot reflectie over eigen grenzen, verlangens en veerkracht.

Een aanrader voor liefhebbers van psychologische romans en persoonlijke ontwikkelingsverhalen.

De auteur

Huib Afman werkt als journalist en tekstschrijver voor verschillende tijdschriften. Eerder publiceerde hij non-fictietitels als Where the magic happens en Pelgrimsportretten en de poëziebundel Tranen van kristal.
Afman woont en werkt afwisselend in Spanje en Nederland.

Chemie van de stilte koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Chemie van de stilte
Auteur: Huib Afman
Genre: roman
Uitgave: paperback, 256 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, september 2026
ISBN: 9789492241986
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

donderdag 10 september 2026

Vandaag in de schijnwerpers: 'Morgen ben ik er weer' geschreven door André Platteel. Lees hier meer:

 


Morgen ben ik er weer 

Jonathan keert terug naar Leiden. Te paard. De stad is een spookstad: straten verzakt, huizen verpauperd, vlaggen ondersteboven. Hij zoekt zijn moeder. Die al jaren dood is.

'Morgen ben ik er weer' is een Hollandse western. Het landschap is rauw en kaal. De fascisten zijn de outlaws. Jonathan de bounty hunter op wie niemand zit te wachten. En zoals in elke western is er altijd iemand om wie gevochten wordt. Hier is dat de moeder — levend of dood. 

De auteur 

André Platteel (Leiden, 1969) is naast schrijver oprichter van ADAMAS, waar hij met ervaringsdeskundigen jongeren uit de criminaliteit haalt.  

André Platteel publiceerde zijn debuutroman Alles hiervoor bij de Arbeiderspers (2014). 
In 2016 verscheen zijn roman Net veertien bij Uitgeverij Magonia gevolgd door Alleen de eenzamen (2019) en Ooit waren wij vogels (2024).
Morgen ben ik er weer is Platteels nieuwste roman.

Neem ook een kijkje op zijn website.

Eerder las ik van André Platteel: Ooit waren wij vogels.

Morgen ben ik er weer koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Morgen ben ik er weer
Auteur: André Platteel
Genre: literaire roman
Uitgave: hardcover, 342 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, september 2026
ISBN: 9789492241993 
ISBN: 9789083743875 (eBook)
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

vrijdag 4 september 2026

Graag uw aandacht voor: 'Chemie van de stilte' geschreven door Huib Afman. Lees hier meer:

 


Chemie van de stilte 

Aan het einde van Chemie van de stilte gloort voor de hoofdpersoon een nieuw begin. Maar in wie geloof je nog wanneer het kwaad zich verschuilt achter datgene waarnaar je het meest verlangt?

De roman vertelt het verhaal van een man op zoek naar liefde. Tijdens een wandeltocht dwars door Spanje verandert een blessure zijn reis in een onverwachte confrontatie met hemzelf en de wereld om hem heen. Hij wordt gedwongen zijn tocht af te breken en strandt in de afgelegen regio Extremadura. 
Daar raakt hij verstrikt in een gesloten wereld van gay datingapps, seks en drugs. Als hij zich probeert los te maken uit een omgeving van verraad, manipulatie en afhankelijkheid, ontdekt hij dat herstel geen rechte weg is, maar stap voor stap moet worden bevochten.
De natuur, nieuwe wandelingen en bijzondere ontmoetingen helpen hem zijn kracht terug te vinden. De stilte die volgt, dwingt hem niet alleen terug te kijken, maar ook opnieuw te bepalen wie hij wil zijn.

De auteur

Huib Afman werkt als journalist en tekstschrijver voor verschillende tijdschriften. Eerder publiceerde hij non-fictietitels als Where the magic happens en Pelgrimsportretten en de poëziebundel Tranen van kristal.
Afman woont en werkt afwisselend in Spanje en Nederland. 

Chemie van de stilte koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Chemie van de stilte
Auteur: Huib Afman
Genre: roman
Uitgave: paperback, 256 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, september 2026
ISBN: 9789492241986
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

dinsdag 23 juni 2026

Ik las: 'Welkom in Catalonië' geschreven door Jasper van Buren. Lees hier mijn recensie:

 


Welkom in Catalonië

Wonen in Catalonië lijkt in alle opzichten ideaal. 
Totdat vreemde krachten roet in het eten gooien.

Dromen van een nieuw leven onder de mediterrane zon is een scenario dat veel Nederlanders aanspreekt. Het beeld van een trager leven, omgeven door prachtige natuur en warm licht, vormt de basis voor menig emigratieavontuur. In zijn roman Welkom in Catalonië laat Jasper van Buren echter zien dat de werkelijkheid achter deze droom soms een stuk weerbarstiger, en in dit geval zelfs beangstigend, kan zijn. 

Het boek volgt Jasper, die met zijn gezin de stap naar Spanje waagt. Wat begint als de realisatie van een langgekoesterde idylle – het kopen van een authentieke Catalaanse boerderij – ontaardt al snel in een aaneenschakeling van onheil. De aanvankelijke frustratie over de bureaucratische rompslomp en het langdurige opruimwerk van de inboedel maakt plaats voor een veel sinistere realiteit.

“We keken elkaar aan met open mond. Was dit zojuist gebeurd? Natuurlijk: het kon toeval zijn. Wás waarschijnlijk ook toeval. Maar toch… Het voelde alsof mijn vader, in militaire dienst actief als waarnemer in een Cessna en na zijn pensioen als hobbypiloot, voor de laatste keer afscheid van ons nam. 
Het was wat je noemt een magisch moment. Gevolgd door het besef: hij is nu echt weg.”

Wanneer er mysterieuze ongelukken, infecties en escalerende ruzies optreden, ontstaat er een beklemmende sfeer. Van Buren weet de overgang van de zorgeloze verhuizing naar een bijna bovennatuurlijke nachtmerrie knap te vangen. Wanneer de ellende absurde proporties aanneemt, kiest de hoofdpersoon voor een ongebruikelijke uitweg: de hulp van een sjamaan.

Veel lezers zullen zich herkennen in de drang om de Nederlandse regeltjes en het klimaat achter zich te laten voor een vrijer bestaan. De beschrijving van de cultuurverschillen in het buitenland voelen authentiek aan.
De auteur slaagt erin om de toon van het verhaal effectief te verschuiven. Wat begint als een alledaags relaas over emigreren, transformeert subtiel naar een psychologische en bijna occulte thriller.

De introductie van een sjamaan tilt het verhaal uit boven het standaard "ik vertrek"-genre en dwingt de lezer om na te denken over de vraag of er meer is tussen hemel en aarde dan we in onze rationele wereld willen toegeven. Jasper vraagt zich af wat er in hun nieuwe huis gebeurd is.

“Ze leefden en ze stierven, velen op deze plek…
...En nog verder terug, in de eeuwen voordat de boerderij überhaupt bestond: van hoeveel moorden was dit plateautje het decor geweest?
Zelfmoorden? En de eindeloze stoet aan dieren, gekeeld, leeggebloed en opgevreten? Vanuit spiritueel oogpunt was het misschien niet zo raar dat er af en toe een ziel of een een energetische afdruk in onze dimensie bleef hangen.”

Welkom in Catalonië is een aanrader voor iedereen die wel eens heeft gefantaseerd over een emigratie naar het zonnige zuiden. Het dient als een fascinerende – en soms waarschuwende – spiegel voor de romantiek van het buitenlandse leven.
Het is uitermate geschikt als vakantielectuur of voor wie tijdens het genieten van een glaasje wijn in Spanje behoefte heeft aan een spannend, mysterieus verhaal dat net even wat dieper snijdt dan de gemiddelde roman. Neem er tijd voor.

Jasper van Buren schreef met Welkom in Catalonië een intrigerend boek dat bewijst dat de grootste avonturen niet altijd leiden tot het verwachte geluk. Het is een meeslepend verslag van een zoektocht naar vrijheid die omslaat in een strijd tegen krachten die voorbij het tastbare liggen. 
Dat wat is geweest, verdwijnt niet door het wegkrassen van woorden.
De herinneringen blijven bestaan.

De auteur

Van de achterflap:

“Jasper van Buren werd in 1970 geboren in Schiedam, en hij leeft nog.
Hij woont in een zonnig land en lacht vaak om zijn eigen grappen. Zijn lievelingskleur is donkerblauw. Hij gaat graag naar restaurants. Hij ziet er een beetje uit als een hond.

C. van Buren over haar vader”

Jasper van Buren studeerde rechten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en is al jarenlang werkzaam als freelance copywriter voor reclamebureaus en andere bedrijven. 
Eerder schreef hij de romans ‘Ravijn’ en ‘Boeddha’s uitsmijter’. 
‘Welkom in Catalonië’ is zijn derde boek. 

Welkom in Catalonië koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Welkom in Catalonië
Auteur: Jasper van Buren
Genre: literaire fictie
Uitgave: paperback, 208 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, mei 2026
ISBN: 9789492241979
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

woensdag 3 juni 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Welkom in Catalonië' geschreven door Jasper van Buren. Lees hier meer

 


Welkom in Catalonië

Wonen in Catalonië lijkt in alle opzichten ideaal. 
Totdat vreemde krachten roet in het eten gooien.

Warm licht. Lieve mensen. Prachtige natuur. 

Nadat Jasper met zijn gezin naar Spanje verhuist, waant hij zich in een idylle. Dan kopen ze een oude Catalaanse boerderij. Het opruimen van de achtergelaten inboedel kost maanden en ondertussen beginnen de problemen. 
Ruzies, infecties, ongelukken... Vooral Jasper moet het ontgelden. De ellende bereikt absurde proporties. 
Uit wanhoop belt hij een sjamaan.

De auteur

C. van Buren over haar vader 

“Jasper van Buren werd in 1970 geboren in Schiedam, en hij leeft nog.
Hij woont in een zonnig land en lacht vaak om zijn eigen grappen. Zijn lievelingskleur is donkerblauw. Hij gaat graag naar restaurants. Hij ziet er een beetje uit als een hond.”

Jasper van Buren studeerde rechten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en is al jarenlang werkzaam als freelance copywriter voor reclamebureaus en andere bedrijven. 
Eerder schreef hij de romans ‘Ravijn’ en ‘Boeddha’s uitsmijter’. 
‘Welkom in Catalonië’ is zijn derde boek. 

De pers over ‘Ravijn’:
‘Wat een boek! Een gelijkaardige sensatie had ik toen ik, lang geleden,
een eerste boek van A.F.Th. van der Heijden las of een heel vroege
Joost Zwagerman.’ – Sigrid Lapiere
‘Stilistisch behoorlijk geniaal.’ – De Boekenkrant

De pers over ‘Boeddha’s uitsmijter’:
‘…met een werkelijk prachtige pen opgeschreven.’ – leeskost.nl
‘Deze coming of age-roman leest heel vlot. […] De snel
opeenvolgende hoofdstukken vormen telkens een belevenis op zich.’
– Kunsttijdschrift Vlaanderen

Welkom in Catalonië koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Welkom in Catalonië
Auteur: Jasper van Buren
Genre: literaire fictie
Uitgave: paperback, 208 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, mei 2026
ISBN: 9789492241979
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

maandag 20 april 2026

Ik las 'Voorbij de volgende bocht' - essays geschreven door Anne Lever. Lees hier mijn recensie

 essays


Voorbij de volgende bocht  

De schoonheid van de aarzeling

In een wereld die schreeuwt om harde feiten en onwrikbare meningen, is de essaybundel Voorbij de volgende bocht van Anne Lever een verademing. Lever nodigt de lezer niet uit om de kortste weg naar de waarheid te nemen, maar juist om te vertragen, te twijfelen en te dwalen. Want, zo stelt ze: in de wrijving en de aarzeling schuilt de echte verwondering.

Voorbij de volgende bocht is overzichtelijk opgebouwd uit 29 hoofdstukken, verdeeld over vier delen, startend met de betreffende titel op een daar passende illustratie die de sfeer van het thema direct neerzet: Brein / Landschap / Geluk / Bovenaards.
Brein: over identiteit en de werking van onze grijze cellen.
Landschap: van onze bemoeizucht met strakke gazons tot wat het betekent om ergens écht te 'zijn'.
Geluk: een nuchtere doch diepgaande blik op ons streven naar welzijn.
Bovenaards: over spiritualiteit en de zaken die ons verstand te boven gaan.

Lever schrijft deze essays niet in een vacuüm. Ze gaat actief in dialoog met uiteenlopende filosofen, wetenschappers en dichters. Dit geeft de bundel een intellectueel gewicht zonder dat het ooit zware kost wordt. De voetnoten onderaan de bladzijden zijn hierbij een fijne gids; ze bieden context over eerdere publicaties en bronnen zonder de leesflow te onderbreken.

Wat opvalt, is de balans tussen abstracte reflectie en maatschappelijke relevantie. Lever koppelt existentiële vragen (zoals de verhouding tussen tijd en identiteit) moeiteloos aan economische en sociale kwesties. Haar opinies zijn stevig onderbouwd door eigen en andermans onderzoek, wat de teksten een zekere autoriteit geeft. 

Het knappe aan Voorbij de volgende bocht is de toegankelijkheid. Waar essays soms de neiging hebben om te verzanden in jargon, blijft Lever helder en direct. Ondanks de diepgang raak je als lezer niet afgeleid. De observatie over de 'liefde voor strakke gazons' is een treffend voorbeeld van hoe ze alledaagse menselijke dwangmatigheden fileert.
Dankzij het alfabetische namenregister is het boek ook uitstekend te gebruiken als naslagwerk voor wie bepaalde denkers nog eens wil opzoeken.

Voorbij de volgende bocht is een boek voor de moderne zoeker. Het is een pleidooi voor het niet-weten, verpakt in scherpe analyses en poëtische mijmeringen. Anne Lever bewijst dat de antwoorden op onze grote vragen misschien niet in de eindbestemming liggen, maar net om de hoek, daar waar we even durven stil te staan.

Fragment uit ‘andere hersens, ander hoofd, ander lichaam’:

Verscheidene mensen in mijn omgeving hadden als kind allerlei diepzinnige gedachten. Over het leven. Over zichzelf. Over anders-zijn. Ze weten dat nog, ze leefden en leven ermee. Als ze erover vertellen voel ik me altijd een beetje oppervlakkig. Hoe was ík dan? Wie was ik? Eigenlijk de vragen dus die zij zich als kind al stelden (schrijf ik met een lachje).
Het enige wat ikzelf wel vergelijkbaar vind met dat wat die mensen over de reflectieve kant van hun jeugd vertellen, is mijn fantasie over de hersenen. Ik heb geen idee waar het vandaan kwam en ook weet ik niet hoe oud ik precies was toen het begon, maar vanaf een bepaald moment fantaseerde ik zo nu en dan over de vraag wat er zou gebeuren als je de hersenen van mensen kon verwisselen – en daarbij dacht ik vooral aan die van mijzelf.

De essays van Anne Lever zijn naar mijn mening steeds goed beargumenteerde opinies over maatschappelijke of economische kwesties op basis van haar eigen of andermans onderzoek. Hierdoor leest het lekker vlot en raak je niet afgeleid. Ik heb ‘Voorbij de volgende bocht’ graag gelezen. 

De auteur

Anne Lever studeerde sociologie en planologie. Na haar studie werkte ze meer dan 25 jaar voor diverse non-profitorganisaties. Maatschappelijke betrokkenheid en de ontwikkeling van mensen & organisaties vormen, samen met schrijven en redigeren, een rode draad in haar leven. 

Voorbij de volgende bocht koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Voorbij de volgende bocht
Auteur: Anne Lever
Genre: literaire essays
Uitgave: hardcover met illustraties, 181 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026
ISBN: 9789492241955
NUR: 323


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

zaterdag 11 april 2026

Ik las 'Aan de rand' geschreven door Peter Drehmanns. Lees hier mijn recensie

 


Aan de rand

De genadeloze dissectie van een wachtende man

In zijn roman Aan de rand geeft Peter Drehmanns een geheel eigen, grimmige en hypermoderne draai aan dit thema. Wat begint als een simpele setting – een man die wacht op een pakketbezorger – ontaardt in een claustrofobische afdaling in de krochten van een getergde geest.

In de literatuur is "het wachten" vaak een metafoor voor de menselijke conditie. Denk aan Becketts Wachten op Godot: een absurd toneelstuk in twee bedrijven van de Ierse schrijver Samuel Beckett, waarin twee zwervers, Vladimir en Estragon, tevergeefs wachten op een zekere Godot, een persoon die nooit zal komen.

De plot is bedrieglijk eenvoudig: een man ijsbeert door zijn woning. Vandaag moet het gebeuren. Het pakket dat onderweg is, draagt de belofte van een nieuw begin, of misschien wel de definitieve bevestiging van zijn ondergang.
Hij wacht, ijsbeert en jammert terwijl hij hoopt: ‘busje komt zo…’.

Drehmanns gebruikt dit 'interval' van wachten om de klok stil te zetten en de microscoop op het leven van zijn hoofdpersoon te richten. Er is geen ontsnapping mogelijk; de muren van de woning vormen het decor voor een meedogenloze zelfreflectie.
Je lees over de gedachten van de proganist of hij moet poepen of niet en welke aambeienzalf hij zal gaan gebruiken. 

Wat hij ook zei of deed, hij sprak het uit, zei het hardop, alsof hij zichzelf moest overtuigen; ook in het bijzijn van anderen mompelde hij doorgaans tegen zichzelf, alsof hij iets moest rechtvaardigen. Daarbij gebruikte hij nu eens de ik-vorm en dan weer de jij-vorm, met een voorkeur voor die laatste, zoals profvoetballers ook doen als ze hun eigen prestaties evalueren in een interview na de wedstrijd.

Wat deze roman uittilt boven een gemiddeld psychologisch drama, is de virtuositeit van de taal. Drehmanns schrijft hier inderdaad "woest meanderende monologen" zoals op de achterflap beloofd is. 
De zinnen kronkelen over de pagina’s zoals de gedachten van de protagonist door zijn hoofd razen. De hoofdpersoon spaart niets of niemand. Zijn blik op de maatschappij is gedrenkt in cynisme. Juist door zijn isolement vallen alle sociale maskers af.
Naarmate de dag vordert en de bezorger uitblijft, vervaagt de grens tussen de realiteit en de koortsachtige verbeelding van de man.

Aan de rand is geen "gezellig" boek. Het is een compromisloze roman die de lezer dwingt om oog in oog te staan met existentiële leegte en de absurditeit van onze eigen verwachtingen. Drehmanns daagt je uit om mee te gaan in de obsessie van zijn personage. De spanning wordt niet opgebouwd door uiterlijke actie, maar door de toenemende psychologische druk. Komt dat pakket wel? En belangrijker: wat blijft er van de man over als het niet komt? Zijn wachten is niet passief; het is een actieve destructie van de tijd.

Het was 18.08 toen er werd aangebeld. Hij had net slof en sok uitgetrokken om met een schaartje een nagel te kortwieken die het afgelopen kwartier telkens in het vlees van een naburige teen drong. Met ontblote voet en het schaartje nog in zijn hand haastte hij zich struikelend en hinkend naar de voordeur. Zijn blik vergleed van stralend naar bewolkt toen hij vaststelde dat de man in de deuropening geen pakket vasthield maar een zwarte aktetas. Verschrikt keek de man naar de trillende knuist die het schaartje in bedwang hield.

Peter Drehmanns heeft met Aan de rand een literair hoogstandje afgeleverd dat zowel ongemakkelijk als bewonderenswaardig is. 
Het is een aanrader voor lezers die houden van psychologische diepgang, gelaagde karakters, mooie, complexe zinnen en verhalen die de schaduwkanten van de menselijke psyche niet schuwen.
Deze auteur presteert het om één enkele zin heel beeldend uit te smeren over niet minder dan zes bladzijden.

Aan de rand bewijst dat je niet de wereld rond hoeft te reizen om een groots en meeslepend avontuur te beleven; de vier muren van een huiskamer en een overprikkeld brein zijn meer dan genoeg. 

De auteur

Peter Drehmanns publiceerde zestien romans, een verhalenbundel en vier dichtbundels. Zijn roman Altijd maar begraven werd in het Duits vertaald, de roman De begeleider in het Italiaans. Tussen 1992 en 2007 schreef Drehmanns recensies over buitenlandse literatuur voor Vrij Nederland en NRC Handelsblad. Voor zijn gehele literaire oeuvre kreeg hij in 2015 de Halewijnprijs.

Eerder las ik van Peter Drehmans: Sidderingen.

Aan de rand koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Aan de rand
Auteur: Peter Drehmanns
Genre: literaire fictie
Uitgave: paperback, 144 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026
ISBN: 9789492241924
NUR: 301
 

Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

donderdag 9 april 2026

Ik las 'Moeder is een ding' geschreven door Henry Sepers. Lees hier mijn recensie

 


Moeder is een ding

De anatomie van een zwijgende en zoekende familie

In de Nederlandse literatuur struikel je over de 'moederboeken', maar Henry Sepers bewijst met zijn achtste roman, Moeder is een ding, dat er altijd een nieuwe laag aan te boren valt. In dit gelaagde verhaal over rouw, kunst en de onvermijdelijke fictie van de herinnering, laat Sepers zien dat een moeder niet alleen een persoon is, maar ook een 'object' waar nabestaanden hun eigen waarheden op projecteren.

De setting is klassiek beklemmend: na het overlijden van moeder komen een broer en twee zussen samen in het ouderlijk huis. Van de dood tot aan de begrafenis zijn ze tot elkaar veroordeeld. De dynamiek tussen de drie is direct voelbaar.
Helmer is de oudste zoon en succesvol dichter, die zijn moeizame jeugd heeft omgezet in literaire valuta.
Lieke is een daadkrachtige verpleegster die met beide benen op de grond staat en weinig op heeft met Helmers 'verheven' gedoe.
Magda is de hypersensitieve kluizenaar die de wereld liever tekent dan haar bewoont.

Een macaber maar treffend beeld in de roman is de fysieke rustplaats van de familie. De vader ligt bovenop zijn eerste vrouw (door Helmer consequent aangeduid als 'de Vrouw'), en de nu overleden stiefmoeder zal er als een soort 'sandwich' tussenin worden geschoven. Het is een ijzersterke metafoor voor de verstikkende familiebanden en de geheimen die letterlijk onder de grond worden gestopt.

De titel Moeder is een ding is briljant gekozen. Sepers ontmenselijkt de moederfiguur niet uit wreedheid, maar observeert hoe ze door de omstandigheden tot een object verwordt: eerst door haar jarenlange zwijgen over het verleden, daarna door de coma waarin ze belandt, en uiteindelijk door de dood. 

Voor Helmer is de moeder vooral een 'ding' waar hij geen grip op krijgt. Ze was er wel, ze verzorgde hem, maar de echte liefde en de antwoorden over zijn biologische moeder bleven uit. Het zwaar-gereformeerde milieu waarin ze opgroeiden, fungeert hierbij als een doofpot van jewelste. 

Ik was ontroerd. Jarenlang leefde je je eigen leven, trok je je niets van je familie aan, en dan is er opeens de middelpuntzoekende kracht van een gezamenlijk verleden. Je zussen blijken dichter bij je te staan dan je dacht.
Voor Magda was ik gewoon haar broer, meer niet. Ze was niet jaloers op me, misschien omdat ze besefte dat mijn bekendheid ook negatieve kanten had. Je moest aan verwachtingen voldoen en dat kon je werk onzuiver maken omdat je je ging aanpassen aan de wensen van lezers en critici.
En ze begreep als geen ander dat extra lagen in je werk dienen om de kwetsbare kern eronder te beschermen. Ze waren de semipermeabele membranen die juist genoeg doorlieten om je werk intrigerend te maken. Alleen met wat je verbergt en achterhoudt, kun je spanning oproepen.

Wat deze roman boven het gemiddelde uit tilt, is de vorm. Sepers speelt een geraffineerd spel met het perspectief. Helmer is niet alleen de protagonist, maar ook de verteller die de lezer rechtstreeks aanspreekt. Dit zorgt voor een fascinerend verhaal in een verhaal: we lezen een boek over een schrijver die probeert een boek te schrijven over de werkelijkheid die wij op dat moment consumeren.

Moeder is een ding is een indringend onderzoek naar de vraag of we de mensen die ons het dichtst nabij staan wel écht kunnen kennen. Sepers weet de beklemming van een religieuze achtergrond en de frustratie van het 'niet-weten' om te zetten in een lichte, bijna dartelende vertelling die nergens aan diepgang inboet.

Wanneer Helmer uiteindelijk op zoek gaat naar 'juffrouw Valk' om het raadsel van zijn biologische moeder te ontrafelen, besef je als lezer dat sommige antwoorden misschien minder belangrijk zijn dan de poëzie die uit de vragen is voortgekomen. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van psychologische scherpte en literair vernuft.

De auteur

Henry Sepers (Den Haag, 1955) publiceerde zeven romans, waaronder ‘De zondaars’ (2005)  ‘De aanwezigheid van Lara’ (2018) en ‘De stiefvader (2023). 
De dichter Sepers publiceerde o.a. in Het liegend konijn, De Poëziekrant en De Gids. Van hem verschenen de bundels ‘Baaierd’ (2009), ‘Spreekt de troubadour’ (2012, nominatie J.C. Bloem-poëzieprijs) en ‘Je zadelt een vlinder’ (2015). ‘Stofloze afdruk’ is zijn vierde bundel. 
‘Moeder is een ding’ verscheen februari 2026.

Eerder las ik van deze auteur:  De stiefvader

Moeder is een ding koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Moeder is een ding
Auteur: Henry Sepers
Genre: literaire roman
Uitgave: paperback, 224 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Magonia, februari 2026
ISBN: 9789492241931
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info:Uitgeverij Magonia)

zondag 29 maart 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Korsetcadeau' geschreven door Tom Kniesmeijer. Lees hier meer (inclusief leesfragment)

 


Korsetcadeau 

Deze roman vertelt de schrijnende geschiedenis van een oudere trans vrouw. Met bravoure, vaart en humor kijkt ze terug op haar leven. Zo neemt ze de lezer mee in haar wanhoop en cynisme, als ze tekeer gaat tegen de tijdgeest, de staat van de samenleving en de manier waarop mensen elkaar kwetsen en insnoeren – pijngiften die zich eindeloos herhalen.

Wanneer haar non-binaire huisgenootje Quinn onverwacht uit het leven stapt, knapt er iets en barst ze los. Haar verhaal krijgt een verrassend en tegendraads einde.

Fragment

Echt, knorrige vrouwen zijn vandaag de dag een vloek. Ik heb recht van spreken. Twee stoplichten verder kwam er van links een aanstuiven over de Stadhouderskade, zo’n Marit Krulhaar, lokken dansend achter zich. Minimale make-up met maximaal effect. Een lichtblauw H&M-jurkje viel met vanzelfsprekend genoegen rondom haar vormen en onderlijnde in het voorbijgaan haar smetteloze teint. Eén punt aftrek, vanwege de streep die haar lippen vormden – niet charmant. Haar stoplicht sprong op rood en toch moest zíj rechtdoor. Haast is een grondrecht voor jonge vrouwen; die zijn zo bezig met inhalen dat ze niet doorhebben hoe ver ze al voorliggen.

De auteur

Tom Kniesmeijer (Nieuwer-Amstel, 1961) is psycholoog. Hij schreef eerder twee non-fictieboeken, over culturele veranderingen en over zingeving. Van 2012 tot 2021 stelde hij elk jaar een Trendrede samen, namens Nederlandse toekomstdenkers. Kniesmeijer publiceert daarnaast essays en fictie en laat in de media met regelmaat zijn licht schijnen over nieuwe fenomenen binnen de samenleving.

Korsetcadeau koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Korsetcadeau
Auteur: Tom Kniesmeijer
Genre: literaire fictie, roman
Uitgave: paperback, 254 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026
ISBN: 9789492241948
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

donderdag 26 maart 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Voorbij de volgende bocht' geschreven door Anne Lever. Lees hier meer (incl. leesfragment)

 essays


Voorbij de volgende bocht  

Koester je aarzelingen, de wrijvingen, het schuren! Daar schuilt immers het vermogen tot verwondering, nodig om steeds nieuwe vragen te kunnen stellen. Over waar de liefde voor strakke gazons vandaan komt en de dwang om ieder grassprietje in toom te houden. Over wat het betekent om ergens te zijn, waar de behoefte aan spiritualiteit vandaan komt, of hoe tijd zich verhoudt tot identiteit (en hoe we dat kunnen weten).  

Op zoek naar mogelijke antwoorden gaat Anne Lever te rade bij uiteenlopende denkers en dichters. Het resultaat is een heerlijk boek, dat uitnodigt tot mijmeren en dwalen.

Fragment

Verscheidene mensen in mijn omgeving hadden als kind allerlei diepzinnige gedachten. Over het leven. Over zichzelf. Over anders-zijn. Ze weten dat nog, ze leefden en leven ermee. Als ze erover vertellen voel ik me altijd een beetje oppervlakkig. Hoe was ík dan? Wie was ik? Eigenlijk de vragen dus die zij zich als kind al stelden (schrijf ik met een lachje).

Het enige wat ikzelf wel vergelijkbaar vind met dat wat die mensen over de reflectieve kant van hun jeugd vertellen, is mijn fantasie over de hersenen. Ik heb geen idee waar het vandaan kwam en ook weet ik niet hoe oud ik precies was toen het begon, maar vanaf een bepaald moment fantaseerde ik zo nu en dan over de vraag wat er zou gebeuren als je de hersenen van mensen kon verwisselen – en daarbij dacht ik vooral aan die van mijzelf.

De auteur

Anne Lever studeerde sociologie en planologie. Na haar studie werkte ze meer dan 25 jaar voor diverse non-profitorganisaties. Maatschappelijke betrokkenheid en de ontwikkeling van mensen & organisaties vormen, samen met schrijven en redigeren, een rode draad in haar leven. 

Voorbij de volgende bocht koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Voorbij de volgende bocht
Auteur: Anne Lever
Genre: literaire essays
Uitgave: hardcover met illustraties, 181 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026
ISBN: 9789492241955
NUR: 323


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

donderdag 12 maart 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Aan de rand' geschreven door Peter Drehmanns. Lees hier meer

 


Aan de rand

In Aan de rand wacht een man een dag lang op een pakket dat in zijn ogen lotsbepalend zal zijn. Ondertussen maakt hij ijsberend door zijn woning de balans op van zijn leven. Vilein, virtuoos en meedogenloos beziet hij zichzelf en zijn omgeving in woest meanderende monologen. Het wachten wordt een marteling en steeds prangender doet zich de vraag voor of het pakket ooit wel zal arriveren.

Met deze compromisloze roman tart Peter Drehmanns zijn hoofdpersoon tot het uiterste en trakteert hij tegelijkertijd de lezer op een even beklemmend als hallucinant literair avontuur. 

De auteur

Peter Drehmanns publiceerde zestien romans, een verhalenbundel en vier dichtbundels. Zijn roman Altijd maar begraven werd in het Duits vertaald, de roman De begeleider in het Italiaans. Tussen 1992 en 2007 schreef Drehmanns recensies over buitenlandse literatuur voor Vrij Nederland en NRC Handelsblad. Voor zijn gehele literaire oeuvre kreeg hij in 2015 de Halewijnprijs.

Eerder las ook ik van Peter Drehmans: Sidderingen.

De pers over ‘Sidderingen’, de vorige roman van Drehmanns:

IJzersterk – Arjan Peters in HP/De Tijd
Wondermooi – Govert Derix in De Limburger
Onweerstaanbaar – Roland de Bonth in Neerlandistiek.nl

Aan de rand koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Aan de rand
Auteur: Peter Drehmanns
Genre: literaire fictie
Uitgave: paperback, 144 pagina's
Uitgever: Uitgeverij Magonia, maart 2026
ISBN: 9789492241924
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)

zaterdag 7 maart 2026

Vandaag in de schijnwerpers 'Moeder is een ding' geschreven door Henry Sepers. Lees hier meer

 


Moeder is een ding

Een broer en twee zussen komen samen in het huis van hun dode moeder. Van haar overlijden tot aan de begrafenis zijn ze tot elkaar veroordeeld. De botsende levens van Helmer, Lieke en Magda maakt het samenzijn ingewikkeld en spannend. Ook is er iets in het leven van moeder waarover ze, vooral tot frustratie van haar zoon, nooit heeft willen praten.

Moeder is een ding gaat over rouw en verlies, kunst en leven, maar is vooral een verhaal over het eeuwige pogen van mensen om grip te krijgen op het bestaan. 

De auteur

Henry Sepers (Den Haag, 1955) publiceerde zeven romans, waaronder ‘De zondaars’ (2005)  ‘De aanwezigheid van Lara’ (2018) en ‘De stiefvader (2023). 
De dichter Sepers publiceerde o.a. in Het liegend konijn, De Poëziekrant en De Gids. Van hem verschenen de bundels ‘Baaierd’ (2009), ‘Spreekt de troubadour’ (2012, nominatie J.C. Bloem-poëzieprijs) en ‘Je zadelt een vlinder’ (2015). ‘Stofloze afdruk’ is zijn vierde bundel. 
‘Moeder is een ding’ verscheen februari 2026.

Eerder las ik van deze auteur De stiefvader

Moeder is een ding koopt u bij (de webwinkel van) uw lokale boekhandel of bij:

Boekgegevens

Titel: Moeder is een ding
Auteur: Henry Sepers
Genre: literaire roman
Uitgave: paperback, 224 pagina’s
Uitgever: Uitgeverij Magonia, februari 2026
ISBN: 9789492241931
NUR: 301


Met dank aan Uitgeverij Magonia voor het toezenden van een recensie-exemplaar.
(bron info: Uitgeverij Magonia)