'Graag Gelezen', mijn boekenblog: Recensies 2019

Posts tonen met het label Recensies 2019. Alle posts tonen

vrijdag 20 december 2019

Ik las: 'De sleutel', geschreven door Kathryn Hughes

Een gestolen leven

Een gebroken hart

Een onrecht dat hersteld moet worden

De sleutel

1956. Ellen werkt als leerling verpleegkundige in een krankzinnigengesticht in een Engels dorpje. Daar bouwt ze een band op met een bijzondere patiënte. Wanneer diens behandelend arts in opspraak raakt wordt Ellen gedwongen een pijnlijke keuze te maken.

2006. Sarah wil een boek schrijven over het oude gesticht. Ze ontdekt een koffer met schokkende inhoud van een vrouw die daar vijftig jaar geleden gedwongen werd opgenomen. De inhoud van de koffer leidt Sarah naar een vergeten tragedie, een verloren liefde en een oud onrecht dat alleen zij kan rechtzetten.

(bron info: The House of Books)

Mijn mening:

Een pracht van een proloog maakt zeker nieuwsgierig naar het verhaal en het personage waarover je hier leest met als titel: 'November 1956'.

"Overal om me heen heerst duisternis, niet alleen in de lucht, maar ook in het water, in mijn hart en in mijn hoofd. Ik voel ook verdriet. Ik heb altijd verdriet gevoeld."

Daarna maken we een sprong in de tijd en maken we in 2006 onder andere kennis met Sarah, haar vader en Nathan. Alle drie hebben ze op een of andere manier te maken met krankzinnigengesticht Ambergate. Een koperen sleutel zorgt voor het contact met het verleden waarnaar Sarah op zoek is.

De niet te lange hoofdstukken spelen zich voor in het boek voornamelijk af in het verleden, waardoor je een goede kijk krijgt op het leven van de personages in die tijd.

De personages zijn heel realistisch beschreven; hierdoor komt het verhaal tot leven. Zowel in het heden als in het verleden zijn de gebeurtenissen zeker geloofwaardig te noemen en blijf je geboeid lezen.

"Ik ben weer terug in de wei met mijn moeder. Haar kastanjebruine haar is naar achteren gebonden, haar groene ogen glanzen van concentratie en haar tong steekt uit aar ene mondhoek. Haar penseel glijdt over het doek. Ik hoor mezelf vragen om mij te schilderen, mijn kinderstem diep verontwaardigd wanneer ze nee zegt. Dan tilt ze me op haar knie en kriebelt ze tussen mijn ribben tot ik kronkel van het lachen. Ze kust me in mijn nek en belooft me dat ze me in het schilderij zal zetten, maar dat ik het aan niemand mag vertellen. Het is ons geheimpje."

Behalve dat 'De sleutel' je een goede kijk geeft in het leven van mensen in en rond een instelling zoals Ambergate in de jaren vijftig van de vorige eeuw is het een heerlijke roman om te lezen. De goede vertaling uit het Engels speelt ook hier een grote rol.

Je voelt de liefde, het verlangen naar meer en de angst om te verliezen. Ook de kracht om te kunnen vergeven is een groot onderdeel in het verhaal.

Ik heb 'De sleutel' graag gelezen.

De auteur:

De Engelse internationale bestsellerauteur Kathryn Hughes runde samen met haar man bijna dertig jaar een zaak in Canada, voedde twee kinderen op en reisde vervolgens de wereld rond.

Haar romans worden in meer dan dertig landen gelezen.

Nu woont Kathryn in de buurt van Manchester, Engeland.

De sleutel koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

AKO

Boekgegevens

Titel: De sleutel

Auteur: Kathryn Hughes

Genre: vertaalde literaire roman

Uitgave: paperback, 368 pagina's

Uitgever: The House of Books, oktober 2018

ISBN: 978 90 44355 04 8

ISBN: 978 90 44355 05 5 (eBook)

NUR: 302

Originele titel: The key

Vertaald door: Valerie Janssen

Met dank aan The House of Books voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

dinsdag 17 december 2019

Ik las: 'Ploef', geschreven door Espen Dekko met illustraties van Mari Kanstad Johnsen

Ploef

Ploef hoeft niet meer te rennen. Hij heeft genoeg gerend. Ploef wil alleen nog maar op Edwards bed liggen, en dromen. Dromen over alles wat hij gedaan heeft. Samen met Edward.

Ploef is het verhaal van een hond die het stilletjes aan voor bekeken houdt…En van Edward, die zijn beste vriend moet leren missen. Een ontroerend en oogstrelend boek over vriendschap en herinneringen.
(bron info: Tiptoe Print)

Mijn mening:

Als er iets zeker is in het leven is dat het niet eeuwig duurt. We leven, worden ouder en sterven uiteindelijk. Dat geldt zowel voor mens als voor dier.

In 'Ploef' lees je over een hond die loyaal is aan zijn baasje Edward maar zelf ook weet dat het einde voor hem in zicht is. Het gaat allemaal niet meer zo gemakkelijk.

Dit verhaal gaat bovendien over het moment dat ze afscheid nemen van elkaar en hoe ze daarna verder kunnen. Ieder op hun eigen manier.

Het is geen zielig drama geworden, maar een verhaal waarbij je met beide voeten op de grond kunt blijven staan. Na het overlijden van zijn hond weet Edward dat hij niet meer kan gaan wandelen met deze vriend, maar wat hij wel kan doen is dromen over Ploef. Op deze manier kunnen ze toch weer samen zijn.

"Het is koeltjes buiten.

Ploef weet waar ze naartoe gaan.

Hij doet kalm aan.

Ploef hoeft niet meer te hollen.

Hij heeft genoeg gehold."

De tekeningen zijn een mooie aanvulling op het verhaal.

'Ploef' is een prentenboek dat heel geschikt is om uit voor te lezen bij het overlijden van een huisdier, maar dat hoeft zeker niet de enige reden te zijn. 'Ploef' is een boekje dat hoop geeft; het is klein maar fijn.

Ik heb 'Ploef' graag gelezen.

Ploef koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

AKO

Boekgegevens:

Titel: Ploef

Auteur: Espen Dekko

Illustraties: Mari Kanstad Johnsen

Genre: prentenboek 3+

Uitgave: hardcover, 32 pagina's

Uitgever: Tiptoe Print, mei 2019

ISBN: 978 94 63880 50 3

Originele titel: P + E

Vertaling: Edward van de Vendel

Met dank aan Tiptoe Print voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

maandag 16 december 2019

Ik las: 3 oktober - "Ik zal je krijgen", geschreven door Anya van der Gracht

Een huiveringwekkende blik door de ogen van een psychopaat

3 oktober - "Ik zal je krijgen"

Sjaak laat niets aan het toeval over. Alles heeft hij uitgestippeld. Totdat hij Janine ontmoet en ontdekt dat in een relatie niet alles verloopt zoals gepland. Het "Ik zal je krijgen' wordt met de dag sterker in zijn hoofd. Op 3 oktober neemt hij een cruciale beslissing. Zal zijn droom waarheid worden?

Een verhaal dat je gevangen houdt tot aan de laatste pagina en de handgeschreven brief van Sjaak.

"3 oktober, een beklijvend verhaal, vlot en ietwat brutaal geschreven.

Na het lezen ervan is mijn conclusie: Kerel, dat had je veel eerder moeten doen." - Marc Kerkhofs

(Bron info: achterflap)

Mijn mening:

In het voorwoord van Sjaak met als titel '3 oktober' krijg je al een heel klein beetje een kijkje in het warrige hoofd van de hoofdpersoon.

Hierna vertelt hij zijn verhaal.

Het wordt al snel duidelijk dat Sjaak een enorme narcist is die echt geen grenzen kent. Dit is een gevaarlijke combinatie om te moeten ervaren in een relatie.

Janine ondergaat alle vernederingen tot op een bepaald punt.

Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Hier en daar komt in het verhaal de realiteit even boven. Bijvoorbeeld wanneer in de titel van een hoofdstuk de ware naam van de zoon van de auteur vermeld staat in plaats van de naam van de zoon van het personage Janine.

Ik begrijp hieruit dat alles weer heel dichtbij de auteur kwam tijdens het neerschrijven van alle gruwelijkheden.

Dit boek laat zien hoe je ingeval van afwijkend gedrag van iemand niet aan moet nemen dat het allemaal wel mee zal vallen, of dat het misschien wel aan jou ligt.

Soms is een mens werkelijk gestoord, is op seks belust en door en door slecht in zijn gedachten en gedragingen. Deze persoon is gevaarlijk en dat gegeven wordt zonder een behandeling door medisch specialisten niet anders.

Laat dit boek een waarschuwing zijn. Leg het bijvoorbeeld in de wachtkamer van de huisarts.

"Geweldig. Die muts sprak tegen een dier. Mensen die met dieren praten zijn eenzame mensen. Dit moment was het begin van haar einde."

3 oktober - "Ik zal je krijgen" moet echt gelezen worden. Het is een waar gebeurde thriller waarbij tijdens het lezen je haren recht overeind gaan staan. De hoofdstukken zijn lekker kort en het verhaal is ondanks het afgrijselijke dat beschreven wordt goed te lezen door de heldere schrijfstijl.

3 oktober - "Ik zal je krijgen" is het derde deel uit een vierdelige serie.

De overige delen zijn:

Toen was je weg: verscheen mei 2019

Vlucht naar geluk: verwacht in 2020

Achter tralies beland: herdruk verwacht in 2020 .

De verhalen zijn afzonderlijk te lezen.

De auteur:

Anya van der Gracht (1957) put voor haar verhalen uit het leven, zoals het op haar pad komt. In "Toen was je weg' neemt zij je mee in een dodelijke relatie gezien door de ogen van een vrouw.

In 3 oktober - "Ik zal je krijgen" kruipt zij in het hoofd van 'haar' psychopaat.

Anya is een schrijfster met lef en humor.

3 oktober - "Ik zal je krijgen" koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

AKO

Boekgegevens:

Titel: 3 oktober - "Ik zal je krijgen"

Auteur: Anya van der Gracht

Genre: thriller

Uitgave: paperback, 189 pagina's

Uitgever: Ambilicious, oktober 2019

ISBN: 978 94 92551 70 2

NUR: 332

Met dank aan Anya van der Gracht voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

zaterdag 7 december 2019

Ik las: 'Uiterste dagen' geschreven door Ferdinand Lankamp

Uiterste dagen

In Uiterste dagen van Ferdinand Lankamp zijn fictie en werkelijkheid niet te onderscheiden, maar helpen elkaar een verhaal te vertellen.

Een jonge historicus komt tot de conclusie dat de universiteit geen plek voor hem is. In zijn hoofd krijgt een geschiedenis uit de familie vorm: zijn overgrootvader Edvard werd voor de keuze gesteld om al dan niet zijn land te dienen tijdens het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Finland.

De historicus zet de gebeurtenissen op papier en bereist het gebied waar zijn familie nog altijd woont. Maar in welke mate houdt hij zich aan de historische feiten? Wat verzint hij erbij, wat is geoorloofd, wat gaat te ver – en waarom?

(bron info: Uitgeverij Atlas Contact)

Mijn mening:

Wat een bijzondere manier om terug te kijken naar het verleden!

Door deze zoektocht gaat een wereld voor je open en lees je over het reilen en zeilen rond 1940 op het platteland van Finland. En dat is zeker niet voor iedereen die daar leeft hetzelfde. De verschillen zijn enorm vanwege de diversiteit in afkomst, gebruiken en ligging van de plaatsen waar men woont.

De landkaarten voor in het boek zijn een hulpmiddel waar je waarschijnlijk net zoals ikzelf, graag gebruik van zult maken om de reis te kunnen volgen in het verleden en het heden.

De auteur heeft een mooie schrijfstijl waardoor je geboeid blijft lezen over onder andere de beschrijving van de omgeving door de beide hoofdpersonages; het gebruik van woorden en zinsbouw verandert waardoor je meteen weet dat het iemand anders is dan het hoofdpersonage in het vorige hoofdstuk. Alleen al hierdoor reis je door de tijd.

"Lente dus. Edvard Haga kent de allereerste voorbode: de dagen die gaan lengen. Het zal niet lang meer duren tot de sneeuw op de daken van de boerderij, de stallen en de schuren, en op de takken van de bomen aan de oostkant van de weg, hoorbaar begint te schuiven, om eerst in druppels, dan in klonten naar de aarde te vallen."

"Het huwelijk tussen mijn ouders was begin 1989 al voorbij, toen mijn moeder nog zwanger van me was. Ik bleef na mijn geboorte bij haar wonen. Mijn vader zag ik niet zo heel vaak. Hij woonde in het Statenkwartier in Den Haag, waar ik af en toe in het weekend logeerde en dan op het balkonnetje achter met zeepsop bellen zat te blazen en mierzoete limonade dronk, terwijl hij tegenover me een pijp rookte."

Je leest over de Finse Edvard die weet wat zijn plichten zijn, hierbij gaat het landsbelang boven het belang van zijn gezin.

Bovendien lees je in de andere verhaallijn over een nakomeling van Edvard uit Leiden.

De verhouding tussen deze verhaallijnen is speciaal te noemen. Het is inhoudelijk al een mooi verhaal maar wat er groeit tijdens het lezen is nog veel mooier: de jonge historicus leert over zijn voorouders en leert vooral meer over zichzelf. Hierbij schuwt hij niet om fictie te gebruiken.

Uiterste dagen is een roman die de lezer ongemerkt over zijn eigen leven na laat denken.

Deze eerste roman van Ferdinand Lankamp is een belofte voor de toekomst en ik kijk zeker uit naar een volgend werk van deze auteur.

LEES HIER HET EERSTE HOOFDSTUK

De auteur:

Ferdinand Lankamp (1989) groeide op in Voorschoten en studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Daarna was hij drie jaar lang redacteur bij digitaal-cultureel magazine 'De Optimist'.

Proza van zijn hand verscheen onder andere in 'Mare', 'Kluger Hans' en 'deFusie'. De verhalen van zijn Finse grootmoeder vormden een belangrijke inspiratiebron voor zijn debuutroman 'Uiterste dagen', die 28 februari 2019 verscheen.

Uiterste dagen koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

AKO

Boekgegevens

Titel: Uiterste dagen

Auteur: Ferdinand Lankamp

Genre: roman

Uitgave: paperback, 176 pagina's

Uitgever: Uitgeverij Atlas Contact, 28 februari 2019

ISBN: 978 90 25449 16 2

ISBN: 978 90 25449 17 9 (eBook)

Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

dinsdag 26 november 2019

Ik las 'De reizen van Ólafur Egilsson': jubileumboek ter gelegenheid van het 12½-jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.

Een 17e-eeuwse IJslander ontvoerd door moslimpiraten.

De reizen van Ólafur Egilsson

In de zomer van 1627 plunderden Barbarijse zeerovers uit Noord-Afrika de zuidkust van IJsland.

Bijna vierhonderd gevangenen werden weggevoerd in slavernij. Onder de gevangenen was eerwaarde Ólafur Egilsson (geboren in 1564), een lutherse dominee van begin zestig. Dit boek is het verslag van zijn ervaringen.

Met een voorwoord van Prof. dr. Hans Renes, historisch-geograaf.

De Reizen van Ólafur Egilsson, dat op IJsland bekendstaat als Reisubok Séra Ólafs Egilssonar, is al sinds zijn ontstaan in de zeventiende eeuw een klassieker in de wereldliteratuur. Toch werd het in 2008 pas voor het eerst vertaald naar het Engels en verschijnt medio juli 2019 ook de Nederlandse vertaling van Joris van Os.

Het Reisubok (De Reizen) is historisch gezien een belangrijke tekst. Het is een van de vroegste reisboeken van een noordelijke, post-reformatorische Europese schrijver die zowel de islamitische als de christelijke beschaving in de zeventiende eeuw beschrijft. Daarnaast vertelt het een indringend en opmerkelijk persoonlijk verhaal.

Het zal sommige lezers misschien verbazen dat islamitische kapers, opererend vanuit Noord-Afrikaanse havens aan de Middellandse Zee, zich zo ver noordelijk waagden als IJsland, maar in de zeventiende eeuw waren ze op het toppunt van hun macht. In door roeiers aangedreven galeien vielen ze al sinds de middeleeuwen schepen en kustplaatsen aan. Daarbij werden buitgemaakte gevangenen als slaaf verkocht of tegen hoge losprijzen vastgezet. Tegen de zeventiende eeuw hadden ze van Europeanen geleerd hoe ze zeilschepen moesten bouwen en bevaren, wat langeafstandsexpedities zoals die naar IJsland mogelijk maakte. Deze expedities waren de Tyrkjarániδ, de Turkse Plundertochten, zoals ze toentertijd genoemd werden. Zeventiende-eeuwse IJslanders gebruikten 'Turken' als een algemene benaming voor moslims, en niet voor inwoners van het land dat we nu als Turkije beschouwen. De rooftochten van Barbarijse zeerovers worden tot op de dag van vandaag de Turkse Plundertochten genoemd.

Tijdens de Tyrkjarániδ, in de zomer van 1627, plunderden kapers uit Algiers en Salé (in Marokko) de oostelijke en zuidelijke kusten van IJsland, evenals de Westmaneilanden voor de zuidkust. Tijdens die plundertocht werden tientallen mensen gedood, en mogelijk vierhonderd mensen gevangengenomen om ze in Noord-Afrika als slaven te verkopen. Dominee Ólafur, zijn vrouw en hun kinderen behoorden tot de gevangenen op de Westmaneilanden.

Het Reisubok vertelt het verhaal van de plundertocht, maar nog veel meer. Dominee Ólafur wist het namelijk met zijn ontvoerders op een akkoordje te gooien. Er werd een losgeldbedrag afgesproken om zijn familie vrij te kopen. Vervolgens reisde hij in zijn eentje van Noord-Afrika naar Denemarken in een poging het geld bijeen te brengen.

Mijn leeservaring:

De illustraties die in het boek zijn opgenomen zijn een goede aanvulling op hetgeen geschreven is. Op deze manier ga je helemaal mee terug in de tijd. Ook de voetnoten zijn zeker de moeite waard om te lezen. Het is achtergrondinformatie die je zeker niet moet missen!

Je leest over slaven, piraten, koningshuizen en de rauwheid van de tijd waarin het boek geschreven werd.

Nederland en de Nederlanders hebben een grote rol gespeeld in de beschreven gebeurtenissen. Zo schrijft Ólafur Egilsson in 1628:

"Wat de mensen in Nederland betreft, die zijn in alle opzichten anders dan alle andere. Ze zijn humaan en welwillend, met name de zeelieden. De vrouwen zijn nergens zo mooi als daar, en je kunt wel zeggen dat ze uitermate aantrekkelijk zijn."

Behalve dat de Nederlandse zeelieden humaan en welwillend zijn naar de mening van Egilsson, vond de legendarische aanval van de Barbarijse zeerovers op de IJslandse kust en de Westmaneileanden waarschijnlijk plaats onder leiding van Nederlandse piraten. De Nederlanders hadden indertijd geleerd om Europese vierkant getuigde zeilschepen te bouwen en te besturen.

Zonder de Nederlanders zouden de aanvallen op IJsland nooit hebben plaatsgevonden.

Er wordt ook een heel hoofdstuk gewijd aan Nederland met als titel:

'Over wat ik in Nederland meemaakte, over dat land en zijn plaatsen.'

Ólafur Egilsson vergist zich in dit boek vaker in de locatie op zee waar hij zich naar zijn mening bevindt, maar hij heeft dan ook geen Google ter beschikking en moet het vaak op de gok doen.

Het is geen hoogstaande literatuur, maar hij heeft zijn ervaringen opgeschreven met de beste bedoelingen. Dit maakt het door de eenvoudige schrijfstijl en de vertaling ervan tot een boek dat voor de meeste Nederlanders een groot geheim openbaart.

Ik heb De reizen van Ólafur Egilsson graag gelezen; het is een leeservaring die ik niet had willen missen.

LEES HIER DE EERSTE BLADZIJDEN

De reizen van Ólafur Egilsson koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

AKO

Boekgegevens

Titel: De reizen van Ólafur Egilsson

Originele titel: The travels of referend Ólafur Egilsson

Vertaald door: Joris van Os

Genre: literaire non-fictie, waargebeurd

Uitgave: Geïllustreerd, gebonden in hardcover, kapitaalbandjes en leeslint, 176 pagina's

Uitgever: Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks, juli 2019

ISBN: 978 90 78905 09 7

NUR: 402

Jubileumboek ter gelegenheid van het 12½-jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.

Met dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

woensdag 20 november 2019

Ik las: 'Schaduwliefde', geschreven door Bob Van Laerhoven

Schaduwliefde

Waarom kunnen mensen zo wreed tegen elkaar zijn? In zijn zoektocht naar antwoorden concentreert Bob Van Laerhoven zich op individuen, maar op de achtergrond schemeren ideologieën, religies en politieke structuren door.

Op confronterende wijze neemt de auteur ons in tien verhalen mee naar verschillende landen en tijdperken, met als rode draad de destructieve gevolgen van onze hartstochten: van het hedendaagse Syrië tot Algerije in de jaren vijftig, van de burgeroorlog in Liberia in de jaren negentig tot de opstand in Belgisch Congo in de jaren zestig.

De tien verhalen belichten de schaduwkant van de liefde, die de brandstof vormt voor onze gewelddadigheid, innerlijke eenzaamheid en gulzige ego's.

(bron info: achterflap)

INKIJKEXEMPLAAR

Mijn mening:

Schaduwliefde gaat voornamelijk over liefde, maar belicht tegelijkertijd de andere kant van liefde: waar deze liefde toe kan leiden. Dat heeft niets meer met liefde te maken.

In de tien verhalen in Schaduwliefde is realiteit door de auteur op een geloofwaardige manier vermengd met fictie. De kennis van Van Laerhoven over de locaties en de bewoners waarover hij schrijft ligt hier aan ten grondslag.

Tijdens het lezen is het alsof naar een programma gekeken wordt waarin achtergronden belicht worden van gruwelijke misdaden die gepleegd werden in realiteit of in de gedachten van in oorsprong liefhebbende personen.

Waar houdt liefde op en wordt het een reden om met oogkleppen op, iets of iemand te volgen. Blijkt het uiteindelijk de aard van het individu te zijn of gebeurde er iets in zijn of haar leven waardoor de reacties zijn zoals ze zijn? En is het dan minder erg?

"Vroeg of laat gaat het hart dood aan de littekens die leugens maken."

De tien verhalen zijn stuk voor stuk een eyeopener. Het ene verhaal is rauw en grof, het andere is daarentegen heel begrijpend en aardig voor het personage maar alle tien zijn ze door de auteur in duidelijke taal neergeschreven. Na het lezen blijf je nog een tijdje hangen in de beschreven sfeer en kunt zo de boodschap nog even laten bezinken.

Ik heb deze tien verhalen in Schaduwliefde graag gelezen omdat ze me meegenomen hebben op een reis door de tijd en door verschillende locaties, maar bovenal om te zien waartoe hartstocht kan leiden als deze de kans krijgt. Hartstocht is tenslotte niet alleen toepasbaar in de liefde en dat moeten we onder ogen blijven zien.

De auteur:

Bob Van Laerhoven (1953) is journalist, globetrotter en columnist.

Hij is schrijver van meer dan 30 boeken en is doorgebroken in de VS, Frankrijk en Canada.

Bob Van Laerhoven publiceerde in de leidende internationale magazines Ellery Queen’s Mystery Magazine en Wasafiri.

Onlangs nog riep The San Diego Book Review zijn Dangerous Obsessions uit tot de beste bundel korte verhalen van 2015.

Met De wraak van Baudelaire, een internationaal succes, won hij de Knack Hercule Poirotprijs 2007. De Engelse vertaling Baudelaire’s Revenge won in 2014 de USA Best Book Award in de categorie Mystery/Suspense.

Meer info op zijn website.

Eerder las ik van Bob Van Laerhoven: De schaduw van de mol.

Schaduwliefde koopt u bij uw lokale boekhandel of bij:

AKO

Boekgegevens:

Titel: Schaduwliefde

Auteur: Bob Van Laerhoven

Genre: literaire fictie, verhalenbundel

Uitgave: paperback, 288 pagina's

Uitgever: Houtekiet, oktober 2019

ISBN: 978 90 89247 74 2

ISBN: 978 90 89247 75 9 (e-Book)

NUR: 300, 303

Met dank aan Houtekiet voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

donderdag 14 november 2019

Ik las: 'Mijn Italiaanse moeder', geschreven door Violet Leroy

Mijn Italiaanse moeder

Het verhaal van Anna Harper begint in 1945, als ze vier wordt. Haar moeder traint haar voor een huwelijk met een diplomaat, haar vader heeft een geheim oorlogsverleden. Anna groeit op in eenzaamheid. Ze probeert te ontsnappen aan de dwingelandij van haar moeder en de lafheid van haar vader door haar eigen droomwereld te creëren. Haar illusies brengen haar ten slotte in Italië, waar een nieuw leven op haar wacht.

Mijn Italiaanse moeder is een ontroerende, lichtvoetige en grappige roman waarin een dochter zich bevrijdt van het juk van haar ouders. Het is deels gebaseerd op ware gebeurtenissen.

(Bron info: Uitgeverij De Kring)

LEES EEN FRAGMENT

Mijn mening:

De proloog die tevens het eerste gedeelte bleek te zijn van de epiloog zweepte mijn nieuwsgierigheid op naar een grote hoogte.

"Mijn verleden werd heden, het werd de lange, eenzame weg die ik als kind te gaan had naar mijn bevrijding."

Deze woorden zeggen veel, maar niet half zo veel dan op het moment dat je deze spannende roman helemaal gelezen hebt.

Niet spannend met moord of diefstal in een detective of een thriller, alhoewel hetgeen de hoofdpersoon te verduren krijgt er niet voor onder doet!

Zoals in een detective wordt gezocht naar de waarheid en in een thriller de dader moet worden gevonden, beleef je dat in 'Mijn Italiaanse moeder'. Het boek leest heerlijk door de prettige schrijfwijze van de auteur en de aanwezige humor.

De akelige en moeilijk te accepteren pijn die Anna moet ondergaan wordt prachtig afgewisseld door humoristische beschrijvingen van belevingen van deze hoofdpersoon.

Omdat 'mammie' vroeger op een naaiatelier gewerkt had kon ze als de beste kleren naaien voor het gezin, wat goed van pas kwam tijdens hun vakantie in Italië. Maar na het zwemmen in zee lubberde de broek van meneer H nog wijder om zijn dunne benen en terug op het strand viel het even anders uit dan bedoeld was:

"Er hing iets uit het wijde pijpje van zijn zwembroek." Ze vond het zelfs moeilijk om tegen Bruin te vertellen, en:

"Het was een soort zak. Een zak met haren erop. En een saucijs."

Hoe beeldend kun je iets beschrijven? Het is alsof je naar een foto kijkt. Ik had tranen in mijn ogen van het lachen.

Haar mammie probeert haar eigen leven opnieuw gestalte te geven door haar dochter te drillen en haar op te voeden tot iemand die zij zelf nooit heeft kunnen zijn. Dat heeft tot gevolg dat Anna opgroeit als een bijzonder eenzaam meisje.

"Ik vluchtte de eetkamer in, naar Bruin. Morgen na school weer zo'n vreselijke les. Misschien moest ik iets breken. Het servies. Of mijn arm. Ik wou dat ik dood was. Net als dokter Hertog. Zou ik me voor de tram laten vallen? Bruin begon te huilen. 'De lieve dokter Hertog,' snikte hij. 'Dood in de stad waar hij me gevonden heeft. Hij was de enige die mijn moeder kende.' "

Gelukkig heeft Anna een goed stel hersens en vindt een uitlaatklep in de beer Bruin die haar gedachten onder woorden brengt omdat ze zelf deze woorden niet uit mag spreken van mevrouw H: haar mammie.

Anna denkt te weten waarom haar moeder zo liefdeloos is ten opzichte van haar dochter: ze is niet haar echte moeder. Ze past alleen op Anna en voedt haar op een manier op zodat ze later klaar is om weer in contact te komen met haar echte moeder die vast en zeker een heel belangrijke en rijke Italiaanse vrouw is: een barones. Dat kan gewoon niet anders.

Vanaf dat moment heeft ze behalve Bruin nog iemand die haar gedachten onder woorden kan brengen en waarmee ze gesprekken kan voeren: haar Italiaanse moeder.

De manier waarop Anna met haar moeilijkheden omging en hoe ze een oplossing zocht lijkt heel bijzonder en absurd maar het overkomt meer van ons. Dat was een geruststelling om te lezen.

Ik heb deze spannende beschrijving van het leven van Anna graag gelezen en zoals ik al eerder aangaf:

"Zoals in een detective wordt gezocht naar de waarheid en in een thriller de dader moet worden gevonden, beleef je dat ook in 'Mijn Italiaanse moeder'. Het boek leest heerlijk door de prettige schrijfwijze van de auteur en de aanwezige humor."

De auteur:

Violet Leroy groeide op in Amsterdam en woont nu op de Veluwezoom. Ze schreef drie zeer goed ontvangen thrillers: Tot de bodem (2008), Medelijden met de duivel (2011) en De helft van mijn ziel (2014).

Mijn Italiaanse moeder is haar eerste roman.

Neem zeker ook een kijkje op haar mooie website en lees daar meer over haarzelf en haar werk.

Eerder las ik van Violet Leroy de psychologische thriller: De helft van mijn ziel.

Mijn Italiaanse moeder koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

AKO

Boekgegevens

Titel: Mijn Italiaanse moeder

Auteur: Violet Leroy

Genre: roman

Uitgave: paperback, 288 pagina's

Uitgever: Uitgeverij De Kring, oktober 2018

ISBN: 978 94 62971 14 1

ISBN: 978 94 62971 15 8 (eBook)

NUR: 301

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

maandag 11 november 2019

Ik las: 'Onzichtbaar', geschreven door Edith van Walsum

Onzichtbaar

Samenvatting:

Door een vreemde valpartij komen Hendrik en Diane met elkaar in contact. Hij is een oudere journalist die zijn werk mist en te veel drinkt. Zij is een stil meisje dat geen band heeft met haar ouders. Haar beste vriend is de hond Sebastiaan. Ondanks de verschillen ontstaat er iets bijzonders tussen Hendrik en Diane. Wat volgt is een ontroerend verhaal over verleden, toekomst en de dood die een van hen als een schaduw achtervolgt. Of is het iets anders dat hen in de gaten houdt.

Onzichtbaar is een roman over vervreemding, eenzaamheid en hoop.

(bron info: achterflap)

Bekijk HIER de officiële boektrailer van Onzichtbaar.

Mijn mening:

Edith van Walsum heeft het met deze roman klaargespeeld om me van de eerste tot en met de laatste letter geboeid te laten lezen. De flashbacks zijn nodig om de levens van Hendrik en Diane te kunnen begrijpen. Afscheid nemen is in Onzichtbaar een belangrijk onderwerp; zowel het afscheid nemen van personen als afscheid nemen van de jeugd komt aan bod.

De twee verhaallijnen zijn zo heerlijk helder in de derde persoon geschreven dat de lezer het gevoel krijgt deze personages ook daadwerkelijk zelf te (her)kennen.

De bijzondere vriendschap tussen deze twee wordt prachtig beschreven door de auteur. Het lijkt in het begin van een vriendschap met eigenbelang als inzet, maar dit groeit uiteindelijk uit tot iets moois.

In cursief lees je gedachten van iemand die heel dicht bij een van de personages staat; wiens mening van belang is voor de ander. Het lijkt op afscheid nemen. Maar deze gedachten zijn ook van belang voor het andere personage. Hierdoor komen ze nog dichter bij elkaar; ze worden als het ware door deze 'onbekende' geholpen om te groeien.

"De gangdeur gaat open en een grote vrouw met ogen als violen stapt de kamer in, blonde haren vallen in lange ongelijke plukken langs haar blozende gezicht. Ze ruikt naar buitenlucht, naar zon, gras en boterbloemen.

Hendrik gaat staan, de vrouw knijpt stevig in zijn uitgestoken hand en schudt de haren uit haar ogen, een echte hondenvrouw. Nina en de hond komen achter haar aan. de hond. Hij is binnen. Diane staart naar de hond, haar hele gezicht lacht.

'Sebastiaan,' fluistert ze, 'ahh, hij lijkt zo op mijn Sebastiaan.' "

Ik heb werkelijk genoten van deze roman. De onverwachte wendingen waren de kers op de taart!

De auteur:

Edith van Walsum, geboren in Schiedam, woont in Hoorn. Zij is schrijver en redigeert teksten. Ze werkte als freelancer bij o.a. het NHD en was tekstschrijver bij het bureau Full Moon Productions.

Eerder verschenen van haar de romans Het Trapgat (SUA), nominatie AKO-literatuurprijs-longlist, Ongehoord (Ad. Donker) en De Ander (Archipel/ De Arbeiderspers). De bundel In mijn verbeelding bestaan wij (Babylon De Geus), interviews met mensen met een meervoudige persoonlijkheid en de kettingroman Verdronken Dromen, het Westfries boekenfeest geschenk.

Onzichtbaar koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

AKO

Boekgegevens

Titel: Onzichtbaar

Auteur: Edith van Walsum

Genre: roman

Uitgave: gebonden, 154 pagina's

Uitgever: Uitgeverij LetterRijn, november 2018

ISBN: 978 94 91875 72 4

ISBN: 978 94 91875 77 9 (eBook)

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het toezenden van een recensie-exemplaar.

vrijdag 8 november 2019

Ik las: 'Een dier voor Roos', geschreven door Marleen Schmitz en geïllustreerd door Paul Wolfs

Een dier voor Roos

Als ze gaan verhuizen mogen de zusjes Roos en Lynn een huisdier uitzoeken.

Maar ze willen allebei een ander dier.

Ze zoeken… en zoeken…

Wordt het een hond of een kat?

Of misschien een giraf of een geit?

'Een dier voor Roos' is een prachtig prentenboek om uit voor te lezen.

Roos is niet zo blij met het nieuws van mama dat ze gaan verhuizen, dit in tegenstelling tot haar oudere zusje Lynn die er de voordelen van in kan zien.

Roos denkt vooral aan alles wat ze gaat missen als ze ergens anders wonen, zoals een boom die ze kan zien als ze in bed ligt en de duif die daar woont.

Mama ziet dat Roos erg aan het idee moet wennen en belooft dat de kinderen een huisdier uit mogen zoeken.

In dit boekje komen een heleboel dieren voorbij en het is leuk om te lezen hoe de kleine Roos nog niet precies weet hoe het dier heet; ze heeft zelf een naam bedacht voor zebra: een pyjamapaard!

Grote zus Lynn helpt haar waar ze kan en vertelt Roos dat een zebra ook nog iets anders is: een oversteekplaats op straat.

Naarmate het boek vordert zijn de kinderen zo druk met het kiezen van een huisdier dat ze helemaal vergeten dat ze bij een verhuizing een bekende plek gaan verlaten. Ze kijken uit naar de toekomst en naar hun nieuwe huisdier.

Jammer dat het verhaal niet langer is. Ik heb ook genoten van de vrolijke tekeningen van Paul Wolfs.

Ik heb 'Een dier voor Roos' graag gelezen en kijk uit naar een volgend kinderboek van Marleen Schmitz.

De auteur:

Marleen Schmitz is geboren en opgegroeid in Montfort, een Limburgs dorp in de buurt van Roermond.

In 2004 is ze serieus begonnen met schrijven. Na een paar jaar van schrijfklasjes, cursussen en workshops ging ze aan de slag. Omdat ze (nog) niet kan kiezen, schrijft ze romans, kinderboeken, verhalen, gedichten en columns, zowel in het Nederlands als in het Limburgs.

Veel van haar romans spelen zich af in deze mooie provincie.

Marleen maakte naam in de Romanserie met boeken als 'Zand en zilver' en 'Wintervlinder'.

In haar romans komen personages voor levensveranderende gebeurtenissen te staan en komt het erop aan dat ze het heft in handen nemen, ook wanneer ze denken dat ze daar niet toe in staat zin.

Lees meer op haar website.

Eerder las ik van Marleen:

Zand en zilver

Zwarte ogen, groene ogen

Late lente

De illustrator:

Neem even een kijkje op de mooie website van Paul Wolfs.

Je blijft genieten!

Een dier voor Roos koopt u bij uw lokale boekhandel of bij

bol.com

Bruna.nl

BookSpot